جنگ افغانستان؛ تامین آب و غذا از راه هوا
- نویسنده, کارولین ویات
- شغل, خبرنگار امور دفاعی بی بی سی، هلمند
در حالی که راههای جنوب افغانستان برای حمل ونقل جادهای پرخطر شده است، اکنون بعضی از اقلام حیاتی از طریق هوا برای نیروهای ائتلاف مستقر در مکانهای دورافتاده پرتاب میشود. این عملیات با استفاده از پایگاههای نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا صورت میگیرد.
فرودگاه پایگاه هوایی قندهار شب و روز و هفت روز هفته در حال جابجایی نیروها و تجهیزات به داخل خاک کشوری است که توسط خشکی محاصره شده و راهی به دریای آزاد ندارد.
در آفتاب خیره کننده بعدازظهر و در گرمای شدید، سربازان اسکادران ۴۷ مواصلاتی هوایی، به بارگیری آب و آذوقه در یک هواپیمای سی ۱۳۰ هرکولس می پردازند.
تاریخچه روش آذوقه رسانی از طریق پرتاب از هوا به زمان جنگ جهانی دوم بازمیگردد، در آن هنگام آذوقه نیروهای بریتانیایی که در فرانسه به عملیات مشغول بودند از طریق آسمان تامین میشد.
امروزه این روش برای پایگاههای گشتی کوچکتر ناتو و ایستگاههای بازرسیمتعدد و پراکنده در استان هلمند که هنوز یکی از ناآرامترین استانهای افغانستان است، استفاده میشود.
"پشتیبانی حیاتی"
سروان اندی وود، افسر فرمانده دسته هرکولس در قندهار میگوید: "ما این کار را هنگامی انجام میدهیم که انتقال آب و آذوقه به پایگاههای گشتی به دلیل احتمال برخورد با بمبهای کنارجادهای و سایر موادمنفجره دست ساز امکان پذیر نباشد و یا هلیکوپترها به دلیل خطر یا محدویت تعداد قادر به انجام آن نباشند. در این صورت اگر امکان پرتاب مایحتاج، آب، آذوقه و مهمات برای ما وجود داشته باشد، به این روش متوسل میشویم."
قدمت این نوع روش رساندن آذوقه و مهمات که ترکیبی است از دانش و ابتکار به سالها پیش و دوران عملیات هواپیماهای داکوتا در جنگ جهانی دوم بازمی گردد. اولین بار ویلیام هیث، مبتکر و نقشهکش معروف بریتانیایی در دهه سی قرن بیستم اصول آن را تدوین کرد.
به هر صورت این روش کارآمد و دقیق است و میتواند محمولهها را به دست کسانی که واقعاً به آنها نیاز دارند برساند. هر هواپیما میتواند تا ۱۶ تن محموله را پرتاب کند و به این وسیله کمک های ضروری را در اختیار نیرویهای عملیاتی روی زمین قرار می دهد. محمولهها باید به دقت بارگیری شوند تا وزنشان به شکل متوازنی توزیع شود و چتر هر کدام از بستهها باید بتواند بدون تاخیر و درست در زمان مقرر باز شود تا محموله سالم به زمین برسد.
هرگونه اشتباهی میتواند صدمات جانی در پی داشته باشد؛ چه برای غیرنظامیان روی زمین که ممکن بر اثر سقوط این محمولهها صدمه ببینند و چه برای نیروهای نظامی که باید این محمولهها را جمعآوری کنند.
برای نمونه، پرتاب بروشورهای نیروهای ناتو از زمانی که سقوط یک بسته حاوی این بروشورها باعث کشته شدن یک دختر افغان شد، متوقف شده است.
به محض این که هوا تاریک میشود، هواپیمای هرکولس از روی باند فرودگاه برمیخیزد تا پروازش را بر فراز منطقه ناآرام آغاز کند.
خلبانها روی انجام ماموریتشان تمرکز کردهاند. زمانی که بر فراز ناحیه هلمند پرواز میکنیم آرام به نظر میرسد. به جز چند لکه نورانی پراکنده که نشانی از وجود شهرهای بزرگ هستند، قسمت اعظم این ناحیه در تاریکی فرورفته است.
چترهای نجات
بالای سر ما یک جنگنده مسلح تورنادوی نیروی هوایی بریتانیا در حال پوشش عملیات است تا امنیت هرکولس را حین توزیع محموله ها تضمین کند، در همین زمان در قسمت عقب هرکولس مسئول بارگیری و ماموران تخلیه هواپیما خود را برای پرتاب کردن محمولهها در فواصل چند ثانیهای آماده میکنند.
وقتی به نزدیک منطقه مورد نظر میرسیم، خلبان هرکولس دماغه هواپیما را به بالا متمایل میکند تا بتواند برای تسریع در جابجایی محمولههای سنگیناش از نیروی جاذبه کمک بگیرد.
زمانی که به نقطه هدف میرسیم چراغ سبز تخلیه بار روشن میشود و طنابهای مهار محموله باز میشوند. پلتها (صفحه های بار) یکی پس از دیگری به سرعت از عقب هواپیما بیرون میافتند و وقتی کمی از هواپیما فاصله گرفتند چترهایشان باز میشود. عملیات پرتاب دقیقا مطابق دستورالعمل پیش میرود. سروان آل وینسون، خلبان هرکولس میگوید: "از این که میتوانیم به بچههای آن پایین کمک و آذوقه برسانم، حس خوبی دارم چون آنها اغلب آذوقه کافی ندارند و برای تامین مایحتاج خود با مشکل مواجهاند. ما توانایی این را داریم که نیاز آنها را تامین کنیم. آنها به چیزی که نیاز دارند می رسند و ما هم از این کار احساس رضایت میکنیم."
روی زمین نیروها با استفاده از پوشش تاریکی، محمولههای حاوی آذوقه و جیرهی حیاتیشان را جمعآوری میکنند.
جنگ و گشت زنی در گرمای ۴۵ تا ۵۰ درجهای تابستان هلمند به زودی باعث ته کشیدن موجودی آب ارسال شده خواهد شد، اما برای مدتی آب و آذوقه برای حفظ توان سربازان در این جبهه کفایت میکند، حداقل تا زمانی که نیاز باشد که آذوقه رسانی دوباره از طریق آسمان تجدید شود.
