ناتینگ‌هیل؛ جشن خیابانی که بریتانیا را متحول کرد

ناتینگ‌هیل یکی از بزرگ‌ترین و پرزرق و برق‌ترین جشن‌های خیابانی در جهان است. امسال این جشنواره آنلاین برگزار می‌شود. لو منسا مروری بر آثار تاریخی و سیاسی این رویداد کرده است که بیش از نیم قرن قدمت دارد.

پس از حمله‌های نژادی پی در پی به ساکنان "وست ایندیز" تبار (منطقه کارائیب) در منطقه‌ ناتینگ‌هیل در غرب لندن دراوت ۱۹۵۸، فعال حقوق بشر ترینیدادی، کلاویا جونز، تصمیم گرفت گردهمایی خاصی را برای متحد کردن جامعه ایجاد کند. رخدادی که در ماه ژانویه‌ بعد، کارناوال کارائیبی نام گرفت، در سالن سنت‌پانکراس اجرا و در بی‌بی‌سی پخش شد. بعید است جونز می‌توانست تصور کند که پس از گذشت بیش از۶۰ سال، این جشنواره بزرگ‌ترین جشن خیابانی در اروپا و جزئی از فرهنگ بریتانیایی شده باشد.

امسال، براي محافظت مردم از کرونا، کارناوال ناتينگ‌هيل آنلاین اجرا و منتشر خواهد شد. حتی اگر مردم نتوانند رو در رو کنار هم جمع شوند، باز حفظ حال و هوای کارناوال ناتینگ‌هیل مهم است.

هم‌زمانی همه‌گیری کرونا با اعتراض‌ها در آمریکا به دنبال قتل جورج فلوید، سال سختی را رقم زد. ما بریتانیایی‌های سیاه‌پوست چگونه می‌توانیم با این دشواری‌ها کنار و از آنها به سلامت بیرون بیاییم؟ شايد با قدردانی از استحکام جامعه‌مان، و اینجاست که پای کارناوال به میان می‌آید؛ پای شش دهه خاطره مشترک، از تالار سنت پانکراس تا امروز.

مفهوم کارناوال

کارناوال همیشه بازتاب انرژی و اتفاقات زمان خود بوده است. سفر من با کارناوال در سال۱۹۸۰شروع شد، وقتی که پدر غنایی‌ام مرا را از خانه‌مان در حومه‌ لندن به سمت قلب جشنواره خیابانی می‌برد. پدرم راننده تاکسی و تفریحش مکالمه بود. او از صحبت با بیش از یک نفر در آن واحد لذت می‌برد و می‌توانست باب گفتگو را با هر رهگذری باز کند.

به هر حال، تجربه من از کارناوال، زمانی که با خانواده گسترده ترینیدادی‌ام بیشتر معاشرت کردم تغییر کرد. اوایل دهه ۱۹۹۰ بود، زمانی که جمعیت دو برابر شده بود. به یاد دارم در حالی که به سمت صدا حرکت می‌کردیم، قوطی‌هایی با نوار قرمز را بالای سرمان نگه می‌داشتیم تا از برخورد با کسانی که بسرعت پشت سر ما حرکت می‌کردند، جلوگیری کنیم. سنت‌های ما از غذاهای تند و رقص تا امروز ادامه دارند اما این تجربه، حالا که دخترم را همراه می‌برم و با هم از کارناوال و لباس‌های رنگی لذت می‌بریم، غنی‌تر هم شده است.

بیشتر بخوانید:

به نظر مورخ و سفیر کارناوال ناتینگ‌هیل، فيونا کامپتون، منشاء کارناوال‌ها، انقلاب است. تاریخ آن‌ها به قرن هفدهم برمی‌گردد وقتی که استعمارگران اروپایی‌ بالماسکه برگزار می‌کردند و بردگان آفریقایی هم برای خودشان جشن می‌گرفتند. اما همان‌طور که کامپتون اشاره می‌کند، اين جشن‌ها نوعی شورش بودند: "آن‌ها همه چیزهای بالماسکه‌ها را می‌دیدند و بعد از آن خود می‌کردند. موسیقی و لباس و همه‌چیز را آفریقایی می‌کردند و جشن می‌گرفتند. آن‌ها کسانی را که طوق بردگی بر گردنشان انداخته بودند به سخره می‌گرفتند."

کارناوال ماموریت معنوی دارد، جشن گرفتن آزادی. هر چه در کاراناوال اتفاق می‌افتد، نماینده آزادی‌ای است که قبلا نداشتیم. حتی ماهيتابه استیل. قوانينی وجود داشت که از پوست يا چيزهای که برای ساختن طبل لازم است، نمی‌شد استفاده کرد اما با ماهيتابه استیل هم می‌توان بداهه‌نوازی کرد. نمی‌توانیم از طبل استفاده کنیم؟ باشد، از ماهیتابه استیل استفاده می‌کنیم. همه چیز در کارناوال، رفتاری انقلابی است.

فیونا کامپتون در سنت‌لوسيا متولد شد. او بیست سال پیش برای شرکت در یک دوره عکاسی در کالج چاپ، یکی از معتبرترین موسسه‌های کارهای خلاق در بریتانیا، به لندن رفت. او ‌دید حتی در میان عکاسان سیاه‌پوست بریتانیایی آن موسسه هم جایی برای کارائیب وجود ندارد احساس یاس می‌کرد. او می‌گوید تمرکز تاریخ بر جاماییکاست و انگار هر وقت می‌خواهی درباره کارائیب حرفی بزنی، مجبوری حرفت را زیر چتر دیگری بگویی. دلسردکننده است.

کامپتون مدرکش را گرفت و کالج را ترک کرد اما می‌خواست در مسیر تحصیل پیشرفت کند و به دیگران تاریخ غنی کارائیب را آموزش دهد. مردم سنت‌وينسنت چه؟ آسيايی‌های گویان؟ جامایيکايی‌های چينی؟ گوادلوپ و کارائیبی‌های فرانسوی‌زبان چه؟ آن‌ها صدای کمی در تاریخ کارائيب دارند. در کالج به شکل‌های مختلف، صدای ما در روایت‌هایی که به مردم من تحمیل می‌شد گم می‌شد و این موضوع تمرکز اصلی من شد. کامپتون امروز کارگاه‌های آموزشی خود را آنلاين برگزار می‌کند.

به عنوان سفير کارناوال برای کامپتون مهم است که ريشه‌های تاريخی کارناوال در در روایت فعلی حفظ شود.: "کارناوال برای من بسیار مهم است. خیلی عالی می‌شود اگر همه کارکرد معنوی کارناوال را درک کنیم. منشاء اجتماعی و سياسی کارناوال هم بايد کاملا فهمیده شود. کارناوال یک اعتراض است."

تاثير موسیقایی

از لحاظ هنری، تاثیر کارناوال بر موسیقی بریتانیایی نباید دست کم گرفته شود. کامپتون می‌گوید وقتی به گذشته نگاه کنید، می‌بینید این موسیقی سرشار از شجاعت و تفسیر اجتماعی و سیاسی است. کودکان نسل دوم و سوم کارائیبی، می‌بینند که والدین آنها چگونه به موسیقی پاسخ می‌دهند، یا رخی شعرها را یاد می‌گیرند.این موسیقی تاثیر زیادی دارد، شاید به اندازه موسیقی رپ آمریکایی. وقتی گروه‌های موسیقی مختلف مهارت‌های خود را در کنار هم به نمایش می‌گذارند، همان می‌شود که عرصه موسیقی امروز بریتانیا را شکل می‌دهد.

در اهمیت کارناوال ناتینگ‌هیل در فرهنگ موسیقی جهان، می‌توان گفت در سال ۱۹۹۷، هنرمندان هیپ‌هاپ مثل جی زد ، باستا ریمس و لیل کیم بر صحنه کارناوال ناتینگ‌هیل رفتند. بعدتر در سال ۱۹۹۹، بیانسه همراه گروهش، آلبوم "نوشته روی دیوار" را در کارناوال بازخوانی کرد.

کارناوال ناتینگ‌هیل در مسیر تکامل با مشکلات متفاوتی رو در رو بوده است. من دلتنگ کارناوال‌های کودکی هستم: خیابان‌ها آزادتر و آرامش بیشتر بود.

اما تجاری شدن هر چه بیشتر این کارناوال در طی چند دهه اسباب شکایت شده است. کامپتون به این مسئله اشاره‌ می‌کند که کارناوال بزرگتر و بزرگتر می‌شود اما بنیادش کوچکتر و کوچکتر می‌شود. او فکر می‌کند کارناوال دارد زیر فشار نام‌های بزرگ اقتصادی خفه و برخلاف هدف نخستین، اسیر سودجویی می‌شود.

علاوه بر این، اعیان‌سازی محله ناتینگ‌هیل دست در دست پلیسی شدن بیش از حد کارناوال گذاشته است. حالا ساکنان خانه‌های گرانقیمت ناتینگ‌هیل برای گذراندن تعطیلات آخر هفته خانه‌های خود را ترک می‌کنند. غیبت آن‌ها نشانه شکاف‌های اجتماعی است.

در عین حال، تمرکز مکرر بر جرم‌هایی که در کارناوال رخ می‌دهند، مغایر چیزی است که اعداد و آمار به ما می‌گویند. تحقیق هافینگتون پست در سال گذشته نشان داد که به ازای هر ده هزار نفر شرکت‌کننده در فستیوال کریم‌فیلدز منچستر بیش از۲۳ نفر بازداشت شده‌اند. در فستیوال گلاستنبری که به فستیوالی بدون مسئله شهرت دارد، سه نفر بازداشت شده‌اند. کارناوال ناتینگ‌هیل هم با ده هزار شرکت کننده تنها سه بازداشتی داشته است. بسیاری معتقدند وقتی خشونت ریشه در تبعیض نژادی دارد، بعد امنیتی پررنگ‌تر می‌شود.

با وجود این، کارناوال ناتینگ‌هیل امروزین، حاصل استعداد و فداکاری یک گروه و جمعیت است. کارناوال، درمان روحی و جشن سنت‌های مهم اجدادی است.

یکی از اعضای گرانقدر کارناوال ناتینگ‌هیل، لینکلن راهاموت امسال از دنیا رفت. او طراح و سازنده لباس‌های کارناوال نه فقط در ناتینگ‌هیل، که در سرتاسر دنیا بود. کامپتون به سفارش کارناوال، فیلم کوتاهی درباره کارهای راهاموت ساخت، یادآور دورانی که کنار او سپری کرده است. او می‌گوید راهاموت روح مثال‌زدنی کارناوال بود. اگر با کسانی که این کارناوال را شروع کردند و ادامه دادند صحبت کنید، خواهید دید که چه آسان آموخته‌هایشان را در اختیارتان می‌گذارند چون از صمیم قلب می‌خواهند مردم این راه را ادامه دهند. آنها می‌دانند که برای همیشه حضور نخواهند داشت، اما آرزویشان بخشیدن، مشارکت، آموزش و ادامه راه است.

کامپتون می‌گوید: "امسال حتی اگر حضور فیزیکی نتوانیم در این راه داشته باشیم، همین هم فرصت خوبی است که مفاهیم تاریخی و معنوی و فرهنگی را همچنان به کارناوال وارد کنیم .این فرصت، ما را از تجربه دورتر نخواهد کرد بلکه چیزی به تجربه ما خواهد افزود."