زوبين ناوی

اين حالت زمانی اتفاق می افتد که لاستيک ماشين به حد کافی گرم نشده و چسبندگی کافی با زمين ندارد و در نتيجه ماشين بيشتر تمايل به مستقيم حرکت کردن دارد، نه اين که با حرکت فرمان در هر پيچ به راحتی دور بزند.

التبه اگر مکانيک ها مهارت کافی داشته باشند مي توانند با تنظيم بال جلو جهت افزایش نیروی پایین دهنده (Downforce) یا با نرم تر کردن فنربندی جلوی اتومبیل، ماشين را از اين حالت خارج کنند. اما در هنگام رانندگی بهترين چاره برای کنترل ماشين، کم کردن سرعت در هر پيچ و به آرامی دور زدن است.

کنترل طبيعی

بسياری از رانندگان فرمول يک هيچ وقت بطور کامل از ماشين هايشان راضی نيستند.

آنها می گويند زمانی از ماشين راضی هستند که آن مطابق با سبک رانندگی آنها حرکت کند.

حالت دلخواه آنها زمانی است که در نهايت سرعت بتوانند در هر پيچ دور بزنند و هر چهار لاستيک به نرمی با زمين تماس داشته باشند.

"Oversteer" یا از دست دادن کنترل عقب ماشين

اين حالت زمانی اتفاق می افتد که لاستيک های جلوی ماشين به اندازه کافی گرم شده اند و تماس نزديکتری با زمين دارند، اما لاستيک های عقب که حرارت کافی نگرفته اند از کنترل خارج شده و راننده اگر مهارت کافی نداشته باشد، ماشین ليز خورده و بدور خود می چرخد.

بسياری از رانندگان از اين حالت ماشين استفاده کرده تا به سرعت نهائي مورد دلخواهشان برسند ولی در بسياری از مواقع، اين کار عملی نيست.

تنظیم باله عقب برای افزایش نیروی پایین دهنده بر روی چرخهای عقب ساده ترین راه حل این مشکل است اما در پیستهایی که رسیدن به سرعت بالا اهمیت زیادی دارد، این حربه باعث ایجاد نیروی عقب راننده (Drag) و افزایش مقاومت افقی اتومبیل دربرابر جریان هوا شده و از افزایش سرعت جلوگیری می کند.

واقعیات فنی در فرمول یک

از دید مهندسان فرمول یک، Oversteer مشکلی اساسی قلمداد می شود که می تواند حتی نشان از اشتباه در طراحی داشته باشد.

با این حال رانندگان حرفه ای لغزش محور جلو (Understeer) را رفتاری طبیعی برای اتومبیل می دانند.

مهمتر از لغزش اتومبیل در محور جلو یا عقب، پیوستگی رفتار اتومبیل در پیچها است؛ مهندسان و رانندگان انتظار دارند تا اتومبیلها در هر نوع پیچ (سرعت پایین، متوسط، یا بالا) رفتاری مشابه نشان دهد.

یعنی بعنوان مثال اگر در پیستی لغزش محور جلو در پیچهای سرعت بالا مشکل محسوب می شود، این رفتار در تمام پیچهای سرعت بالا در آن پیست مشاهده شود، یا اگر مایلند اتومبیل همیشه در پیچهای سرعت پایین دچار لغزش محور عقب باشد، این رفتار محدود به یک پیچ خاص نشود.

بجز پیستهای بادگیر که ممکن است عملکرد آئرودینامیک اتومبیل غیرقابل پیش بینی باشد، در باقی موارد ناتوانی از دستیابی به رفتاری مشابه در پیچهای مشابه، نشان از اشکالی بنیادی دارد؛ اشکالی که به اشتباهات در طراحی شاسی، بدنه یا فنربندی، یا ترکیب این موارد باز می گردد.

در هنگام تماشای مسابقه، مقایسه تصاویر دستهای رانندگانی که برای تیمهای بالای جدول رانندگی می کنند با رانندگان تیمهای ضعیف تر به وضوح این اشکالات را برملا می کند؛ رانندگان تیمهای ضعیف همواره در پیچهای سرعت متوسط و پایین، مشغول دادن حرکات متناوب و سریع به فرمان اتومبیل (برای تصحیح رفتار ناخواسته اتومبیل) هستند و رانندگان تیمهای قوی تر با آرامش و اطمینان، و حرکتهای اندک و پیوسته فرمان را تکان می دهند.