ضربه به سبک بروسلی پیش چشم ترامپ

بدون شک شخصیت «جان جونز» یک معماست. او در مسابقات یو‌اف‌سی ۳۰۹ مانند کل دوره حرفه‌ای خارق‌العاده‌اش، باز هم نشان داد تا چه اندازه در داخل قفس و خارج از آن، غیرقابل پیش‌بینی است.

جونز ۳۷ ساله، پس از ۲۳ مبارزه در یو‌اف‌سی و کسب رکورد ۱۶ پیروزی، همچنان به فکر راه‌های جدیدی برای به هم زدن تمرکز و شکست حریفان است.

او بسیار کمال‌گرا است و به همین دلیل، پیش از هر مبارزه ساعت‌ها به تماشای مبارزات گذشته حریفانش می‌نشیند تا نقاط ضعف آن‌ها را پیدا کند.

غافل‌گیری این دوره جونز، ضربه پا چرخشی خارق‌العاده و سنگینی بود که باعث شد حریفش، «استیپه میوچیچ» در مقابل بیست هزار تماشاگر حاضر در «مدیسون اسکوئر گاردن نیویورک» نقش بر زمین شود.

جونز از ابتدای سال، با الهام از بروس لی، هنرپیشه و رزمی‌کار افسانه‌ای، شروع به تمرین این تکنیک کرده بود.

بروس‌ لی در بسیاری از فیلم‌هایش از این ضربه پا استفاده کرد و این بدل به یکی از ضربات بیادماندنی‌‌اش شد.

جونز می‌گوید: «حدود شش ماه پیش شروع به تمرین این ضربه چرخشی پا کردم. به همین منظور، مربی تکواندو به خانه‌ام می‌آمد و این ضربه را هفته‌ای سه ساعت و برای چندین ماه تمرین می‌کردیم.»

«بروس لی می‌گفت از کسی که ده هزار ضربه می‌داند نمی‌ترسد، بلکه از کسی می‌ترسد که یک ضربه را ده هزار بار تمرین کرده باشد و من این ضربه ویرانگر را بارها تمرین کردم.»

حتی تا پیش از ضربه نهایی هم میوچیچ آمریکایی تقریباً هیچ پاسخی برای حملات متنوع جونز نداشت.

احتمالاً یکی از دلایل، سن بالای میوچیچ بود. او که اکنون ۴۲ ساله شده، تقریباً چهار سال بود که در قفس مبارزه نکرده و قطعاً در اوج آمادگی نبود.

اما دلیل اصلی، مهارت و ضربات گوناگون جونز بود.

این گوناگونی و تنوع فقط محدود به مبارزات او نیست. جونز در خارج از قفس هم به اندازه داخل آن غیرقابل پیش‌بینی است.

هفته گذشته، او از عبارتی توهین‌آمیز برای توصیف تام آسپینال، قهرمان بریتانیا، استفاده کرد. جونز بارها حاضر نشده او را به عنوان رقیب بعدی‌اش قبول کند.

پس از آن هم به میوچیچ تاخت و از دست دادن با او در یک کنفرانس خبری طفره رفت. البته کمی بعد نظرش را تغییر داد و در وزن‌کشی با او دست داد.

به نظر می‌رسد، جونز شخصیتی دوقطبی دارد و این را در دوران حرفه‌ای خود در یو‌اف‌سی نشان داده است. دورانی که با محرومیت‌ ناشی از دوپینگ و البته مشکلات زندگی شخصی‌اش همراه بوده است.

دانا وایت، رئیس یو‌اف‌سی، بهتر از هر کسی این را می‌داند: «من و جونز خارج از قفس هیچ‌گاه رابطه خوبی نداشته‌ایم. در حقیقت به مدت ده سال رابطه بسیار بدی داشتیم. اما دیگر به آن شکل نیست.»

«البته لازم نبود که حتماً او را دوست داشته باشم تا متوجه شوم کیست و چه توانایی و نبوغی دارد. او بهترین مبارز تاریخ است، تمام. کاری که او امشب انجام داد، باورنکردنی بود. جونز تا زمانی که در این رشته است، بهترین مبارز جهان خواهد بود.»

مبارزان کمی هستند که به راحتی جونز خود را برای مبارزه آماده کنند.

پنج‌شنبه، جونز در پشت صحنه خوشحال بود، چرا که یکی از کارکنان مدیسون اسکوئر گاردن به افتخار دستاوردهایش در یو‌اف‌سی، به او یک گیتار الکتریکی هدیه کرد.

در روز مبارزه هم جونز در حالی که مدیسون اسکوئر گاردن هنوز خالی بود، وارد قفس شد و به تنهایی تمرین می‌کرد، کاری که برای مبارزان یو‌اف‌سی غیرمعمول است.

چند ساعت‌ پیش از مبارزه نیز، در حالی که راهی محل برگزاری بود، در پخش زنده اینستاگرام در حال آواز خواندن با تیمش دیده شد.

جونز قبلا گفته بود که به بازنشستگی فکر می‌کند، اما اگر یو‌اف‌سی پیشنهادی ارائه دهد که نتواند آن را رد کند، به مبارزه ادامه خواهد داد.

اگر این اتفاق نیفتد، جونز به مسیر تاریخی و دوران باشکوهی که در یو‌اف‌سی داشته است، افتخار خواهد کرد.

او گفت: «امشب همه چیز آنطور که باید پیش رفت، نسبت به عیسی مسیح در برابر همه ابراز عشق کردم و در مقابل رئیس‌جمهورم (دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور منتخب آمریکا) قهرمان آمریکا شدم. حتی اگر این مبارزه، آخرین مبارزه من باشد، به آن شکلی که می‌خواستم انجام شد.»