گروه C جام جهانی؛ آخرین تانگو در قطر

آرژانتین با مسی، از مدعیان اصلی و همیشگی قهرمانی، بخت مسلم صعود از این گروه است و نبرد برای رتبه دوم بین دو تیم مکزیک و لهستان خواهد بود. اما نباید از آمادگی بازیکنان عربستان که دور مقدماتی را با اقتدار پشت سرگذاشتند و آشنایی که با آب و هوای قطر دارند، براحتی گذشت.

یکی از جذابیت‌های این دوره از مسابقات جام جهانی، حضور دو تیم آرژانتین و لهستان در یک گروه و تقابل دو ستاره پیشین و فعلی بارسلونا، لیونل مسی و رابرت لواندوفسکی است.

این دوره به احتمال فراوان پنجمین و آخرین حضور ستاره فراموش‌نشدنی فوتبال جهان، لیونل مسی در جام جهانی خواهد بود تا شاید بتواند با ارزش‌ترین مدال و جام را برای پایان دادن به دوران حرفه‌ای خود کسب و گنجینه افتخاراتش را تکمیل کند.

در حقیقت اگر در عرصه باشگاهی، شاید آخرین تانگو او در پاریس نباشد، اما قطر آخرین تانگو او با تیم ملی خواهد بود.

برنامه بازی‌ها (به وقت تهران):

آرژانتین

مشکلی همیشگی آرژانتین در جام‌های جهانی، تعداد زیاد مهاجمان و ترکیبی فرانکشتاینی برای حضور همه آنها در میدان بوده است. این امر عموماً باعث برخوردها و تعارضاتی بین ستارگان این تیم در رختکن شده است، اما ترکیب امسال آرژانتین کمی متفاوت است.

این دوره در تیم آرامش برقرار و فشارها کمتر و در نتیجه امید هوادران بیشتر شده است. آنها که سرانجام پس از ۲۸ سال توانستند طلسم قهرمانی در یک جام بزرگ را بشکنند و برزیل را در دیدار فینال جام ملت‌های آمریکای جنوبی ۲۰۲۱ شکست دهند و انتقام دو نسل قبلی را بگیرند.

از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۶ آلبی‌سلسته (لقب تیم آرژانتین) چهار بار به دیدار نهایی کوپا آمریکا و یک بار نیز به فینال جام جهانی رسید، اما در تمامی آنها بازنده بود، یکی از یکی بدتر. قهرمانی سال گذشته نوید شروع عصری جدید برای آرژانتین بود.

آنها ایتالیا را نیز در ورزشگاه ومبلی سه بر صفر مغلوب کردند تا نشان دهند این موفقیت تنها یک جرقه نبوده است. البته لیونل اسکالونی، سرمربی تیم در ابتدا نتایج خوبی کسب نکرد و آرژانتین نمایش فاجعه‌باری در جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه داشت.

او با مسئولین فوتبال آرژانتین که خواهان محدود کردن نفوذ لیونل مسی بودند، اختلافات بسیاری داشت، اما سرانجام حرف خود را به کرسی نشاند و ابتدا بازیکنان کهنه‌کاری چون آنخل دی‌ماریا و نیکولاس اوتامندی را فراخواند و سپس در ادامه از مسی خواست در تیم باقی بماند.

او همچنین بازیکنان جدیدی چون امیلیانو مارتینز در دروازه، ناهوئل مولینا از اتلتیکو مادرید و کریستین رومرو در دفاع، رودریگو در پست هافبک مرکزی و نیکولاس گونزالس از فیورنتینا را در خط حمله به اردوی تیم ملی دعوت کرد.

آنها رکورد ۳۵ مسابقه بدون شکست از ژوئیه ۲۰۱۹ را همچنان حفظ کرده‌اند و باید دید تا کجا می‌توانند آن را نگه دارند. آیا می‌توانند طلسم قهرمانی جام جهانی که از سال ۱۹۸۶ همچنان پابرجاست را نیز بشکنند؟

سرمربی: لیونل اسکالونی

او از یک مربی محتاط به یک مربی اهل ریسک و شگفتی‌ساز تبدیل شده است. از نظر تاکتیکی، تعصبی به یک سیستم خاص ندارد و در بازی مرتب سیستم تیم را تغییر می‌دهد.

او سابقه بازی در دیپورتیو لاکرونیا را در پست بال دارد. اما به دلیل کم تجربگی همیشه مورد اتهام بوده است. با این حال، اسکالونی در سکوت شروع به بازسازی کرد و تیمی با ثبات را شکل داد که توانست اولین جام خود را از سال ۱۹۹۳ به بعد کسب کند.

بازیکن کلیدی: لیونل مسی

مسی در پنجمین جام جهانی که تجربه می‌کند، بیش از هر زمان دیگری از فوتبال ملی لذت می‌برد. بسیاری از منتقدان او پس از قهرمانی در کوپا آمریکا سکوت کرده‌اند.

آرژانتین تیمی شده که به جای رویای قهرمانی با مسی، اکنون رویای قهرمانی برای مسی را در سر دارد. او در هر پستی که بازی کند، نود دقیقه در میدان خواهد بود و اسکالونی ترجیح می‌دهد یک مسی راضی و خوشحال را در زمین داشته باشد.

نقاط قوت

حضور بازیکنان تراز اولی چون دی‌ماریا، مسی و مارتینز که عاشق مالکیت توپ و فوتبال تک ضرب و نسبت به حریف کاملاً بی‌رحم هستند در کنار نیمکتی قوی شامل آنخل کوریا، خواکین کوریا و جولیان آلوارز که مترصد حضور و درخشش در جام جهانی می‌باشند.

نقاط ضعف

آرژانتین در بازی هوایی به ویژه در خط دفاعی مشکل دارد و این تنها رومرو و اوتامندی هستند که تا حدودی بار تیم را بر دوش می‌کشند و بقیه بازیکنان چندان قابل اطمینان نیستند.

از طرف دیگر، فقدان یک دفاع آخر کلاسیک در برابر تیم‌های تهاجمی می‌تواند آنها را دچار مشکل کند. آنها همچنین بازیکنان بزرگی چون دیبالا و لو سلسو را نیز به دلیل مصدومیت همراه نخواهند داشت. البته امیدوارند بتوانند با رفع مصدومیت، از دیبالا در ادامه مسابقات استفاده کنند.

مکزیک

تیم ملی مکزیک میانگین سنی ۲۸/۵ سال یکی از باتجربه‌ترین تیم‌های حاضر در جام جهانی امسال است. مکزیک از حضور بازیکنان باتجربه و شناخته‌شده‌ای که بیشتر آنها سابقه حضور در جام جهانی و تجربه رقابت با تیم های بزرگ را دارند، بهره می‌برد.

بازیکنانی چون هکتور هررا و کاپیتانشان، آندرس گواردادو در خط میانی و رائول خیمنس در خط حمله در کنار دروازه‌بانی چون گیرمو اوچوآ از بازیکنان باتجربه این تیم هستند.

بازی افتتاحیه مکزیک برابر لهستان مهم‌ترین و حساس‌ترین دیدار آنها در این گروه خواهد بود، زیرا که در صورت پیروزی، صعودشان به دور بعدی هموار خواهد شد.

مکزیک با وجود دو شکست پیاپی در دور مقدماتی مقابل آمریکا و کانادا، به سرعت خود را بازیافت و توانست نتایج ضعیف خود را جبران کرده و مانند همیشه راهی دور نهایی جام جهانی شود. اما مکزیک نباید فراموش کند که این صعود را مدیون پیروزی برابر تیم‌های نه چندان قدرتمندی چون جامائیکا و هندوراس است و برای موفقیت در جام جهانی، نیاز دارد تا عملکرد بهتری داشته باشد.

سرمربی: جراردو مارتینو

او که سابقه یک فصل هدایت تیم بارسلونا را در کارنامه دارد، از سال ۲۰۱۹ سرمربی تیم ملی مکزیک است. به همین دلیل انتظارات از او بسیار بالاست. مکزیک تحت هدایت او در یازده مسابقه ابتدایی خود شکست نخورد.

ولی سه شکست برابر رقیب همیشگی، آمریکا، در فینال جام طلایی، فینال جام ملت‌های کونکاکاف و مقدماتی جام جهانی، جایگاه او را متزلزل ساخت. اما بازیکنان همچنان به او علاقه دارند و این می‌تواند در ادامه راه بسیار به آنها کمک کند.

بازیکن کلیدی: گیرمو اوچوآ

او ستاره تیم ملی مکزیک در دو جام جهانی گذشته بوده است و به رغم ۳۷ ساله بودن ، همچنان امید اول مکزیک درون دروازه است. برخلاف چند فصل سخت در لیگ آمریکا، حضور او در عرصه ملی همچنان بدون مشکل بوده است و هواداران امیدوار به نجات‌های معجزه آسای او هستند، مانند دفع توپ نیمار به سبک گوردون بنکس (دروازه‌بان سال‌های دور انگلیس) در جام جهانی ۲۰۱۴ مقابل برزیل.

نقاط قوت

تجربه بالای بازیکنان اصلی تیم مکزیک، مانند اوچوآ در دروازه و مدافع رئال بتیس، گواردادو با ۱۷۷ بازی ملی در دفاع. این دو پنجمین حضور خود در جام جهانی را تجربه می‌کنند. هکتور مورنو از آیندهوون نیز برای چهارمین بار در جام جهانی شرکت می‌کند. مارتینو، سرمربی تیم هم سابقه صعود با پاراگوئه به یک‌چهارم نهایی جام جهانی ۲۰۱۰ آفریقای جنوبی را در کارنامه دارد.

نقاط ضعف

مهم‌ترین نقطه ضعف این تیم، تفاوت کیفی بین بازیکنان با تجربه و جوان تیم است. ناآمادگی خیمنس که در وولوز توپ می‌زند نیز از دیگر نکات نگران کننده در خصوص تیم ملی مکزیک است.

عربستان سعودی

«شاهین‌های سبز» برای دومین بار موفق شدند بصورت پیاپی و پیش از پایان رقابت‌های مقدماتی در گروهی که ژاپن و استرالیا نیز در آن حضور داشتند، به‌عنوان صدرنشین به جام جهانی صعود کنند.

برگزاری جام جهانی در همسایگی آنها، اروه رنار و بازیکنانش را امیدوار کرده است تا بتوانند موفقیت سال ۱۹۹۴ و صعود به جمع شانزده تیم دور حذفی را تکرار کنند. با این حال، رقابت با تیم‌های مکزیک و لهستان برای کسب رتبه دوم کار چندان راحتی به نظر نمی‌رسد.

آنها نشان داده‌اند که انسجام تیمی خوبی دارند، زیرا که بسیاری از بازیکنان عربستان، از جمله سالم الدوساری، محمد کانو و سلمان الفرج، عضو باشگاه الهلال هستند. به همین دلیل رنار نیز ساختار تیم خود را متکی به هماهنگی و آشنایی این بازیکنان با یکدیگر طراحی کرده است.

عربستان از نظر دفاعی نیز عملکرد خوبی داشته و موفق به ثبت شش «کلین‌شیت» (بسته نگه داشتن دروازه) در دور مقدماتی شده است، ولی مانند بسیاری از تیم‌های حاشیه خلیج فارس، بازیکنان این تیم مشکل بی‌تجربگی در بازی‌های بین‌المللی را دارند.

تجربه بازی قرضی در تیم‌های اسپانیایی نیز در جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه جواب نداد. مشکل دیگر رنار، تردید او در خط حمله و انتخاب مهاجم اصلی از میان فراس البریکان جوان اما کم اثر و صالح الشهری با تجربه، اما پرنوسان است.

سرمربی: اروه رنار

او پس از آنکه توانست پس از بیست سال، مراکش را به اولین جام جهانی در سال ۲۰۱۸ هدایت کند، بسیار مورد توجه قرار گرفت و کارنامه خود را قوی‌تر کرد. این مربی ۵۴ ساله، تنها مربی‌ای است که توانسته با دو تیم مختلف، زامبیا و ساحل عاج، قهرمان جام ملت‌های آفریقا شود.

او مسئولیت تیم ملی عربستان را اواسط سال ۲۰۱۹ برعهده گرفت و با اتخاذ یک رویکرد منعطف تاکتیکی، زمینه صعود قدرتمند عربستان را فراهم آورد.

بازیکن کلیدی: سالم الدوساری

او بال تحسین شده عربستان است که توانست جایزه بهترین بازیکن سال آسیا را بعد از کسب دومین قهرمانی آسیایی در سه سال با الهلال کسب کند. او بیشتر دوران فوتبال خود را در این باشگاه سپری کرده است. البته مدتی هم بصورت قرضی در تیم ویارئال اسپانیا توپ زد. او زننده گل دقایق پایانی و پیروزی بخش عربستان برابر مصر در جام جهانی گذشته بود.

لهستان

با توجه به حذف و تعلیق فدراسیون فوتبال روسیه پس از حمله به اوکراین، لهستان موفق به راهیابی به جام جهانی شد تا برای اولین بار در تاریخ، بتواند چهار بار پیاپی به تورنمنت‌های بزرگ صعود کند.

با این‌ حال هنوز هم بازیکنان لهستان نتوانسته‌اند عنوان نسل طلایی را از آن خود کنند. برای اینکه آنها بخواهند مانند نسل طلایی لهستان در جام جهانی ۱۹۷۴ و ۱۹۸۲ دیده شوند، دست‌کم باید بتوانند مانند آن تیم به مقام سومی جام جهانی برسند. برای این هدف، آنها فرصت چندانی ندارند، زیرا که بیشتر بازیکنان کلیدی این تیم در آستانه سی سالگی قرار دارند.

هر چند که خط حمله لهستان متشکل از بازیکنانی چون لواندوفسکی، کریشتف پیاتک، آرکادیوش میلیک و سوئیدرسکی بسیار قدرتمند است و در دور مقدماتی نه گل وارد دروازه حریفان کرده، اما معمولاً در برابر تیم‌های بزرگ متزلزل نشان داده‌ و صعودش بیشتر مدیون پیروزی برابر تیم‌های ضعیفی چون سان‌مارینو، آندورا و آلبانی است.

از طرفی شکست ۶-۱ برابر بلژیک در لیگ ملت‌ها، نگرانی هواداران این تیم را تشدید کرده است. نکته نگران‌کننده دیگر، پا به سن گذاشتن ستون اصلی تیم، کامیل گلیک و عدم ثبات جایگزین او، کریچوویاک، هافبک تیم الشباب عربستان است.

سرمربی: چسواو میشنیویچ

سال ۲۰۲۲ برای سرمربی جدید لهستان که اصالاتاً اهل بلاروس است و در ژانویه جایگزین پائولو سوسا شد، سال پر فراز و نشیبی بود. او با سابقه مربی‌گری در سطح تیم‌های باشگاهی لهستان، توانست با لهستان از دور مقدماتی صعود کند. اما در همین سال سنگین‌ترین شکست لهستان از سال ۲۰۱۰ را نیز مقابل بلژیک تجربه کرد.

بازیکن کلیدی: رابرت لواندوفسکی

او یکی از بهترین و کامل‌ترین بازیکنان سال‌های اخیر فوتبال جهان است. برخی گمان می‌کردند، انتقال این ستاره ۳۴ ساله به بارسلونا باعث افت او شود. اما لواندوفسکی در نوکمپ نیز توانایی‌های خود را نشان داد. او امید اول تیم ملی کشورش برای موفقیت در جام جهانی قطر است.