Observer Başbakan'a, "Bu resesyon sizin eseriniz Sayın Brown, çözün" diye sesleniyor ve şu satırlara yer veriyor başyazısında:

"Gordon Brown Ocak ayında, İngiltere'nin küresel çalkantı ile başedebilme konusunda birçok ülkeden daha iyi bir konumda olduğunu söylemişti. Bu iyimser bir iddiaydı ve Brown da muhkemelen buna inanıyordu. Ama bu doğru olduğu anlamına gelmez."

"Geçen hafta ise hepimizin haftalardır bildiğini sonunda teslim etti. Resesyon ihtimalinden söz etti ve İngiltere dahil hiçbir ülkenin bundan kaçamayacağını söyledi."

"Bununla kastettiği, resesyonun, İngiltere'nin sadece küresel mali piyasalarla teması neticesinde kaptığı yabancı bir hastalık olduğuydu."

"Ancak hükümet on yıllardır, Londra'yı dünyanın finans merkezi olarak ön plana çıkardı. Mali piyasalardaki canlanmayla ekonomiye ucuz kredi aktı ve kişisel borçlanma, başka hiçbir gelişmiş ülkede olmadığı kadar arttı. IMF'ye göre bu paranın yarattığı konut fiyatlarındaki şişkinlik, krizin tetikleyicisi sayılan Amerikan konut piyasasındakinden bile büyüktü."

"Gordon Brown, son on yıldır ekonominin dümeninde kendisi oturduğu için, doğal olarak bunu kabul etmek istemiyor. Brown bize diğer ülkelerin de ekonomik yavaşlama ile karşı karşıya olduklarını her fırsatta hatırlatmaya devam edebilir. Ancak hatırlaması gereken, asıl hesap vermesi gerekenin İngiliz halkı olduğudur."

İşçi Partisi'nin ekonomi stratejileri

Sunday Times da aynı konuya değinmiş başyazısında. "Sonunda resesyonu kabul ettiler" diyen gazete, hükümetin buna yönelik stratejisini şöyle özetlemiş:

"Başbakan Gordon Brown ve Maliye Bakanı Alistair Darling'in ilk taktiği, resesyon ihtimalini kabul etmemekti. İkincisi, resesyonun geleceği, ancak hafif ve kısa süreli olacağı ve İngiltere'nin bundan en az etkilenen ülke olacağıydı."

"Ancak geçen hafta açıklanan ve İngiltere ekonomisinin yılın üçüncü çeyreğinde yüzde 0,5 küçüldüğüne işaret eden veriler, Hazine'nin bu savunmadan vazgeçmeye hazırlandığını gösteriyor."

"Üçüncü taktik muhtemelen şu olacak: 'Eğer derin bir resesyon varsa, bundan ülkeyi en kolay çıkaracak olan İşçi Partisi'dir."

"İngiltere devletçi çözüme zorlanmamalı"

Sunday Telegraph ise krizin farklı bir boyutuna dikkat çekmiş. İngiltere hükümetinin yüz milyarlarca sterlinlik banka kurtarma paketi ile gündeme gelen "devletin ekonomideki rolünün artması" tartışması bu. Şöyle diyor Sunday Telegraph:

"Kredi sıkışıklığının en önemli kurbanlarından biri, Batı dünyasına son 20 yıldır hakim olan siyasi ve ekonomik inanç. Yani, bireyler ile şirketler arasındaki para alışverişine devletin müdahalesinin en alt düzeyde tutulması."

"Hükümetin bankacılık sektörünü kurtarma amaçlı müdahalesi meşru olabilir. Ancak bu adımın geniş destek bulmasından hareket eden iktidar, ekonominin diğer alanlarında da devlet müdahalesinin bayraktarlığını yapmaya başladı."

"Maliye Bakanı Alistair Darling'in, İngiltere'yi resesyondan kurtarmak için devasa bir bayındırlık hizmetleri programı başlatmayı hedeflediği anlaşılıyor. Darling'in mantığı yanlış. Bankacılık sektörüne yönelik müdahale, ekonominin diğer alanlarında benzer bir yaklaşımı meşrulaştırmaz. Çünkü herşeyden önce, bankacılık sektöründeki adımların başarılı olacağından henüz kimse emin değil."

"Devletin ekonomi bilgisinin sınırlı olması, merkezi planlamadaki hatalar ve genişleyen devlet müdahalesinin ekonominin verimli alanlarını boğma ihtimali, daha fazla devlet kontrolünün fayda değil zarar getireceğinin kanıtları."

"Alternatif ise, vergilerin ve faizlerin inidirilmesi. Her ikisi de ekonomide üretimi canlandıracaktır."