မလေးရှားကို အောက်လမ်းက သွားခဲ့တဲ့ မြန်မာတစ်ဦးရဲ့ အတွေ့အကြုံ

အသက် ၂၀ ကျော် ကိုမောင်မောင်ဟာ ရခိုင်ပြည်နယ် မာန်အောင်မြို့က ငါးလုပ်ငန်း လုပ်ကိုင်ခဲ့သူပါ။ သူအရွယ်ရောက်တဲ့အချိန်ကနေ စပြီးလုပ်ကိုင်ခဲ့တဲ့ ငါးလုပ်ငန်းဟာ ငါးမရတာ နှစ်ချီကြာလာတဲ့အခါ ကျွမ်းကျင်တဲ့ လုပ်ငန်းကို စွန့်ခွာပြီး မလေးရှားကို လာဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပါတယ်။

ကိုမောင်မောင် မလေးရှားကို သွားမယ်လို့ အစီစဉ်စတာနဲ့ အသက် ၆၀ ကျော်အရွယ် ဖခင်ဖြစ်သူကလည်း သားဖြစ်သူကို စိတ်မချလို့ဆိုပြီး လိုက်မယ်လို့ ဆိုခဲ့ပါတယ်။ ဒါနဲ့ သားအဖနှစ်ယောက် မလေးရှားကို အလုပ်လုပ်ဖို့ ပြင်ဆင်ပါတော့တယ်။

“မိသားစုတွေက များတယ်။ ကျနော်ကလည်း အိမ်ထောင်နဲ့။ အလုပ်ကလည်း အဆင်မပြေတော့ ဆုံးဖြတ်ရတာပဲ။ အဖေရယ်၊ ကျနော်ရယ်၊ ကျနော်တို့ ညီအစ်ကို ဝမ်းကွဲတွေရယ် အားလုံးပေါင်း ၇ ယောက် ပေါ့။”

ဒါပေမဲ့ တရားဝင်လမ်းကြောင်းကို သွားလာရတဲ့နည်းလမ်းတွေ မသိသလို တရားမဝင်သွားရင်လည်း ဘယ်လိုသွားရမယ်ဆိုတာကို သူတို့တွေ မသိကြပါဘူး။ ဒါနဲ့ ပွဲစားတွေနဲ့ ချိတ်ဆက်မိပြီး မလေးရှားကိုရောက်ဖို့ တစ်ယောက်ကို ၃၅ သိန်း ပေးကြရပါတယ်။ သားအဖ နှစ်ယောက်စာအတွက် သိန်း ၇၀ ကို အိမ်မှာရှိတာတွေ ရောင်းချတာအပြင် အပြင်ကနေ အတိုးနဲ့ပါ အကြွေးယူပြီး ပေးခဲ့ကြရပါတယ်။

ပြီးခဲ့တဲ့ စက်တင်ဘာမှာ သူတို့ ၇ ယောက် ရန်ကုန်ကို ရောက်ခဲ့ကြပါတယ်။

“ရန်ကုန်ရောက်တော့ ကျနော်တို့လို သွားမယ့်သူတွေ အယောက် ၇၀ လောက်ရှိတယ်ဗျာ။ အများကြီးပဲ။ မိန်းကလေးတွေလည်းပါတာ အယောက် ၂၀ လောက်ရှိမယ်။ ကျနော်တို့ ထားဝယ်ကိုသွားကြတော့ ကားကြီးကို တစ်စီးလုံးပဲ”လို့ သူ့ရဲ့ မလေးခရီးစဉ်အစကို ပြောပြပါတယ်။

ဒီခရီးဟာ မြန်မာလုပ်သားတွေ အောက်လမ်းလို့ခေါ်ကြတဲ့ ထားဝယ်ကနေ ထိုင်းနိုင်ငံကိုဖြတ်ပြီး မလေးရှားကိုတောလမ်းခရီးဖြတ် သွားရတဲ့ ခရီးစဥ်လည်းဖြစ်ပါတယ်။

တောလမ်းခရီးမှာ ၃ ရက်တာ

သူတို့တွေဟာ ထားဝယ်ကို‌ရောက်ပြီးနောက် မောတောင်ကို ထပ်သွားကြရပါတယ်။ မောတောင်ကနေ ထိုင်းနယ်စပ်ကိုဖြတ်ဝင်ဖို့ အစစ်အဆေးမရှိနိုင်လောက်တဲ့ တောလမ်းခရီးကို စတင်ခဲ့ကြရပါတယ်။

“အဲ့ဒီမှာ ပါလာသမျှ အဝတ်အစားတွေ၊ အထုပ်အပိုးတွေ အကုန် ထားခဲ့ရတာပဲ။ ခရီးဝေးတယ် သယ်နိုင်မှာမဟုတ်လို့ ထားခဲ့ဆိုလို့ ကျနော်တို့တွေ ရေသန့်ဘူးပဲ ယူပြီး သွားကြတာ။ ဟုတ်တယ်ဗျာ၊ အထုတ်တွေသာပါရင် သယ်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ နည်းတဲ့ခရီးမှမဟုတ်တာ”လို့ ကိုမောင်မောင်က ပြောပါတယ်။

သူတို့တွေသွားတဲ့ တောလမ်းခရီးမှာ လမ်းတစ်လျှောက်နီးပါးရှိနေတဲ့ ရွှံ့တောတွေ၊ ချောင်းတွေကို ဖြတ်ကြရပါတယ်။ မိုးရာသီဖြစ်တဲ့အပြင် မိုးကောင်းတဲ့ဒေသဖြစ်တာကြောင့် မိုးဒဏ်ကို ကောင်းကောင်းခံကြရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့အချိန်ကြာကြာ နားခွင့်မရကြပါဘူး။ အချိန်မရွေးအဖမ်းခံရနိုင်တဲ့အတွက် ဦးဆောင်လာတဲ့ ပွဲစားတွေက အချိန်အကြာကြီး ပေးမနားဘူးလို့ ပြောပါတယ်။

“တောကောင်တွေလည်းတွေ့တယ်။ မြွေတွေလည်းရှိတယ်။ ညဘက်ဆိုတော့ အရမ်းသတိထားပြီးသွားကြရတယ်။ အဲ့မှာဗျာ မိန်းကလေးတွေလည်းပါတော့ ထိကပါး ရိကပါးတွေလည်း ပွဲစားတွေက လုပ်ကြသေးတာ။ တောထဲလည်းဖြစ် သူတို့ပဲ သွားလာတတ်တဲ့နေရာဆိုတော့ သည်းခံကြရတာ”

မနက်ကို ၈ နာရီက ထွက်ခဲ့ကြတဲ့ခရီးဟာ နောက်တစ်နေ့ ညနေလောက်မှ ထိုင်းနယ်နိမိတ်ထဲကို ရောက်လာကြပါတယ်။ အဲ့ဒီအချိန်အထိ ထမင်းတစ်နပ်မှ မစားခဲ့ကြရပါဘူး။ ပါလာတဲ့ရေဘူးထဲကရေကို တစ်ယောက်နည်းနည်းစီ မျှသောက်ခဲ့ကြရတာပါ။

ထိုင်းနယ်စပ်ကိုရောက်တဲ့အချိန်က ည ၇ နာရီဝန်းကျင်လောက်လို့ ပြောပါတယ်။ ထိုင်းနယ်နိမိတ် တောထဲမှာ နောက်ထပ် လမ်းပြတွေက လာခေါ်ကြပြီး မနက် ၇ နာရီလောက်အထိ တောလမ်းကို ဆက်လျှောက်ကြရပြန်ပါတယ်။

“နေမကောင်းလို့ မလိုက်နိုင်ရင် ထားခဲ့မှာ၊ တချို့မိန်းကလေးတွေဆို ဆက်မလျှောက်နိုင်လို့ အချင်းချင်း တွဲလျှောက်ကြရတယ်။”

အဲလိုနဲ့ နောက်နေ့မနက် တောလမ်းတစ်နေရာမှာ စောင့်နေကြတုန်း ကား သုံးစီးရောက်လာပါတယ်။ ကားအတွင်းပိုင်းထဲမှာ တစ်ယောက်ပေါင်ပေါ် တစ်ယောက် ထပ်ထိုင်ပြီးလိုက်လာခဲ့ကြရပါတယ်။

“တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်ကိုထပ်တာ သုံးယောက်စီထပ်တာ။ ပြီးတော့ လုံးဝစကားမပြောခိုင်းဘူး။ အသံမထွက်ခိုင်းဘူး။ လူတွေအထဲမှာ ထပ်ပြီးတော့ အပေါ်ကနေ ကြံတွေအုပ်လိုက်တယ်”

အဲ့လိုနဲ့ မလေးရှားနယ်စပ် မာလကာကို ရောက်ခဲ့ကြပါတယ်။ အဲ့ဒီမှာသူတို့ကို စီစဉ်ပေးတဲ့ တိုက်ခန်းမှာ ၄ ရက်လောက်နေပြီးတဲ့နောက် ဆာလာဘန်းမြို့ကို ထပ်ပြောင်းကြရပါတယ်။

အဖမ်းခံလိုက်ရတဲ့ အဖေ့အတွက် ပူပင်သောက

ဆာလာဘန်းမြို့က တာယာစက်ရုံမှာ အဖေဖြစ်သူနဲ့ ညီအစ်ကို ဝမ်းကွဲတွေ အလုပ်ရခဲ့ပြီး ကိုမောင်မောင်ကတော့ ပလတ်စတစ်စက်ရုံမှာ အလုပ်ရခဲ့ပါတယ်။

စက်ရုံက အလုပ်သမားတွေနေဖို့အတွက် စက်ရုံဝင်းထဲမှာ ကိုမောင်မောင်နေရပေမဲ့ ဖခင်ဖြစ်သူနဲ့ ညီအစ်ကိုတွေကတော့ သူတို့စက်ရုံက ငှားပေးထားတဲ့ အပြင်အဆောင်မှာ နေကြရပါတယ်။

ဖခင်ဖြစ်သူနဲ့ ညီအစ်ကိုတွေဟာ အောက်တိုဘာ ၂၆ ရက်မှာ တာယာစက်ရုံကနေ အလုပ်ချိန်ပြီးလို့ အဆောင်မှာ ညစာစားနေတုန်း ည ၉ နာရီမှာ မလေးရှားရဲတပ်ဖွဲ့တွေက ဝင်ရောက်ဖမ်းဆီးတာကို ခံလိုက်ရပါတယ်။

“အဖမ်းခံရတဲ့ သတင်းပဲ ကြားလိုက်တာ။ အဲ့ဒီကတည်းက အခုထိ တွေ့ခွင့်မရသေးဘူး။ အဖေက သွေးတိုးရှိတယ်။ အသက်ကလည်း ၆၀ ကျော်ပြီဆိုတော့ စိတ်ပူတယ်ဗျာ၊ အမေနဲ့လည်း ဖုန်းပြောဖြစ်တော့ ငိုကြတယ်။ တကယ်လို့ အဖေပြန်လွတ်လာရင် မြန်မာပြည်ပဲ ပြန်ပို့ခံရမှာ။ ကျနော်ကတော့ အဖေ့အတွက်ရော၊ ကျနော့အတွက်ရော ယူထားတဲ့ အကြွေးတွေ အကုန်ဆပ်ဖို့ ဒီမှာ ကြိုးစားရမှာပဲ” လို့ ကိုမောင်မောင်က ပြောပါတယ်။

အဖမ်းခံရပြီး ဘာတွေဖြစ်ကြသလဲ

မလေးရှားနိုင်ငံမှာ တရားမဝင် အလုပ်လုပ်နေတဲ့သူတွေ၊ အထောက်ထားမဲ့သူတွေကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဖမ်းဆီးတာက ပြီးခဲ့တဲ့ ဇူလိုင်လကတည်းကလို့ အလုပ်သမားအရေး ကူညီပေးနေသူတွေက ပြောပါတယ်။

လာမယ့် နိုဝင်ဘာ ၁၉ ရက်မှာ မလေးရှားနိုင်ငံရဲ့ ရွေးကောက်ပွဲရှိနေတာ၊ နှစ်စဉ်နှစ်ကုန်ချိန်တိုင်းမှာ စီမံချက်ဆွဲပြီး ဖမ်းဆီးတာတွေကြောင့် ပိုပြီး အဖမ်းဆီးများလာတာလို့ မြန်မာအလုပ်သမားတွေကို ကူညီပေးနေတဲ့ အားအင်သစ် ပရဟိတလူငယ်များအသင်းက တာဝန်ရှိသူ ကိုကျော်ကျော်ဦးက ပြောပါတယ်။

“ဖမ်းတာက တော်တော်ကြမ်းတယ်။ မလေးမှာ တရားမဝင်အလုပ်သမားတွေ ခန့်နိုင်တဲ့ စက်ရုံတွေ ၊ အလုပ်ရုံတွေ၊ အဆောင်တွေ ၊ အခန်းတွေ အကုန်လိုက်ဖမ်းတာ” လို့ ပြောပါတယ်။

အဖမ်းခံရတဲ့အခါ ၂ ပတ် ရမန်ကြီးယူပြီးနောက် တရားရုံးမှာ အမှုစွဲချက် တင်တဲ့အကြောင်း ၊ တရားမဝင် ဝင်ရောက်တာ၊ အလုပ်လုပ်တာတွေကြောင့် ထောင်ဒဏ် ၃ လကနေ ၆ လအတွင်း ထောင်ဒဏ်ချမှတ်ခံရပြီးရင် ထိန်းသိမ်းရေးစခန်းတွေကို ပို့ဆောင်ခံရတဲ့အကြောင်း ၊ရှေ့နေ ငှားဖို့ တတ်နိုင်ရင် ဒဏ်ကြေးဆောင်ပြီး ထောင်ဒဏ်လျော့နည်းပြစ်ဒဏ် ခံရတာရှိတတ်ပေမဲ့လည်း တချို့တလေမှာ ထောင်ဒဏ်ပြစ်ဒဏ်တွေ အပြည့် ကျခံရတာတွေ ရှိတယ်လို့ ရှင်းပြပါတယ်။

ထိန်းသိမ်းရေးစခန်းတွေကို ‌ရောက်ပြီဆိုရင် မြန်မာသံရုံး ကိုယ်စားလှယ်က မြန်မာနိုင်ငံသား ဟုတ် မဟုတ်ဆိုတာကို လာရောက်စစ်ဆေးပြီးတဲ့အခါ မြန်မာနိုင်ငံကို ပြန်ပို့ဖို့ စီစဉ်ပေးကြရတာဖြစ်တယ်လို့ အလုပ်သမားတွေအတွက် ကူညီပေးနေတဲ့ ဦးသီဟမောင်မောင်က ပြောပါတယ်။

“ပြစ်ဒဏ်ခံပြီးတဲ့သူတွေကို သံရုံးကနေ ပြန်ပို့နေတာ တစ်ပတ်ကို လေယာဉ် ၂ စီးဗျာ၊ တစ်စီးမှာ အယောက် ၁၅၀ အနည်းဆုံးပါတယ်။ တစ်လဆိုရင် တစ်ထောင်ကျော်လောက်ကို ဆက်တိုက်ပြန်ပို့နေရတာ။ ပြန်ပို့ခံရတဲ့သူတွေက မလေးရှားနိုင်ငံကို ပြန်ဝင်ခွင့်မရတော့ဘူး။ မလေးရှားက Blacklist သွင်းလိုက်ပြီ”လို့ ပြောပါတယ်။

ဒီနှစ်ကုန်တဲ့အထိ တရားမဝင် မလာသင့်သေး

“မလေးရှားအစိုးရက ရွေးကောက်ပွဲနီးလာတော့ တရားမဝင်တွေကို ဘယ်လိုဖမ်းပါတယ်ဆိုပြီး လုပ်ပြချင်တာ၊ အဲ့တော့ ထိုင်း၊ မလေးနယ်စပ်တွေမှာဆို အရင်ကထက်ပိုပြီး စစ်ဆေးရေးဂိတ်တွေ ပိုချထားတယ်”လို့ ဦးသီဟမောင်မောင်က ပြောပါတယ်။

ထိုင်းကနေ စက်လှေနဲ့ တရားမဝင် ခိုးဝင်ရင်း စက်လှေနစ်တာ၊ မုန်တိုင်းမိတာတွေကြောင့် အသက်အန္တရာယ် စိုးရိမ်ကြရသလို တောလမ်းကနေလာရင်း အဖမ်းဆီးခံကြရတာတွေက ထိုင်းနိုင်ငံမှာရော၊ မလေးရှားနိုင်ငံမှာပါ ဆက်တိုက်ရှိနေတယ်လို့ ပြောကြပါတယ်။

“တရားဝင်လာဖို့ ကုန်ကျစရိတ်က တရားမဝင် လာတဲ့သူတွေနဲ့ သိပ်မကွာဘူး။ ၃၅ သိန်း၊ သိန်း ၄၀ ဝန်းကျင်ပဲ ။ ဒါပေမဲ့ ဗီဇာရဖို့ခက်တာ၊ ကန့်သတ်တာတွေရှိတယ်။ Show money ပြလည်း မြန်မာတွေက over stay နေပြီး အလုပ်လုပ်ကြမယ်ဆိုတာသိတော့ လက်မခံဘဲ ပြန်လွှတ်တာတွေရှိတယ်။ တချို့ကျတော့ လေဆိပ်မှာ လက်ဗွေစစ်လိုက်ရင် အရင်က ပြစ်ဒဏ်ခံရဖူးလို့ Black List သွင်းခံထားရတယ်ဆို ပြန်လွှတ်ခံရတာ။ ဒီတော့ တရားမဝင်လမ်းကြောင်းကို ပိုပြီးလာကြတာ”

ဒါပေမဲ့ တချို့ မလေးရှားလုပ်ငန်းရှင်တွေက ကုန်ကျစရိတ်ကျခံပြီး တရားဝင်လမ်းကြောင်းကနေ ခေါ်တဲ့အလုပ်တွေရှိတာကြောင့် အဲ့လို အလုပ်တွေကို တရားဝင်အေဂျင်စီတွေနဲ့ ချိတ်ဆက်ပြီး တရားဝင်လမ်းကြောင်းနဲ့ လာဖို့ အကြံပေးပါတယ်။

ထိုင်းနယ်စပ်ရော၊ မလေးရှားနယ်စပ်မှာပါ အဖမ်းအဆီးတွေ တင်းကြပ်နေတဲ့အတွက် တရားမဝင်လမ်းကြောင်းကနေတော့ ဒီနှစ်ကုန်သည်အထိမလာသင့်သေးဘူးလို့လည်း ဦးသီဟမောင်မောင်က ပြောပါတယ်။

မြန်မာနိုင်ငံအတွင်းကနေ မြန်မာနိုင်ငံနယ်စပ်ပြင်ပကို လူတွေ ရွှေ့ပြောင်းသွားလာခြင်းဟာ ရှုပ်ထွေးများပြားလှပြီး ကာလကြာရှည်နေပြီဖြစ်ပါတယ်။ မြန်မာနိုင်ငံအတွင်းက အခြေအနေတွေကြောင့် လူတွေဟာ ရွှေ့ပြောင်းလုပ်သားတွေ၊ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်တွေ၊ ဒုက္ခသည်တွေ၊ နိုင်ငံရေးခိုလှုံခွင့်တောင်းခံသူတွေ အဖြစ် နိုင်ငံ ပြင်ပသွားရောက်ကြသလို လူကုန်ကူးခံရသူတွေလည်း ရှိပါတယ်။

စစ်တပ်အာဏာသိမ်းပြီးနိုင်ငံအတွင်း အခြေအနေတွေက ပိုဆိုးလာခဲ့ပြီး ကျေးလက်ဒေသမှာ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းနဲ့ စီးပွားရေးအလုပ်အကိုင် အခွင့်အလမ်းရှားပါးမှု၊ ပြည်တွင်းပဋိပက္ခဖြစ်ပွားမှုတွေက ရွှေ့ပြောင်းသွားလာဖို့အတွက် တွန်းအားများဖြစ်ပြီးတော့ အများအားဖြင့် ဒီအကြောင်းရင်းတွေက တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဆက်စပ်နေလေ့ရှိပါတယ်။

မြန်မာ ထိုင်း ကမ္ဘောဒီးယား လာအို တရုတ် ဗီယက်နမ်တို့ပါဝင်တဲ့ မဟာမဲခေါင်ဒေသခွဲမှာ မြန်မာနိုင်ငံက ပြည်ပကို ရွှေ့ပြောင်းသွားလာသူတွေဟာ အခြားနိုင်ငံများထက် ပိုများတယ်လို့သိရပါတယ်။ ကမ္ဘာ့အလုပ်သမား အဖွဲ့ချုပ်ရဲ့ ခန့်မှန်းတွက်ချက်မှုများအရ လူဦးရေရဲ့ ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့်ဟာ ပြည်ပကို ရွှေ့ပြောင်းသွားလာနေကြတယ်လို့ဆိုပါတယ် ။

အဲဒီ ထဲမှာ ထိုင်းနိုင်ငံနဲ့ မလေးရှားနိုင်ငံတို့ဟာ မြန်မာရွှေ့ပြောင်းသွားလာသူများအတွက် အများဆုံးသွားရောက်ကြတဲ့ နိုင်ငံ တွေဖြစ်ပြီး ထိုင်းနိုင်ငံမှာ သုံးသန်းခန့်၊ မလေးရှားမှာ ၅ သိန်း ကျော်ခန့် ရှိမယ်လို့ မှန်းကြပါတယ်။ မလေးရှားမှာ တရားမဝင်လာတဲ့သူတွေက ပိုများမယ်လို့ သုံးသပ်ကြပါတယ်။

 ပြီးခဲ့တဲ့ ၂၀၁၉ ခုနှစ်အတွင်းက အမျိုးသားလွှတ်တော်မှာ မြန်မာနိုင်ငံအတွင်းကနေ ပြည်ပကိုသွားရောက်ပြီး အလုပ်လုပ်ကိုင်နေတဲ့ ရွှေ့ပြောင်းလုပ်သား ၄ သန်းခန့်ရှိပြီးတော့ ထိုင်းနိုင်ငံမှာ အများဆုံးသွားရောက်လုပ်ကိုင်နေကြတယ်လို့ လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေးနဲ့ ပြည်သူအင်အားဝန်ကြီးဌာနက တာဝန်ရှိသူတစ်ဦးက ပြောကြားခဲ့ပါတယ်။

ကျီးလန့်စာစား တရားမဝင် အလုပ်သမားဘဝ

အခုဆို ကိုမောင်မောင်တစ်ယောက် အဖမ်းခံထားရတဲ့ ဖခင်ရဲ့ ထောင်ဒဏ်အပြစ်နည်းစေဖို့ ကြိုးစားနေပါတယ်။ သူ့အနေနဲ့လည်း တရားမဝင် အလုပ်သမားတစ်ယောက်ဖြစ်နေတဲ့အတွက် အဖမ်းခံထားရတဲ့ ဖခင်ကို သွားရောက်တွေ့ဆုံဖို့လည်း မလွယ်ကူပါဘူး။

လာမယ့် နိုဝင်ဘာ ၁၀ ရက် ကြာသပတေးနေ့မှာ ဖခင်ကို ရုံးထုတ်မှာဖြစ်တဲ့အတွက် လိုက်ပါကူညီပေးဖို့ အားအင်သစ်လူငယ်ပရဟိတအဖွဲ့ကို အကူညီတောင်းထားတယ်လို့ ကိုမောင်မောင်က ပြောပါတယ်။

“ကျနော်က ဘာလုပ်တတ်မှာလည်းဗျာ။ အကူညီတော့တောင်းထားတယ်။ အဖေနေကောင်းရဲ့လား သိချင်တယ်”လို့ ပြောပါတယ်။

“သူ့အဖေအတွက် ‌ရှေ့နေငှားမလားပေါ့လေ၊ တကယ်လို့ နည်းနည်းပါးပါးဆို ဝိုင်းကူလို့ရတယ်။ အများကြီးဆိုရင်တော့ မလွယ်ဘူးပေါ့”လို့ ကိုမောင်မောင် အဖေအဖမ်းခံရမှုအတွက် ကူညီပေးနေတဲ့ အားအင်သစ်အဖွဲ့က ကိုကျော်ကျော်ဦးက ပြောပါတယ်။

သူ့အဖေအတွက် စိတ်ပူနေရင် တစ်ဖက်မှာလည်း သူကိုယ်တိုင် အလုပ်လုပ်ကိုင်ရင်း၊ အလုပ်သွားလာရင်း အဖမ်းမခံရအောင် သတိထားနေနေရပါတယ်။

“အလုပ်သွားချိန်မှာရော၊ အိပ်ချိန်မှာရော၊ အလုပ်လုပ်နေတဲ့အချိန်မှာရော အချိန်ပြည့်ပါပဲဗျာ။ စိုးရိမ်နေရတာ။ ကျနော့်မှာ အဖေ့အတွက်ရော ကျနော့အတွက်ရော ဆပ်စရာအကြွေးတွေရှိသေးတယ်။ ကျနော်ရည်ရွယ်ထားတာကတော့ ၃ ၊ ၄ နှစ်လောက် အလုပ်လုပ် ၊ ပိုက်ဆံစုပြီးရင် ပြန်ဖို့ပါပဲ”

ဒါပေမဲ့ သူ့ရည်ရွယ်ချက်တွေ ပြည့်ဝပါ့မလားဆိုတာကို သူကိုယ်တိုင်တောင် မသေချာနိုင်သေးပါဘူး။