کیمی رایکونن از نیم فصل به این سو بیش از هر راننده دیگری امتیاز کسب کرد (58 امتیاز)

در این مسابقه که آخرین گراندپری فصل مسابقات فرمول یک محسوب می شد، فیلیپه مسا، دیگر راننده تیم فراری دوم، و فرناندو آلونسو، راننده مکلارن-مرسدس سوم شدند، و لویس همیلتون، راننده بریتانیایی مکلارن، نتوانست مقامی بهتر از هفتم را کسب کند.

این مسابقه در شرایطی آغاز شد که لویس همیلتون با 107 امتیاز در صدر جدول رانندگان قرار داشت و فرناندو آلونسو با 103 امتیاز و کیمی رایکونن با 100 امتیاز در تعقیب او بودند.

در روز زمانگیری فیلیپه مسا (نفر چهارم رده بندی رانندگان) راننده برزیلی فراری، در پیست سائوپائولو بهترین زمان را کسب کرده بود و همیلتون، رایکونن و آلونسو پشت سر او قرار گرفتند.

اما دو حادثه مجزا، همیلتون امید اول قهرمانی در این فصل مسابقات را از گردونه رقابت برای قهرمانی خارج کرد.

دعای فراری مستجاب شد!

رایکونن که در میان سه نفر اول جدول، حداقل بخت برای قهرمانی را داشت، در آغاز مسابقه شروعی مناسب داشت و توانست خود را از مکان سوم به دوم، جلوتر از همیلتون، ارتقاء دهد.

در پیچ اول مسابقه، آلونسو، رقیب و هم تیمی او نیز سبقت گرفت تا همیلتون که کند شروع کرده بود، از مکان دوم به چهارم عقب برود.

اما آنچه اولین ضربه را به همیلتون وارد کرد، بی تجربگی این راننده تازه وارد بود.

	همیلتون در این صحنه از مکان چهارم به هشتم عقب افتاد

با این وجود ضربه اساسی در دور هشتم مسابقه به او وارد شد که بروز یک نقص فنی مقطعی باعث شد اتوموبیل او بطور خودکار "خلاص" کند و تا وقتی که نرم افزارهای اتومبیل بتوانند مجددا عملکرد آن را به حال طبیعی باز گردانند، او در حد 40 ثانیه زمان از دست داد و تا مکان هجدهم (در میان 22 راننده) عقب رفته بود.

دیگر اتومبیل ها، همراه امید او به کسب قهرمانی، از کنار اتومبیل لویس همیلتون با سرعت عبور کردند.

دعای فراری مستجاب شد و معجزه ای که رایکونن برای قهرمانی به آن نیاز داشت رخ داد.

اولین قهرمانی مرد یخی

رایکونن که قسمت عمده ای از مسابقه را پشت سر فیلیپه مسا طی کرد، برای قهرمانی، آنهم در شرایطی که آلونسو در مکان سوم قرار داشت و 6 امتیاز کسب می کرد، تنها به پیروزی نیاز داشت.

جدول قهرمانی رانندگان کیمی رایکونن (فراری)، 110 امتیاز لویس همیلتون (مکلارن)، 109 امتیاز فرناندو آلونسو (مکلارن)، 109 امتیاز فیلیپه مسا (فراری)، 94 امتیاز نیک هایدفلد (ب ام و)، 61 امتیاز

با این حال شیوه رانندگی او در آخرین مسابقه فصل اینطور نشان داد که او از استراتژی تیم خود برای کمک به او جهت کسب عنوان قهرمانی مطمئن بود.

فراری که استراتژی "دو توقف" را به کار گرفته بود، پس از مشاهده حوادثی که برای همیلتون رخ داد، در توقف اول اتومبیل رایکونن را به اندازه ای از سوخت پر کرد که او سوختگیری بعد را چند دور پس از هم تیمی خود انجام دهد و زمان بیشتری برای فاصله گرفتن از فیلیپه مسا داشته باشد.

موثر افتادن این استراتژی باعث شد رایکونن پس از سوختگیری دوم، از مسا هم پیش بیفتد و در مکان اول قرار گیرد.

در نهایت رایکونن که از نیم فصل بیشترین امتیازات را کسب کرده بود، ششمین پیروزی این فصل را به دست آورد تا دو مسابقه بیشتر از تمام رانندگان دیگر برنده شده باشد.

نایب قهرمان مغموم

	لویس همیلتون تنها یک گام به قهرمانی فاصله داشت

او که فصل گذشته در رقابتهای جی‌پی 2 رانندگی می کرد، در شرایطی مشابه، در آخرین مسابقه فصل، دچار حادثه شد و مجبور شد رقابت را از مکان هجدهم پی بگیرد، اما او از 16 راننده پیش روی خود سبقت گرفت تا به مقام قهرمانی جی‌پی 2 دست یابد.

اما در این مسابقه، همیلتون علی رغم ارائه نمایشی خیره کننده در رانندگی نتوانست مقامی بالاتر از هفتم کسب کند.

کسب مقام هفتم باعث شد دو امتیاز به مجموع امتیازات او اضافه شود و علی رغم تساوی در امتیاز با فرناندو آلونسو، حریف و هم تیمی خود، بخاطر کسب مقام های دوم بیشتر در طی فصل، نایب قهرمان مسابقات شد.

با این حال او رکوردهای متعددی از خود برجای گذاشت.

همیلتون که اولین راننده سیاهپوست در فرمول یک محسوب می شود، جوانترین راننده ای است که در طی فصل صدرنشین جدول رانندگان بوده است.

از جمله او در 9 مسابقه اول خود در فرمول یک روی سکو قرار گرفت و همراه با ژاک ویلنوو، رکورد دار بیشترین تعداد برد یک راننده تازه وارد است (چهار برد).