جدال امباپه و مسی در فینال جام جهانی ۲۰۲۲؛ بازیکنانی که بر جام جهانی حکومت کردند

قهرمانان جام جهانی

منبع تصویر، BBC Sport

آرژانتین و فرانسه یکشنبه (۱۸ دسامبر) در فینال جام جهانی ۲۰۲۲ قطر روبروی هم می‌ایستند و این دو تیم در حالی برای قهرمانی تلاش خواهند کرد که لیونل مسی و کیلیان امباپه در یک ماه اخیر نماد تیم ملی کشورشان در بزرگ‌ترین تورنمنت فوتبالی جهان بوده‌اند.

به این ترتیب سئوال این است که با قهرمانی فرانسه از این تورنمنت به عنوان «جام امباپه» یاد خواهد شد یا با قهرمانی آرژانتین در این مسابقات از آن به عنوان «جام مسی» نام برده خواهد شد؟

بخش ورزشی بی‌بی‌سی نگاهی انداخته به شش جام جهانی که در آن فوق ستاره‌های یک تیم با نمایشی درخشان و مقتدرانه، تورنمنت را به نام خودشان ثبت کردند.

پله؛ برزیل و جام جهانی ۱۹۵۸

پله

منبع تصویر، Getty Images

پله فقط ۱۷ سال داشت که برزیل به جام جهانی ۱۹۵۸ سوئد رفت و به دنبال کسب اولین قهرمانی‌اش بود. او در دو بازی اول تیمش حضور نداشت اما سپس نمایشی موثر در پیروزی ۱-۲ مقابل تیم ملی فوتبال شوروی داشت و بعد هم تک گل پیروزی‌بخش تیمش در یک‌چهارم نهایی را به ولز زد.

پس از آن پله مهارناپذیر بود. در پیروزی ۲-۵ بازی نیمه‌نهایی مقابل فرانسه هت‌تریک کرد و در فینال هم عالی بود. هنوز هم حرکت فوق‌العاده او در فینال که مدافع سوئد را «دریبل سرپا» زد و با عبور توپ از بالای سر او، آن را با زانو کنترل کرد و سپس با یک ضربه والی توپ را به تور دروازه چسباند، چشم‌‎‌ها را خیره می‌کند.

این اولین مورد از سه قهرمانی پله در جام جهانی بود. او در جام جهانی ۱۹۶۲ فقط در دو بازی اول بازی کرد و سپس به دلیل مصدومیت ادامه مسابقات را از دست داد. در جام جهانی ۱۹۷۰ اما پله در اوج بود و ۴ گل زد، از جمله گل اول در فینال که منجر به پیروزی ۱-۴ برزیل مقابل ایتالیا شد.

ماریو کمپس؛ آرژانتین و جام جهانی ۱۹۷۸

ماریو کمپس

منبع تصویر، Getty Images

آرژانتین دو بار قهرمان جام جهانی شده است و هر دو دفعه یک بازیکن نقشی بزرگ در قهرمانی این تیم داشته است. سال ۱۹۷۸ جام جهانی در خاک این کشور برگزار شد و ستاره تیم ماریو کمپس بود.

مهاجم والنسیا در حالی قدم به جام جهانی گذاشت که دو فصل پیاپی آقای گل لالیگا شده بود و همچنین تنها بازیکن تیم ملی آرژانتین بود که خارج از این کشور بازی می‌کرد.

کمپس در دور اول گروهی نتوانست گل بزند، اما در دور دوم درخشید و هر دو گل تیمش را در پیروزی ۰-۲ مقابل لهستان زد، او همچنین گل اول آرژانتین را در پیروزی ۰-۶ مقابل پرو، وارد دروازه حریف کرد.

کمپس در فینال هم دو گل زد و نقشی عمده در پیروزی ۱-۳ مقابل هلند در بوئنوس آیرس داشت. در واقع او هم به کشورش کمک کرد که قهرمان شود و هم برنده کفش طلای جام جهانی شد.

پائولو روسی؛ ایتالیا و جام جهانی ۱۹۸۲

پائولو روسی

منبع تصویر، Getty Images

پائولو روسی در حالی به جام جهانی ۱۹۸۲ رفت که تنها کمی قبل از آن دو سال محرومیت به دلیل رسوایی تبانی در سری‌آ را گذرانده بود. انزو بیرزوت، سرمربی ایتالیا با انتخاب او با موجی گسترده از انتقادات رسانه‌های ایتالیایی روبرو شد.

روسی شروعی ناامید کننده در تورنمنت داشت، اما ناگهان در مقابل برزیل درخششی خیره‌کننده پیدا کرد و در مسابقه‌ای که ایتالیا برای رسیدن به نیمه‌نهایی نیاز به پیروزی در آن داشت، هت‌تریک کرد.

او در نیمه‌نهایی هم عالی بود و هر دو گل ایتالیا در پیروزی ۰-۲ مقابل لهستان را زد. در فینال هم روسی عادت گلزنی را کنار نگذاشت و گل اول ایتالیا را در پیروزی ۱-۳ مقابل آلمان غربی زد.

شش گل روسی در آن مسابقات هم برایش کفش طلا را به ارمغان آورد و هم موجب شد به عنوان بهترین بازیکن تورنمنت انتخاب شود و توپ طلا بگیرد.

دیگو مارادونا؛ آرژانتین و جام جهانی ۱۹۸۶

مارادونا

منبع تصویر، Getty Images

داستان مارادونا و جام جهانی ۱۹۸۶ یکی از دراماتیک‌ترین داستان‌های تاریخ فوتبال است. اعجوبه آرژانتینی، گلزنی در آن مسابقات را در آخرین بازی گروهی مقابل ایتالیا آغاز کرد؛ مسابقه‌ای که ۱-۱ شد و صعود آرژانتین به عنوان صدرنشین گروه را تضمین کرد.

در یک‌چهارم نهایی او دو گل به انگلیس زد. گل او که به «دست خدا» معروف شد را دور از چشمان داور با دست وارد دروازه پیتر شیلتون کرد. گل دوم اما به اعتقاد بسیاری، بهترین گل تاریخ جام جهانی است. او توپ را در زمین خودی صاحب شد و با حرکاتی فوق‌العاده از میان مدافعان حریف گذشت و با تسلیم کردن دروازه‌بان حریف، دروازه انگلیس را باز کرد.

او دو گل فوق‌العاده دیگر هم در نیمه‌نهایی به بلژیک زد و موجب پیروزی ۰-۲ تیمش شد. در فینال هم گرچه مارادونا گل نزد اما نقشی تاثیرگذار در پیروزی ۲-۳ مقابل آلمان غربی داشت؛ از جمله پاس گل استثنایی به خورخه بروچاگا که منجر به گل پیروزی آرژانتین شد.

مارادونا در آن مسابقات ۵ گل و ۵ پاس گل داشت و به عنوان بهترین بازیکن مسابقات انتخاب شد و توپ طلا گرفت.

زین‌الدین زیدان؛ فرانسه و جام جهانی ۱۹۹۸

زیدان

منبع تصویر، Getty Images

هافبک تکنیکی فرانسه، نماد فرانسه در جام جهانی خانگی ۱۹۹۸ بود.

او شروعی پر قدرت داشت و اولین گل فرانسه در آن تورنمنت که توسط کریستف دوگاری به ثمر رسید، روی پاس او بدست آمد. فرانسه در افتتاحیه ۰-۳ آفریقای جنوبی را شکست داد.

زیدان در پیروزی ۰-۴ مقابل عربستان هم رهبر تیمش بود، اما اخراج در بازی مقابل دانمارک موجب شد که او بازی یک‌هشتم نهایی مقابل پاراگوئه را از دست بدهد. فرانسه آن بازی را به زحمت و با گلی که در وقت‌های اضافه زد، برد. زیدان اما بازگشتی کلاسیک داشت، او از روی نقطه پنالتی دروازه ایتالیا را در یک‌چهارم نهایی باز کرد و بعد هم نقشی موثر در پیروزی ۱-۲ فرانسه مقابل کرواسی در نیمه‌نهایی داشت.

زیدان در فینال دو گل با ضربه سر زد و ستاره درخشان فرانسه در پیروزی ۰-۳ مقابل برزیل بود. زیزو گرچه در آن مسابقات رقابت برای تصاحب توپ طلا را به رونالدو باخت، اما جزو تیم منتخب تورنمنت شد. او دو سال بعد در یورو ۲۰۰۰ که همراه فرانسه قهرمان شد، توپ طلای آن بازی‌ها را گرفت.

رونالدو؛ برزیل و جام جهانی ۲۰۰۲

رونالدو

منبع تصویر، Getty Images

انتظار می‌رفت که فینال جام جهانی ۱۹۹۸ نقطه بزرگ‌ترین لحظه زندگی حرفه‌ای رونالدو باشد. اما او قبل از مسابقه به دلیل حمله عصبی بیهوش شد و حتی تا آخرین لحظه قرار بود نامش در ترکیب اصلی هم نباشد. رونالدو به بازی رسید، اما فقط سایه‌ای از او در زمین بود و برزیل ۰-۳ به فرانسه باخت.

مصدومیت شدید زانو در سال ۱۹۹۹ زندگی حرفه‌ای رونالدو را با تهدید روبرو کرد، اما او در یکی از بزرگ‌ترین بازگشت‌های تاریخ فوتبال، بار دیگر به اوج بازگشت.

رونالدو در حالی وارد جام جهانی ۲۰۰۲ کره جنوبی و ژاپن شد که هنوز کابوس جام قبلی را به همراه داشت، ولی او با زدن هشت گل در هفت بازی تورنمنت را به نام خودش ثبت کرد.

او چهار گل در سه بازی مرحله گروهی زد: یک گل در پیروزی ۱-۲ مقابل ترکیه، یکی دیگر در پیروزی ۰-۴ مقابل چین و دو گل در برد آسان ۲-۵ برابر کاستاریکا. در پیروزی ۰-۲ یک‌هشتم نهایی مقابل بلژیک هم او گل زد و همین طور زننده تک گل تیمش در پیروزی یک بر صفر مقابل ترکیه در نیمه‌نهایی بود.

رونالدو در فینال هم هر دو گل برزیل را وارد دروازه آلمان کرد و موجب قهرمانی تیمش شد. رونالدو بهترین گلزن آن مسابقات شد و از آن به بعد هم کسی نتوانسته به اندازه او در یک تورنمنت گل بزند. دستاوردی که مسی و امباپه برای رسیدن به آن باید در فینال دست‌کم ۳ گل بزنند.