بهارت صابر

مهمانان قصر با لالوماما ،در دهليز قدم می زنند،لالو از لباس نو رويا تعريف می کند و رويا می گويد اين لباس را عمه اش از ولايت هرات فرستاده است.

سرحد خطوط جغرافيايی است که حاکميت يک دولت و يا قلمرو يک کشور را نشان می دهد.

لالو از هرات به عنوان ولايت سرحدی ياد می کند و اطفال می گويند در مورد سرحد چيزی را نمی دانند، با آن که بار ها در اين مورد چيز های را شنيده اند .

لالو در مورد برای آنها دريچه يی را می گشا يد.

خبر رسانک در محلی حضور دارد که تعداد زيادی از نو جوانان در آنجا به بازی مصروف اند و از آنها در مورد سرحد می پرسد:

سراحدات به چندنوع اند؟  سرحد دو نوع است ، سرحد طبيعی مانندکوه ها و در يا ها و دگر سرحدات هندسی که ترسيم می شوند."

نو جوانی هريک به اظهار نظريات شان پرداخته در مورد می گويند:

"سرحد ديواری است که بين ممالک وجود دارد."،"در مورد سرحد چيزی نميدانم."،" فکر می کنم سرحد، نام کشوری باشد."

خبر رسانک اضافه می کند که به سرحد مرز هم خوانده، می افزايد:

سرحد يک منطقه رااز ديگری جدا می سازد و برای معلومات بيشتر سراغ استاد ودير صافی استاد دانشگاه کابل می رود و با او صحبت می کند.

استاد می گويد:"سرحد خطوط جغرافيايی است که حاکميت يک دولت و يا قلمرو يک کشور را نشان ميدهد.

سرحدات دو نوع است ، سرحد طبيعی که به وسيله کوه ها و در يا ها نشانی شده و نامگذاری می گردد. مانند دريای آمو که سرحد ميان افغانستان و چند کشور ديگر می باشد .

سرحدات طبيعی از طريق کوه ها , دريا ها و آبريز ها تعيين می گردند، اما سرحدات هندسی در جايی ترسيم می گردند که سرحد طبيعی وجود نداشته باشد .

	سرحدات هندسی در جايی ترسيم می گردند که سرحد طبيعی وجود نداشته باشد

اين سرحد ات توسط سيم ها , ديوار ها و اشيای ديگر معين گرديده و توسط دول طرفين، به رسميت شناخته می شوند ."

مهمانان ،در دهليز قدم می زنند، در اين هنگام متوجه مجسمه کوچکی از دايناسور که برای تزيين روی يکی از ميزها گذاشته شده است، می گردند .

آنها در مورد مجسمه صحبت می کنند، رويا و راشد معلومات کافی ندارند و علاقه زيادی به دانستن در مورد اين حيوان بزرگ نشان می دهند.

بالاخره لالو دراين مورد دريچه را می گشايد.

نظيفه، با بيقراری مشغول يافتن موجی در راديو است و سالم برادرش علت آن را می پرسد .

هم پرواز می کردند و هم می خزيدند!  باستان شناسان، اسکلت های بعضی از داينا سور ها را يافته اند که مانند مرغان پرواز می کردند و هم روی زمين می خزيدند.

نظيفه قصه می کند که در يکی از برنامه ها، راجع به بزرگترين ترين حيوان گپ می زدند، اما او موجش را گم کرده و حالا نمی يابد.

سالم می خندد که بزرگترين حيوان فيل است، اما نظيفه نمی پذيرد هر دو توافق می کنند تا اين موضوع را از حکيم بابا بپرسند.

حکيم بابا، به آنها يک حلقه سی دی فلمی را که از روی اسکلت دايناسور ها تهيه شده نشان ميدهد،نظيفه و سالم از ديدن حيوانات به آن بزرگی بسيار متعجب می گردند.

آنها می گويند که اين حيوانات با وجود ساختمان های مختلف ، به همديگر شباهت دارند . پاهای عقبی آنها بزرگتر و قويتر از پاهای جلوی شان است.

پوست زخيم و زخه دار دارند، دهان بعضی شان بزرگ و از بعضی از آنها کوچک ، گردن های شان نيز کوتاه و دراز و دارای دم نيز می باشند.

آنانی که بزرگتر از ديگران استند به آهستگی حرکت می کنند. به سوسمار ها و تمساح ها شباهت دارند، ولی بسيار استوار حرکت می نمايند.

شناسان اسکلت های اين حيوانات را يافته اند که به اساس آن ميتوان گفت دايناسور ها حدود 350 مليون سال قبل روی زمين زندگی می کردند.

	وزن بعضی از آنان حدود 10 تن ( 1200 سير) می رسيد، آنها نظر به کمبود مواد غذايی و يا شرايط نامساعد آب و هوا، از بين رفتند.

باستان شناسان، اسکلت های بعضی از آنان را يافته اند که مانند مرغان پرواز می کردند و هم روی زمين می خزيدند.

عده از آنها هم در آب مانند ماهی زندگی می کردند. اين حيوانات گوشت خوار و گياه خوار بودند و گاه گاهی هم يکی ديگر خود را نيز شکار می کردند .

وزن بعضی از آنان حدود 10 تن ( 1200 سير) نيز ميرسيد. و به گفته دانشمندان نظر به کمبود مواد غذايی و يا شرايط نامساعد آب و هوا ، اين حيوانات بزرگ، از بين رفتند.