رایکونن دومین پیروزی خود با فراری را کسب کرد

در این مسابقه که در فرانسه و در پیست شهر مگنی کور برگزار شد، فیلیپه مسا، راننده برزیلی فراری، لویس همیلتون، راننده بریتانیایی جوان تیم مک لارن، و کیمی رایکونن، راننده فنلاندی فراری، مسابقه را از مکانهای اول تا سوم آغاز کردند.

اما در آغاز و در آستانه پیچ اول، کیمی رایکونن در اقدامی غیرمنتظره از همیلتون سبقت گرفت و تا پایان دو راننده فراری، برای همیلتون اهدافی دور از دسترس بودند.

لویس همیلتون صدرنشین فعلی جدول رانندگان در طی مسابقه تنها چند بار رقابتی نزدیک با رابرت کوبیکا، راننده ب ام و داشت که این راننده لهستانی نتوانست مانع چندانی برای همیلتون ایجاد کند و در نهایت پشت سر او، در مکان چهارم از خط پایان عبور کرد.

اضطراب قهرمان در سایه تهدید خانگی

فرناندو آلونسو، قهرمان دو فصل پیشین فرمول یک، نه تنها عملکردی بحث برانگیز داشت، بلکه برای پیروزی بخت هم با او یار نبود.

این راننده اسپانیایی در روز زمانگیری به علت ایجاد مشکل در جعبه دنده کل مرحله سوم و اصلی زمانگیری را از دست داد تا مسابقه را از مکان دهم آغاز کند.

	تیم هوندا که اولین امتیاز خود در این فصل را کسب کرد، پیشرفتی قابل توجه داشت و از نظر سرعت با تیمهای برتر برابری می کرد

او قسمت عمده مسابقه را پشت سر نیک هایدفلد، راننده آلمانی ب او و، و در تلاش برای عبور از او گذراند.

آلونسو قبل از سوختگیری اول و دوم، دوبار موفق شد که از این راننده عبور کند اما پس از سوختگیری دوم، بار دیگر مغلوب قدرت و استراتژی تیم ب او و شد که در زمانی که آلونسو با باک پر و سنگین مسیر مسابقه را طی می کرد، اتومبیل نیک هایدفلد، سبک تر با سرعتی بالاتر هنوز در پیست بود و پس از آلونسو سوختگیری می کرد.

تلاش و تقلای آلونسو برای عبور از سد راننده آلمانی هرچند لحظاتی هیجان انگیز را ایجاد کرد اما به اعتقاد کارشناسان، در بسیاری از موارد حکایت از اضطراب و استیصال داشت؛ استیصالی که به نظر می رسد بواسطه عملکرد برتر هم تیمی جوان و تازه واردش، لویس همیلتون، بوجود آمده باشد.

در نهایت، هرچند هایدفلد مسابقه را در مکان پنجم و آلونسو در مکان هفتم به پایان بردند، اما دو امتیاز کسب شده از سوی آلونسو، او را کماکان در مکان دوم جدول رانندگان نگه داشت.

ایتالیایی ها باز می گردند

رقابت رانندگان فراری، رقابتی درون تیمی و در سطحی بالاتر از دیگران بود.

فراری در شرایطی رانندگان خود را به پیست فرستاد که تا این مرحله از مسابقات، تیم مک لارن – مرسدس بوضوح از نظر فنی تیم برتر مسابقات بوده است.

اما تیم فراری، همانند بسیاری از تیمهای دیگر شرکت کننده در این فصل مسابقات فرمول یک، در وقفه سه هفته ای موجود پس از گراندپری آمریکا، تغییرات زیادی در اتومبیلهای خود ایجاد کرده بود و اتومبیل های این تیم هم به ویژه در ناحیه قطعات آیرودینامیک دماغه چهره ای متفاوت داشت.

	رابرت کوبیکا برای اولین بار پس از تصادف شدید خود در گراندپری کانادا در یک مسابقه فرمول یک شرکت می کرد

در مسابقه، کیمی رایکونن تا دور چهل و هفتم (از هفتاد دور) از فیلیپه مسا، هم تیمی خود عقب بود، اما مسا پس از سوختگیری دوم، پشت سر قطاری از اتومبیلهای جامانده از صدر نشینان قرار گرفت.

در همین زمان، کیمی رایکونن که با مشکل ترافیک روبرو نبود، توانست سه دور مسابقه را با سرعت بسیار بالاتری طی کند و در نهایت پس از سوختگیری دوم، وقتی از مسیر مقابل گاراژ تیمها عبور کرد، جلوتر از مسا قرار داشت.

در نهایت گرچه رایکونن جلوتر از مسا از خط پایان عبور کرد اما نتوانست در جدول رانندگان مقام خود را بهتر کند و کماکان با 42 امتیاز در مکان چهارم قرار دارد.

فیلیپه مسا نیز با کسب هشت امتیاز در مقام دوم، فاصله خود با فرناندو آلونسو را از 9 امتیاز به 3 امتیاز کاهش داد.

خداحافظ مگنی کور

پس از 17 سال، این آخرین باری بود که پیست مگنی کور در قلب فرانسه، یک مسابقه فرمول یک را میزبانی می کرد.

این پیست که اکثر پیچهایش به نام پیستهای دیگر اتومبیلرانی در جهان نامگذاری شده، علی رغم جذابیت فراوان برای رانندگان فرمول یک (بواسطه داشتن پیچهایی که با سرعت بالای 250 کیلومتردر ساعت طی می شوند و مسیری با پستی و بلندی)، از امکانات رفاهی چندانی برای تیمها و تماشاگران برخوردار نیست.

در سال 2008، مسابقه فرمول یک در خاک فرانسه برگزار نخواهد شد و هنوز مشخص نیست که آیا برای فصل 2009، پیست جدید در خاک این کشور تعیین شود یا نه.

اما مسئولان تیمها مایلند در صورت بازگشت فرمول یک به فرانسه، پیست مسابقه نزدیک به شهرهای بزرگی چون پاریس باشد.