محمد نسيم خوگيانی

صدا برنامه : ٢٠٥٠

صدا برنامه : ٢٠٥١

صدا برنامه: ٢٠٥٢

سمندر بخاطرپيدا نمودن سنگ های مشخص کنندۀ حدود زمين سيل برده اش مصروف کندن زمين است.

اکبر به او ميگويد اگر خسته شده، بهتر است کار را به روز ديگر بگذارد!

سمندر مي گويد سيد محمد آدم لجوج است و او همين امروز را تعيين کرده تا سنگ های حدود زمینش را پيدا کند درغير آن ادعای اوراقبول نخواهد کرد.

بعدازسعی وکوشش و کندن کاری زياد، کلند به يک سنگ اصابت مي کند، سمندر اظهارخوشی نموده به اکبر مي گويد که سنگهای نشانی شده را دريافته است.

اکبر سمندر رابخاطر صرف طعام شب به خانۀ خود مي برد. سمندر واکبر مصروف طعام خوردن هستند که ازدور صدای کلند زدن به گوش آنها ميرسد.

اکبر وسمندر الکين را گرفته و به طرف زمين ها مي روند. با رسيدن به محل سمندر متوجه مي شود که سنگهای نشانی شده بيجاشده اند.

فردا سيدمحمد به خانۀ سمندر مي رود و راجع به سنگهای نشانی شده مي پرسد. سمندراظهار مي دارد که او سنگهای مذکور را دريافته است.

حق با کيست؟  سيدمحمد راجع به سنگهای نشانی شده مي پرسد سمندر می گويد او سنگهای مذکور را دريافته، سيد محمد نمی پذيرد وعلاوه می دارد حدود زمين خود را قبلاً تعيين کرده است . سمندر موضوع را به فيصلۀ موسفيدان واگذار می کند.

سمندر اين موضوع را به فيصلۀ موسفيدان واگذار می کند.

در جرگه موسفيدان، سمندر اظهار ميدارد که سنگهای حدود زمینش را يافته است.

اما سيد محمد نمی پذيرد و مي گويد که سمندر آن سنگها را مجدداً دفن کرده است.

ملای قريه از فتح خان ميخواهد تا دراين رابطه حقيقت رابيان کند. زيرا زمين سيدمحمد ازخانوادۀ فتح خان به او ميراث رسيده است.

فتح خان سنگهای دريافت شده را بجا مي خواند. ملا و ساير اهالی قريه سيدمحمد را ملامت مي نمايند که بالای زمين سمندر دعوای ناحق کرده است.

رئيسۀ جديد صحت عامه به ديدن کلنيک مي آيد. داکترمجبورمي شود که برای پاکی وصفايی دفتر، خود دست و آستين برزند.

گلالی می آيد و اونيز به پاک کاری شيشه های کلنيک مي پردازد. دراين اثنا ناظر به دنبال کليدهای سرور، که آنراگلالی باخود آورده، وارد کلنيک مي شود.

	ناظر حين پايين شدن ازچوکی، به علت وارخطائی زياد به زمين افتاد .

موقعيکه داکتر، ناظر را مصروف کار می بيند از او ميخواهد که کار را توقف دهد، زيرا ناظر به جای صفای شيشه ها، آنرا بيشتر کثيف می کند.

ناظر حين پايين شدن ازچوکی، به علت وارخطائی زياد به زمين مي افتد و تعداد زيادی از بوتلهای ادويه هم از الماری افتاده می شکند.

دست ناظر جراحت مي بردارد. داکتردرحاليکه بالای دست ناظردوا مي زند، او را ملامت مي کند که همه چيز را برهم زد.

دراين اثناچند هارن مسلسل موتر بگوش ميرسد. داکتروگلالی دست پاچه مي شوند که مبادا رئيسه جديد صحت عامه آمده باشد.

پلوشه وشاگردان ديگردرصحن حويلی مکتب از گرمای آفتاب شکايت دارند. رحيم مي گويد که او درمورد ساختن صنف های جديد با شورای ولايتی تماس گرفته است.

شمس بعد از رخصتی خانه مي رود و به غوتی مادرش، مژده مي دهد که برای آنها درمکتب صفهای جديد اعمارمي شود.

غوتی با شنيدن اين گفته اظهار خوشی کرده، می گوید: "چه خوب است تا شاگردان مکتب گاهی از گرمی و گرد وخاک وزمانی هم از باران ها دگر اذیت نشوند".

	عنقريب برای شاگردان صنف های جديد اعمار می شود.

اکبر، به خاطر پلوشه دخترش که او نيزدرمکتب ياد شده درس مي خواند، به ديدن معلم رحيم رفته و از وی درمورد اعمار صنف های جديد مي پرسد.

معلم رحيم اطمينان ميدهد که اکنون به کمک رياست معارف چند باب خيمه آورده است و در پهلوی آن موضوع اعمار صنف های جديد را نيزتعقيب خواهد کرد.

	گل مکی از شفيقه می خواهد تا ديگر در زندتگی نوريه مداخله نکند.

گل مکی نوريه را يک زن بی کاره خوانده واز شفيقه مي خواهد تا درزنده گی آنها مداخله نکند. شفيقه نيز جدی شده و اخطار مي دهد که اين سخن را به غفار، شوهرگل مکی، خواهدگفت.

جانبازمصروف آبياری زمين خود است که آدم خان را می بيند، جانباز از آدم خان مي خواهد که از گشت و گذار بی جا خود داری کند.

	جانباز از آدم خان مي خواهد که از گشت و گذار بی جا خود داری کند.

جانباز از آدم خان مي پرسد که دربين کريم وآدم خان چه معضله وجود دارد؟ اما آدم خان طفره رفته و موضوع قاچاق ترياک را ازجانباز پنهان مي کند.

	مجيد به صابره اطمينان مي دهد که او درحل هرنوع مشکل آنها راکمک می کند.

مجيد به صابره اطمينان مي دهد که او درحل هرنوع مشکل آنها راکمک کرده و هيچ وقت آنها را تنها نخواهد گذاشت.