Pierre Mushimiyimana Ruandalı eski asker, Kigali Cezaevi, Ruanda

Soykırım kurbanlarının gömüldüğü toplu mezarlar yavaş yavaş açılıyor

Askerdim.

Devlet Başkanı Habyarimana'nın uçağı vurularak düşürüldüğünde izinli olarak Kigali'ye gitmiştim.

Uçak düşer düşmez cinayetler başladı.

O sıralarda zaten ülkede iki etnik grup arasında bir iç savaş vardı. Bize, devlet başkanının uçağını Tutsi'lerin düşürdüğünü söylediler.

Soykırımda bir asker olarak rol almakla suçlanıyorum şimdi. Suçumu kabul ettim.

İlk öldürdüğüm kişiyi Tutsi olduğu için vurdum. Tutsiler devlet başkanını öldürdü diye...

Tüfek ve el bombalarıyla öldürdük onları. İfademde 14 kişiyi öldürdüğümü kabul ediyorum. Emir böyleydi. Askerseniz, emirlere uymanız lazım.

Öldürdüklerim arasında kadınlar da vardı erkekler de... Hepsi sivildi. Ben şahsen, bunun yanlış olduğunu düşünüyordum. Ama emir vardı. Uymamız gerekiyordu.

Mahkemem 1998 yılında başladı. Suçumu itiraf ettim, af diledim. Beni suça iten sebepleri anlattım. Ama beni affetmediler.

Ölüm cezasına çarptırıldım. İtiraz ettim gene reddettiler. Ben de gene itiraz ettim.

Bizim gibi sıradan insanlara, sadece aldığı emirlere uyanlara ağır cezalar veriyorlar. Ama soykırımı planlayanlar bu kadar ağır ceza almıyor.

Asıl onların cezalandırılması gerekirdi. Eğer başıma bunların geleceğini bilseydim, hemen oracıkta ölmeyi tercih ederdim.

Ruanda'da 10 yıl önceki soykırım sırasında askerlerden biri olan Jean Pierre Mushimiyimana olaylar sırasında 14 Tutsi'yi öldürdüğünü itiraf ediyor. Şimdi başkent Kigali'deki merkez cezaevinde.