|
چگونه ب ام و رقیب فراری و مکلارن شد | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
کسب سه پیروزی در سه مسابقه اول فصل 2008 در سومین سال حضور در فرمول یک باعث شد عرصه رقابت در فرمول یک از انحصار فراری و مکلارن خارج شود. ب ام و در آستانه برگزاری گراندپری اسپانیا در صدر جدول رده بندی تیمی قرار داشت؛ اتفاقی که برای اولین بار در عمر کوتاه این تیم رخ می داد. ماریو تایسن، مدیر آرام و با حضور ذهن تیم فرمول یک ب ام و، وقتی می خواهد اذعان کند که شروع شگفت انگیز تیمش در رقابتهای فصل 2008 او را هم شگفت زده کرده، با متانت می خندد. تایسن به بخش ورزش بی بی سی می گوید: "بله، مطمئنا کمی غافلگیر کننده بود." "ما می خواستیم رقابت دوجانبه را به رقابتی سه جانبه تبدیل کنیم، اما این تحول بسیار سریع رخ داد و الان ما بدون بردن حتی یک مسابقه، در صدر هستیم." "شاید کمی از برنامه جلوتر باشیم." نگرانی در آغاز در سال 2005، وقتی این شرکت عظیم اتومبیل سازی تصمیم گرفت که با توقف فروش موتور به تیم فرمول یک ویلیامز، ارتباط خود را با این تیم قطع کند و با خریدن تیم ساوبر، خود به شکل تیمی مستقل وارد مسابقات شود، این تصمیم به یک قمار شباهت داشت. این تیم حتی قبل از آغاز به فعالیت هم تحت فشار قرار داشت، از آن رو که می بایست با بودجه ای کمتر از برخی رقبا، وجهه نام تجاری معتبر خود را حفظ می کرد و انتظارات زیادی از این تیم وجود داشت. کارشناسان اندکی پیش بینی می کردند که تنها پس از دو فصل، تایسن بتواند تیم میانه جدولی ساوبر را به یک قدرت غیرقابل انکار فرمول یک تبدیل کند. اما با وجود آنکه او خود از نتایج به دست آمده شگفت زده شده، احتمالا خود می دانست که چه چیزی در انتظار تیم او است. کارآمدی آلمانی تکیه کلام این مهندس آلمانی "کارآمدی" است و نگاه جدی و رهیافت منظم این به فرمول یک است که به موفقیت این تیم انجامیده است.
"کار سختی بود اما بسیار سازنده و اصولی انجام شد و همه روحیه تیمی خوبی دارند." تایسن معتقد است حل مشکلاتی که ب ام و در هنگام آزمایشهای زمستانی با آن مواجه بود را می توان نمونه ای از انسجام در برخورد تیم او با مشکلات دانست. در آن زمان اتومبیل جدید این تیم به اندازه کافی سریع نبود و رانندگان از دشواری کنترل آن شکایت می کردند. از بیرون، تا زمانی که تیم ب ام و برای شرکت در مسابقه اول فصل به شهر ملبورن استرالیا رفت، مشخص نبود که این تیم تا چه اندازه می تواند با فراری و مکلارن رقابت کند. تایسن توضیح می دهد: "ما [در هنگام طراحی و ساخت] خطر کردیم و تنها اولین باری که اتومبیل به پیست رفت متوجه شدیم که ریسک ما جواب نداده است." "اما بدون یک لحظه وحشت و نگرانی قطعه به قطعه اتومبیل را تحلیل و تعمیر کردیم. دیدن اینکه چقدر قوی شده و چقدر سریع می تواند شرایط را تغییر دهد، خیلی خوب بود." ب ام و در فصل اول خود در سال 2006 در رده بندی تیمی پنجم شد و رابرت کوبیتسا، راننده تازه وارد این تیم در گراندپری ایتالیا برای اولین بار در یک مسابقه، یکی از اتومبیل های این تیم را در جمع سه تیم برتر از خط پایان گذراند. در سال 2007 هم پس از اخراج شدن تیم مکلارن از رده بندی تیمی، ب ام و نایب قهرمان شد. در فصل 2008، در گراندپری های بحرین و مالزی، رابرت کوبیتسا دوباره روی سکو رفت و همین راننده جوان لهستانی برای اولین بار مقام اول زمانگیری را برای تیم ب ام و کسب کرد. یک هایدفلد، راننده آلمانی این تیم هم پیش از گراندپری اسپانیا در مکان دوم جدول رانندگان قرار داشت. چشم انداز رقابت در 15 مسابقه بعد
"ما می دانیم که با بهترین ها فاصله داریم، اما همانطور که خودمان را به اینجا رساندیم، می خواهیم باقی فاصله را نیز از بین ببریم." "یکی از اهداف ما در فصل جاری این است که در یک مسابقه برنده شویم و اکنون یکی از سه تیمی هستیم که قابلیت پیروزی در مسابقه را دارند." "الان صحبت کردن از قهرمانی خیلی زود است ، اما نبرد دشوار و نزدیک خواهد بود." با این حال هنوز مشخص نیست که دو راننده این تیم قابلیت و توانایی پیروزی در یک مسابقه را دارند یا خیر. هایدفلد، متولد مونشن گلادباخ، با اهداف و تبلیغات این تیم آلمانی سازگاری دارد، در روی پیست عملکردی مطمئن و با ثبات دارد و در هر مسابقه بخت بالایی برای کسب امتیاز دارد. کوبیتسای 23 ساله، با ب ام و شروعی چشمگیر داشته است. او خود را راننده ای سریع و نترس نشان داده و فرناندو آلونسو و لویس همیلتون از کوبیتسا با عنوان قهرمان آینده یاد کرده اند. با این وجود در فصل گذشته شایعاتی مبنی بر تماس ب ام و با فرناندو آلونسو شنیده شد و برخی معتقدند این تیم به یک راننده ای نیاز دارد که قابلیتهایش اثبات شده باشد و اهداف و جاه طلبی هایش با اهداف تیم سازگار باشد. اما ماریو تایسن تاکید کرد: "من فکر می کنم ما دو راننده اینچنینی داریم. به نظر من هیچ دلیلی برای گشتن به دنبال راننده ای دیگر وجود ندارد." "وقتی فرناندو تصمیم گرفت مکلارن را ترک کند، تصمیم ما برای نگه داشتن رانندگان فعلی قطعی شده بود." برنامه کوتاه مدت
او می گوید حرکت پا به پای فراری و مکلارن "دشوار و طاقت فرسا" است، به خصوص با توجه به اینکه این تیم در مقر خود در سویس فقط از یک تونل باد برای آزمایش تغییرات آئرودینامیک استفاده می کند، در حالیکه رقبا از دو تونل باد بهره می گیرند. اما تایسن با اشاره به سابقه پیشرفت سالانه این تیم حاضر نیست هیچ دستاوردی کمتر از سالهای قبل را بپذیرد. او گفت: "مطمئن هستم که حداقل می توانیم با سرعت دو تیم بزرگتر به پیشرفتمان ادامه بدهیم و البته ما که می خواهیم در صدر باشیم باید سریعتر از آنها پیشرفت کنیم." "می خواهیم از سال بعد در موقعیتی باشیم که برای کسب قهرمانی مبارزه کنیم و دقیقا در روی همین مسیر قرار داریم." |
مطالب مرتبط صدر نشینی ب ام و، پیروزی مسا06 آوريل, 2008 | ورزش آلونسو: 'می توانم رنو را ترک کنم'25 مارس, 2008 | ورزش فراری سریعترین در زمانگیری مالزی22 مارس, 2008 | ورزش فرمول یک با غلبه مکلارن آغاز شد16 مارس, 2008 | ورزش یورش همیلتون برای اولین پیروزی15 مارس, 2008 | ورزش آلونسو به رنو بازگشت10 دسامبر, 2007 | ورزش تایید حکم قهرمانی رایکونن17 نوامبر, 2007 | ورزش جریمه سنگین برای مکلارن15 سپتامبر, 2007 | ورزش | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||