چرا باید تعجب از لحن ترامپ را کنار گذاشت

شايد وقت آن رسيده باشد كه تعجب از لحن دونالد ترامپ، رئيس جمهورى جديد آمريكا را كنار گذاشته و بپذيريم كه او سياستمدارى متفاوت است. آقاى ترامپ با كنار گذاشتن تعارفات سياسى، خود را نامزد تغيير نشان داد و حالا همين نقش را مى‌خواهد در كاخ سفيد هم ادامه دهد.

در مراسم روز تحليف رياست جمهورى، او با شيوه خودش حرف زد و با مخاطب خودش. مخاطبى كه بعد از بيرون آمدن كشور از يک بحران اقتصادى نگران است كه بسيارى از مشاغل حالا به دست روبات‌ها افتاده يا از آمريكا به كشورهاى ديگر رفته است.

مخاطبان آقاى ترامپ كسانى هستند كه شنيدن اين شعار دلگرمشان مى كند: "جنس آمريكايى بخر، آمريكايى استخدام كن".

رييس جمهورى آمريكا در سخنانش چند بار تاكيد كرد كه حالا براى اولين بار دولت به دست مردم افتاده است.

از روى صحنه كه كنار رفت، خودش را به توييتر رساند و در چندين و چند توييت، نكته اصلى پيامش را روشن كرد. انگار كه بخواهد همه بدانند، او قصد دارد "حكومتى مردمى" داشته باشد.

شاید آقاى ترامپ دارد با تاكيد بر پيام خود ريسک بزرگى مى‌كند. او بدنه راى دهنده‌اش را به بازگشتن مشاغل كارگرى و رونق اقتصادى اميدوار مى كند، آن هم به قيمت بستن درهاى كشور.

ريسک چنین وعده‌ای اينجا است كه قول توليد واشر سرسيلندر تا بدنه شورولت در آمريكا شدنى نيست. بازار قواعد خود را دارد و تولید و تجارت جهانی امروز با چند دهه پيش فرق كرده است.

اگر مخاطبان آقاى ترامپ احساس نكنند كه او به وعده هايش عمل كرده، آن وقت آقاى ترامپ با مشكل بزرگى روبرو خواهد شد؛ بسیاری از دموکرات‌ها از پیش از آغاز ریاست جمهوری دونالد ترامپ اتهام‌های تندی به او زده‌اند. او در رنجاندن هم حزبى‌هايش هم كم نگذاشته است، جمهورى خواهانی که اگر امروز با او در يك قاب عكس قرار مى‌گيرند، براى اين است كه پشت دونالد ترامپ به هوادارنش گرم است.