٢٠٥٠ : خپرونه واورئ

٢٠٥١ : خپرونه واورئ

٢٠٥٢ : خپرونه واورئ

سمندروايي، چې سيدمحمد ډير سرتمبه بنيادم دى، هغه ورته همدانن ورځ ټاکلې چې دبريد تيږې پيدا کړي، که نه بيايې دعوه نه مني.

وروسته له ډيرو هلو ځلواو کيندنې کلند له يوې تيږې سره لګيږي؛ سمندر خوښي څرګندوي او اکبر ته وايي، چې دبريد تيږې يې پيداکړې.

اکبر سمندر د شپې د ډوډۍ له پاره خپل کور ته بيايي. هغوى د ډوډى په خوړلو بوخت وي، چې له ورايه يې د کلند د وهلوغږ ترغوږو کيږي.

سمندر وارخطا کيږي او اکبر ته وايي، چې کيداى شي سيدمحمد راغلي وي چې دبريد تيږې بې ځايه کړي.

	سمندر دسيلاب وړې ځمکې د بريدتيږې يې پيداکړې

اکبر او سمندر الکين له ځانه سره اخلي او دپټي په لور ځي. ټاکلي ځاى ته له رسيدو سره سم د الکين په رڼا کې سمندر ويني، چې د بريد تيږې بې ځايه شوې دي.

په دې وخت کې د سمندر پښه په کلندلګيږي. اکبر او سمندر پوهيږي چې سيدمحمد په رښتيا هم راغلى او کيداى شي بياهم راشي.

نو غوره بولي چې سمندر شپه همالته په پټي کې تيره کړي.

په سبا سيد محمد د سمندر دوى کور ته ورځي او دبريد د تيږو په هکله ور ځينې پوښتي. سمندر ورته وايي چې دبريد تيږې يې موندلي دي.

سيدمحمد دسمندر خبره نه مني او وايي چې سيدمحمد دخپلې ځمکې بريدونه ټاکلي دي، نور بريدونه نه شي منلى؛ خوسمندر وايي چې داخبره به دکلي سپين ږيري فيصله کوي.

د کلي تر مخ ميدانۍ کې د کلي مشران را ټول شوي دي. سمندر وايي چې دبريد تيږې يې موندلي خو سيد محمد يې نه مني او وايي، چې هغه سمندر نوې ښخې کړي دي.

	سمندر وايي چې داخبره به دکلي سپين ږيري فيصله کوي

د کلي ملا له فتح خان څخه غواړي، چې په دې برخه کې رښتيا خبره وکړي ځکه چې سيدمحمد ته ځمکه دفتح خان له کورنۍ څخه په ميراث رسيدلې ده.

فتح خان د بريد پيدا شوې تيږې پر ځاى بولي. ملااو دکلي نور مشران سيد محمد ملامتوي، چې دسمندر په ځمکه يې په ناحقه دعوه کړې وه.

ګلالۍ راځي؛ هغه هم د ښيښو په پاکولو پيل کوي، چې په دې وخت کې ناظر دسرور په کلي ګانو پسې، چې ګلالۍ له ځا نه سره راوړې وي، راځي .

ناظرچې کله ګلالۍ دصفايۍ په کارونو بوخته ويني، په چاپلوسۍ له هغې څخه صافي اخلي او پخپله د ښيښو په پاکولو پيل کوي.

ډاکتر چې کله ناظر په کار بوخت ويني ورته غوسه کوي او ترې غواړي چې نور کار بس کړي، ځکه ناظر د پاکۍ پر ځاى ښيښې لاپسې چټلې کړې دي.

ناظر له چوکۍ څخه دراکښته کيدو پر مهال د ډېرې وارخطايۍ له کبله له چوکۍ څخه

	ناظر د صفايۍ پر مهال له چوکۍڅخه راغورځي

د ناظر لاس يو څه ټپي کيږي؛ ډاکترپه داسې حال کې چې په لاس يې دوا وهي، هغه ملامتوي، چې هرڅه يې ګډوډکړل.

په دې وخت کې د موټرو څو پرله پسې هارنونه تر غوږوکيږي؛ ډاکتر او ګلالۍ وارخطاکيږي، ځکه کيداى شي دعامې روغتيا نوې رئيسه راغلې وي.

شمس له رخصتۍ وروسته کورته ځي اوپه خپله مور، غوټۍ، باندې زيرى کوي، چې دوى ته په ښوونځي کې صنفونه جوړوي .

موريې له شمس څخه پوښتي، چې هغه ته چاوويل چې نوې کوټې ورته جوړوي، که دا خبره رښتياوي ډير ښه کاربه وشي، ځکه کله له ګرمۍ شاگردان په تنګ وي او کله هم له خاورو دوړو او بارانو نوڅخه .

شمس دخپل معلم، رحيم، له خولې وايي، چې هغه ورته ويلي دي. دشمس پلار، لالباز، د شمس خبرې تاييدوي او وايي چې هغه او دکلي نورو اوسيدونکو له معلم رحيم سره په دې هکله خبرې کړې وي.

	معلم رحيم به ډير ژر د معارف رياست په مرسته دکوټې آبادې کړي

اکبر، چې د هغه لور پلوشه هم په ياد شوي مکتب کې سبق وايي، د معلم رحيم دليدو له پاره مکتب ته ورځي او له هغه څخه د نويو ټولګيو دآبادولو په هکله پوښتي.

رحيم ډاډ ورکوي او وايي چې د اوس له پاره يې د معارف رياست په مرسته خيمې راوړي، خو ډير ژر به د کوټو د جوړولو له پاره هم لاس په کار شي.

خو شفيقه ګيله منه ده، چې ولې له نوريې سره ناوړه چلند کوي؟

	شفيقه ګل مکۍ ته اخطار ورکوي چې نور دې د نوريې په ژوند کې مداخله بس کړي

ګل مکۍ، نوريه بې کاره ښځه بولي او له شفيقې غواړي، چې د هغوى په ژوند کې مداخله ونه کړي.

شفيقه هم جدي کيږي او اخطار ورکوي، چې خبره به دګل مکې د ميړه، غفار، غوږ ته ورسوي.

جانباز زياتوي، چې کريم ټوپک په لاس دآدم خان دوژنې په نيت ورروان و، خو ده يې مخه ونيوله.

	جانباز، آدم خان خبروي چې کريم د ده دوژنې نيت کړی

آدم خان کريم ليونى بولي او وايي، چې دکريم هيڅ هم له لاسه نه کيږي.

جانباز د کريم او آدم خان ترمنځ د راپيدا شوې لانجې پوښتي، خو آدم خان خبره تيروي او د ترياکو دقاچاق خبره ترې پټوي.

	صابره د خپل ميړه، انجينر شيرمحمد، په تبديلي ډيره خپه ده

مجيد صابرې ته ډاډ ورکوي، چې د هر راز ستونزو په ليرې کولو کې به هغه ورسره مرسته وکړي او دوى به يوازې پرې نه ږدي.