بابک تورانی بخش فارسی سرویس جهانی بی بی سی

مسیر گراندپری سنگاپور در شب

این مسابقات که بیش از نیم قرن سابقه برگزاری دارد، در طی این مدت همواره زیر نور طبیعی برگزار شده و افزایش توانایی اتومبیل های مورد استفاده در این مسابقات باعث شده خطرات برگزاری مسابقه در شرایطی بجز این نیز افزایش یابد.

اما سنگاپور برای اولین بار در تاریخ این مسابقات، که بالاترین سطح رقابت های اتومبیل رانی در جهان به شمار میرود، میزبان مسابقه ای بود که از ساعت هشت شب به وقت محلی آغاز شد.

مفهوم سرعت برای شهروندان و ساکنان سنگاپور همواره با مبادلات مالی و انتقال اطلاعات متناظر بوده، اما خیابان ها و ساکنان این شهر در روز برگزاری گراندپری سنگاپور با جلوه ای جدید از سرعت آشنا شدند.

قریب به دو دهه انتظار

فکر برگزاری گراندپری سنگاپور در سال 1989 و به عنوان یک مسابقه برای روز مطرح شد.

در آن زمان شورای جهانگردی سنگاپور از معماری با نام پیت ویمبلی به عنوان مشاور خود استفاده می کرد که این معمار علاقه ویژه ای به ورزش های موتوری داشت.

ظاهرا این معمار اولین بار پیشنهاد برگزاری گراندپری در سنگاپور را مطرح کرده است، اما در آن زمان دولت سنگاپور با این فکر، و به ویژه برگزاری مسابقه در خیابانهای شهر موافق نبود.

اما با متقاعد شدن دولت به تاثیر و اهمیت مشارکت در چنین اقدامی بر وجهه بین المللی-تجاری سنگاپور گامهای اول برای عملی ساختن پیشنهاد برداشته شد.

قرار بود گراندپری سنگاپور در سال 2009 برگزار شود اما نه تنها برنی اکلستون (مدیر موسسه کارفرمای فرمول یک - FOM) خواستار جلو انداختن برنامه شد، بلکه پس از 16 ماه کار بر روی قرارداد برگزاری مسابقه خواسته برگزاری شبانه مسابقه را از مسئولان شرکت "گراندپری سنگاپور" مطرح کرد.

آغاز کار

	فکر برگزاری مسابقه فرمول یک در سنگاپور اولین بار نزدیک به دو دهه پیش مطرح شد

با این حال از مدتها قبل چارلی وایتینگ، مدیر مسابقات فرمول یک، و هرمان تیلکه، سرشناس ترین طرح پیست های فرمول یک، با مسئولان شهر و برگزاری مسابقه مشغول مذاکره بودند تا راه مسیر مسابقه را از میان محله های پر از موسسات مالی و فروشگاه های گوناگون این شهر باز کنند.

هر چند در ابتدا مشکلاتی با صاحبان هتل ها و فروشگاه ها و حتی ساختار خیابانها وجود داشت، اما میزان همکاری مسئولان شهر سنگاپور به اندازه ای بود که اکنون اکثر مسئولان و مقام های بین المللی درگیر در این طرح از استقبال مسئولان سنگاپوری ابراز شگفتی می کنند.

در نهایت آسفالت نهایی پیست در روز ششم ژوئن 2008 ریخته شد، هر چند به اذعان کارشناسان پروژه به حدی منظم و سازماندهی شده انجام شد که امکان برگزاری آن بسیار زودتر از موعد نهایی وجود داشت.

عملا کار ساخت پیست و ساختمان گاراژ در مقطعی 10 ماهه انجام شد که در طی آن کارگران هر روز از ساعت 8 صبح تا 10 شب مشغول کار بودند و بطور متوسط 300 کارگر در اجرای طرح شرکت داشتند هر چند در مواقعی کار در سه شیفت و بصورت 24 ساعته پیش رفت و شمار کارگران به حداکثر 500 نفر هم رسید.

شب، نور، مسابقه

	سیستم تامین نور لازم برای این مسابقه از دوازده مولد استفاده می کند

از آنجا که سرعت اتومبیل ها در بخشهایی از مسیر به بالای 300 کیلومتر در ساعت می رسد، زمان تصمیم گیری برای رانندگان به ابعاد صدم ثانیه کاهش خواهد یافت و قطع تابش نور در چنین شرایطی مسلما منجر به حادثه ای غیرقابل جبران خواهد شد.

از این رو مهندسان علاوه بر سیستم اصلی تامین نور، از دو سیستم پشتیبان نیز استفاده می کنند.

دوازده مولد دو سوخته برق لازم برای روشن کردن پیست (تقریبا 3.2 مگا وات) را تامین می کنند که هریک در یک چهارم ظرفیت واقعی خود کار خواهند کرد.

برای روشن کردن مسیر حدودا پنج کیلومتری مسابقه که رانندگان آن را 61 بار دور خواهند زد، از 1600 نورافکن در ارتفاع 10 متری زمین استفاده می شود که سه برابر بیشتر از نورافکن های مورد استفاده در استادیوم های فوتبال نور تولید خواهند کرد.

در هر کدام از نور افکن ها دو عنصر مولد نور وجود دارد که عمر مفید هر کدام 10 هزار ساعت است و از کار افتادن یکی از آنها تاثیر چندانی بر نور تولید شده ندارد.

هر چهار نور افکن کنار هم توسط چهار مولد مجزا تغذیه می شوند و در نتیجه از کار افتادن یک مولد باعث قطع نور مسافتی قابل توجه نمی شود؛ ضمن اینکه برای به کار افتادن مولد پشتیبان به کمتر از سه ثانیه زمان نیاز است.

ساعت: بزرگترین چالش

گراندپری سنگاپور، تازه ترین مسابقه غیراروپایی مه در سال 2008 به تقویم مسابقات فرمول یک اضافه شد، به این دلیل در شب برگزار می شود که قسمت عمده ای از 600 میلیون بیننده رقابت های فرمول یک ساکن اروپا هستند.

برای شرکت در این مسابقه دو گزینه پیش روی تیم ها قراردارد: ادامه روال فعالیت بر اساس ساعت اروپایی، یا تطبیق یافتن با ساعت محلی.

	تصمیم گیری درباره ساعات کار و استراحت از کلیدی ترین موارد گراندپری سنگاپور محسوب می شود

گزینه اول که پیش از برگزاری اولین مسابقه شبانه در سنگاپور مد نظر تیم ها قرار داشته مستلزم آن است که اعضاء تیم ها پس از ورود به سنگاپور کار خود را از ساعت سه یا چهار بعد از ظهر به وقت محلی آغاز کنند و پس از گذراندن شیفت شب کاری، در ساعت شش صبح به کار روزانه خود خاتمه دهند و صبح را به خواب بگذرانند.

با این وجود پزشکان تیم ها هشدار می دهند که بدن انسان به دلیل ترشح دو هورمون کورتیزون و ملاتونین که وابسته به نور عمل می کنند، به تدریج و ناخواسته (بر اساس گزینه اول) خود را با شرایط محل تطبیق می دهد و عملا در هنگام کار به وقت اروپایی (شب کاری در سنگاپور) کارایی کمتری خواهد داشت.

ضمن اینکه ترشح آدرنالین هم به بی خوابی بیشتر اعضاء تیم منجر خواهد شد و پزشکان تیم ها برای حفظ روال کار بر طبق ساعت اروپایی چاره ای جز تجویز داروهای خواب آور نخواهند داشت.

موانع و مشکلات این مسابقه به مسئله تاریکی و ساعت ختم نمی شود و نگرانی هایی نیز درباره وقوع طوفان های موسمی ناگهانی، که در آغاز پاییز امری غیرمنتظره در سنگاپور نیستند، وجود دارد.

با این حال در آستانه اولین گراندپری شبانه فرمول یک، رانندگان، مهندسان و اعضاء تیم های فنی ترین رقابت جهان از این چالش جدید استقبال کردند و پس از آن نیز با وجود ناهمواری های مسیر، اکثر کارشناسان آن را یک موفقیت قلمداد نمودند.