"Гӯшти қирмиз ба қалб осеб мерасонад"
Муҳаққиқони омрикоӣ дар таҳқиқоте, ки дар "Нейчер Медисин" (Nature Medicine) ба чоп расондаанд, мегӯянд моддае ба номи корнитин, ки дар гӯшти қирмиз вуҷуд дорад, ба қалби инсон осеб мерасонад.
Онҳо мегӯянд гӯшти қирмиз дар рӯдаи инсон тавассути навъе боктерӣ таҷзия шуда ва ҳамин оғози силсиламаротибе аст, ки ба афзоиши мизони кулеструл ва эҳтимоли бештари бемории қалбӣ меанҷомад.
Ҳамзамон мутахассисони тағзия ҳушдор медиҳанд, ки афроде, ки аз мукаммилҳои ҳовии корнитин истифода мекунанд, низ дар маърази хатар қарор доранд.
Таъсири манфии чарбии ишбоънашуда ва маводди нигоҳдоранда дар гӯштҳои фароваришуда барои инсон қаблан ҳам борҳо матраҳ шуда буд.
Аммо ин кулли достон нест.
Дуктур Истенлӣ Ҳейзен, муҳаққиқи мақолаи ахир ба Би-би-сӣ, мегӯяд: "Кулеструл ва чарбии ишбоъшуда дар гӯштҳои камчарби қирмиз камтар вуҷуд доранд, бинобар ин бояд мавриди дигаре бошад, ки дар боло бурдани мизони бемориҳои қалбӣ дахолат дошта бошад."
Дар Бритониё давлат тавсия мекунад, ки афрод рӯзона беш аз 70 грам гӯшти қирмизи фароваришуда истифода накунанд.
Боктериҳои рӯда
Озмоишҳо бар рӯйи инсон ва муш нишон додааст, ки навъе боктерӣ, ки дар рӯда вуҷуд дорад, метавонад корнитинро бибалъад.
Баъд аз он корнитин табдил ба гозе мешавад, ки он низ дар кабед (ҷигар) ба моддае ба номи Ти-эм-ой-у (TMAO) мубаддал мешавад.
Ин таҳқиқот нишон дод, ки моддаи TMAO дар анбошта шудани чарбӣ дар рагҳо, ки ба бемории қалбӣ ва марг меанҷомад, нақши чашмгире дорад.
Дуктур Ҳейзен мегӯяд моддаи TMAO маъмулан нодида гирифта мешавад.
Ӯ гуфт: "Ин модда маҳсули зоид аст, аммо таъсири зиёде бар метобулусми кулеструл ва таҷаммуъи он дар уруқ дорад. Таҳқиқи мо нишон медиҳад, ки истифодаи камтар аз гӯшти қирмиз барои саломати инсон беҳтар аст."
Вай дар идома гуфт: "Ман худам қаблан дар ҳафта панҷ рӯз гӯшти қирмиз мехӯрдам, аммо ҳоло ин миқдорро ба як бор дар ҳар ду ҳафта коҳиш додаам."
Оқои Ҳейзен мегӯяд як роҳи дигар барои ҷилавгирӣ аз осори истифодаи мудом аз гӯшти қирмиз, масрафи мостҳои прубиутик аст.
Ин мостҳо мизони боктериҳоро дар рӯда тағйир медиҳанд ва дар теурии коҳиши теъдоди боктериҳо ба саломат кумак мекунанд.
Афроди гиёҳхор ба таври табиъӣ мизони камтаре аз ин боктериро нисбат ба дигарон дар бадани худ доранд.
Виктуриё Тейлур, мутахассиси тағзия дар муассисаи қалби Бритониё, мегӯяд: "Ин таҳқиқ ҷузъиёти тозаи зиёдеро дар бораи таъсироти масрафи гӯшти қирмиз бар саломати қалбии инсон матраҳ мекунад. Бо ин вуҷуд, натоиҷ лузуман боъиси тағйир дар мизони пешниҳодии масрафи гӯшт нахоҳад шуд, аммо боъис мешавад, ки агар гӯшти қирмиз зиёд масраф мекунем, ба фикри ёфтани ҷойгузин бошем."
Котрин Колинз, мутахассиси тағзия дар бемористони Сант Ҷурҷ мегӯяд: "Истидлолҳо дар ин таҳқиқ бисёр мутақоъидкунанда ҳастанд, аммо медонем, ки масрафи чанд ваъда ғизое гӯшти қирмиз дар ҳафта хатароте барои қалб надорад."
Вай дар идома гуфт, ки ниёзе барои тағйири улгуи масрафи маводди ғизоии медитаронаӣ намебинад. Улгуи медитаронаӣ шомили миқдори каме гӯшти қирмиз, моҳӣ, лабаниёт, алкул, ҳубубот, сабзиҷот, мева, нони сабӯсдор ва чарбиҳои ишбоънашуда аст.
Бо ин ҳол, ӯ нисбат ба истифодаи мукаммилҳои Алкорнитин, лактин, Кулин ва ё бетоин, дар афроде, ки гиёҳхор нестанд, ҳушдор дод.
Вай гуфт: "Таҳқиқот нишон дода, ки дар мавориди истифодаи ин мукаммилҳо барои тақвияти мағз ва ё афзоиши метобулисми чарбӣ, таъсироти манфии он бар уруқ бештар аз фоидаи он аст."
