Financial Times'ın politika editörü James Blitz'in değerlendirmesi şöyle;

"Tony Blair çok zor bir hafta geçirdi. Ancak olayları, bazılarının yaptığı gibi 'Kara Çarşamba' benzetmesiyle tanımlamak siyasi açıdan cehalet olur.

"Cezalarını çektikten sonra ülkelerine iade edilmesi gereken 1000 kadar yabancı uyruklu suçlunun yanlışlıkla salıverildiğinin ortaya çıkması ve İçişleri Bakanı Charles Clarke'ın bu olaydaki payı, hükümet için ciddi bir darbe.

"Başbakan Yardımcısı John Prescott'ın sekreteriyle ilişkisinin ortaya çıkması, kişisel olarak küçük düşürücü bir durum.

"Sağlık Bakanı Patricia Hewitt'in, içinde bulunduğumuz yılı, Ulusal Sağlık Sistemi'nin en iyi yılı ilan etmesi de hiç akıllıca bir hareket değildi. Zaten konuştuğu salondaki hemşireler tarafından yuhalandı.

"Ancak bu olaylar zincirini, savaş sonrası ekonomi politikalarındaki en büyük felaketlerden biri olan ve Sterlin'in, Avrupa kur oranları mekanizmasından çıkartıldığı, 1992'deki Kara Çarşamba'ya benzetmek tek kelimeyle absürd olacaktır."

Financial Times politika editörü James Blitz, durumun sanıldığı kadar vahim olmadığını vurgulamakla beraber, 4 Mayıs'taki yerel seçimler ve Tony Blair'in başbakanlığı açısından da bazı sonuçları olacağını kabul ediyor ve şöyle devam ediyor;

"Bu hafta Mori tarafından yapılan kamuoyu yoklamasına göre, İşçi Partisi ve Muhafazakar Parti'nin oy oranları yüzde 30 ile birbirlerine eşit. Yani Muhafazakarların lideri David Cameron, İşçi Partisi'nin içine düştüğü sıkıntıdan fayda sağlamış gibi görünmüyor.

"Aslında insanlar bu iki partiye de bakıp; 'İkinize de lanet olsun' diyorlar. Ülke gelecek haftaki genel seçimlere işte bu atmosferde giriyor.

"Durum Tony Blair için hiç de kolay değil. Kafalardaki soru; "Blair'in yerine, Maliye Bakanı Gordon Brown gelirse, hükümetin performansı güçlenir mi?'

"Gordon Brown'ın popülaritesinin, Blair'den daha yüksek olduğu ortada. İşçi Partisi'nin dinçleşmeye ihtiyacı olduğu da. Ancak Blair'in kurmayları, lider değişiminin, Başbakan'ın sürdürdüğü politikaları sekteye uğratacağını savunuyor.

"Kamuoyunun bu tabloyu nasıl algıladığını ise Perşembe günü yapılacak seçimler gösterecek. Eğer İşçi Partisi iyi bir performans sergilerse, Blair seçim sonrası kabine değişikliğine gidip, hükümeti için yeni bir zemin yaratabilir. Kötü bir performans ise, Başbakan'ın görev süresi ile ilgili tartışmaları yeniden alevlendirecektir."

Financial Times'ın politika editörü James Blitz böyle derken, Daily Telegraph gazetesindeki habere göre, Blair'in görev süresi ile ilgili tartışma başladı bile.

"Blair'e yakın isimler, İşçi Partisi'nin yerel seçimlerde beklendiği gibi ağır kayıplar vermesi durumunda, Başbakan'ın, göreve ne zaman veda edeceğini kamuoyuna açıklamak zorunda kalacağını belirtiyor.

"Şu andaki kriz atmosferi ve liderlik konusundaki belirsizlik nedeniyle, partinin, Muhafazakarların lideri David Cameron ile mücadele edebilecek uzun vadeli politikalara odaklanmasının mümkün olamayacağı kaygısı giderek artıyor.

"Blair cephesinden isimler, Başbakan'ın çekilmek için bir tarih açıklamaya yanaşmaması durumunda, kendisini buna zorlayacaklarını vurguluyorlar."

"Irak Savaşı, Vietnam'dan daha pahalıya mal olacak"

Independent bu başlık altında, savaşın Amerika Birleşik Devletleri hazinesine günde 200 milyon dolar, ayda 6 milyar dolara mal olduğunu aktarıyor ve şöyle devam ediyor;

"Amerikan Kongresi Araştırma Birimi'nin bu hafta açıkladığı rapora göre, Irak Savaşı'nın Amerika Birleşik Devletleri'ne şu ana kadarki maliyeti 320 milyar dolar.

"Buna göre, eğer bu yıl içinde asker çekmeye başlansa bile, masraflar Vietnam Savaşı'nın maliyetini geçecek.

"Bush yönetimi şimdiye kadar, savaşın toplam maliyetine ilişkin bilgi vermekten kaçındı. Ancak Senato'nun Mayıs ayı içinde onaylayacağı yeni bütçe ile, Irak Savaşı'na 2006'da harcanan para, 101 milyar dolara çıkacak.

"Bu, işgalin gerçekleştiği 2003 yılında harcanan paranın tam olarak iki katı. Üstelik bu artış, bütçe açığının rekor seviyelere yükseldiği bir dönemde gerçekleştiriliyor. "

Independent, Nobel ödüllü ekonomist Joseph Stiglitz'in, Irak savaşının uzun vadeli masraflarını da dikkate alarak bu yıl başında yaptığı, 2 trilyon dolarlık maliyet tahminini de hatırlatıyor.

"Uluslararası ittifakların ikiyüzlülüğüne dikkat"

Guardian yazarlarından Jonathan Steele , Azerbaycan Cumhurbaşkanı İlham Aliyev'in Washington temaslarını bu başlıkla değerlendirmiş köşesinde.

Steele, Beyaz Saray'ın, ABC diye sıraladığı, Azerbaycan, Belarus ve Çin'e (China) yönelik tutumunu, şu satırlarla karşılaştırmış;

"İşte size, anti-demokratik rejimlerin nasıl destekleneceğinin ABC'si. A (Azerbaycan) ülkesinin lideri, bugün George Bush'un konuğu olacak. Bu ülkede bir süre önce yapılan parlamento seçimlerinin hür ve adil olmadığı fikri geniş kabul gördü.

"Ülkenin lideri, devlet medyasını kendi sözde başarılarını anlatmak için kullandı, polis gücü, gösterileri bastırmak için aşırı güç kullandı, bazı muhalefet adayları tehdit edildi, hatta gözaltına alındı.

"Geçen hafta da, C (China) ülkesinin lideri Beyaz Saray'daydı ve daha da sıcak bir ilgi gördü. Bu ülkedeki demokrasinin durumu, A ülkesinden de kötü.

"Seçimde usulsüzlük sorun değil, çünkü ülke zaten tek partiyle yönetiliyor. Ancak Bush, C ülkesinin lideri ile görüşmesinde bundan hiç bahsetmedi.

"Gelelim B (Belarus) ülkesine. Siyasi baskı, C ülkesindekinden daha hafif, A ülkesi ile hemen hemen aynı. Geçen ay yapılan cumhurbaşkanlığı seçimleri, demokratik prensipler açısından tam bir garabetti.

"Peki Bush'un tepkisi ne oldu? Washington'a davet edilerek ödüllendirilmek yerine, ülkenin lideri ve üst düzey yetkililerine seyahat yasağı getirildi. Avrupa Birliği dışişleri bakanları da bunu destekledi.

"Peki bu ne anlama geliyor? Washington'a kabul edilmek için, diktatörlerin en kötüsü mü olmak gerekiyor?"