مجموع امتيازات رانندگان (موناکو) ۱- فرناندو آلونسو(مکلارن بنز)----۱۰ امتياز ۲- لوئیزهمیلتون(مکلارن بنز)-----۸ امتياز ۳- فلیپه مسا(فراری)------------- ۶ امتياز ۴- ژان کارلو فیسیکلا------------- ۵ امتياز ۵- روبرت کیوبیتزا(بی.ام.و)-------۴ امتياز ۶- نیک هایدفلد(بی.ام.و) --------- ۳ امتياز ۷- آلکس وورز(ویلیامز) ---------- ۲ امتياز ۸- کیمی رایکونن(فراری)---------۱ امتياز

فرناندو آلونسو که مسابقه را از مکان اول آغاز کرده بود، تنها در موقعیتهایی کوتاه پس از سوخت گیری، و آنهم تا زمانی که هم تیمی خود وارد جایگاه سوختگیری شود پیشتاز مسابقه نبود.

فراری، رقیب اصلی مک لارن به اندازه ای در نبرد فنی با این تیم عقب افتاده بود که فیلیپه مسا، بهترین راننده اش، بیش از یک دقیقه پشت سر رانندگان مک لارن از خط پایان عبور کرد و همانند روز زمانگیری نتوانست مقامی بالاتر از سوم را کسب کند.

کیمی رایکونن، دیگر راننده فراری که در اثر اشتباه رانندگی در روز زمانگیری و برخورد چرخ راست جلو با حفاظ اطراف مسیر، دچار حادثه شد و حتی به دور نهایی زمانگیری راه نیافت، مسابقه را از مکان شانزدهم آغاز کرد و در مکان هشتم به پایان برد.

به این ترتیب اختلاف مک لارن و فراری در جدول امتیازات تیمی به ۲۰ امتیاز افزایش یافت.

در مسابقه ای کم حادثه، بهترین نتیجه را جیانکارلو فیسیکلا، راننده رنو کسب کرد که در دوران بحران این تیم پس از خروج فرناندو آلونسو، به مقام چهارم رسید.

هوندا نیز که در طی فصل با بحران روبرو بود، اتومبیل بهتری را به پیست مسابقه فرستاد اما با در پیش گرفتن یک استراتژی بحث برانگیز برای سوختگیری و تعویض لاستیک در اواخر مسابقه، عملا خود بخت کسب اولین امتیازات فصل را از رانندگانش گرفت.

در جدول امتیازات رانندگان، فرناندو آلونسو هرچند با امتیازی برابر با لویس همیلتون، اما بواسطه کسب پیروزی در این فصل، به رتبه اول ارتقاء یافت و فیلیپه مسا هم با ۵ امتیاز اختلاف نسبت به ایندو راننده، در مقام سوم ایستاده است.

برای رانندگان، خیابانهای موناکو هرچند به اندازه پیستهای معمول اتومبیلرانی مسطح و هموار نیست و آنها در انتهای مسابقه، اتومبیل خود را با بدنی کوفته ترک می کنند، اما هیجان رانندگی در این خیابانها بالاتر از هیجان در هر پیست دیگری است.

مسیر گراندپری موناکو تفاوتی عمده با پیستهای اتومبیل رانی دارد: در پیستها، به ویژه در خروج از پیچها، رانندگان عمدتا بواسطه سرعت بالا و نتیجتا افزایش نیروی گریز از مرکز، قادر به باقی ماندن در مسیر جاده نیستند.

در موناکو که حاشیه سرتا سر مسیر آن با گاردریل پوشیده شده، خطر تصادفی شدید رانندگان را در هر نقطه از مسیر مسابقه تهدید می کند، که برخلاف انسانهای عادی، همین مسئله این گراندپری را برای رانندگان فرمول یک نه وحشت انگیز، که سراسر هیجان و لذت می سازد.

برای بینندگان، فقدان عناصری در تصویر که در مقایسه با آنها، سرعت واقعی اتوموبیل های فرمول یک مشخص شود، درک جذابیت و هیجان این مسابقات را دشوار می سازد، اما خیابانهای موناکو که اطرافش را صدها ساختمان و درخت فراگرفته جایی است که به ویژه در تصاویر دریافتی از دوربینهای سوار بر اتومبیل، مشخص می شود رانندگی فرمول یک تا چه حد ترسناک است.

تنها در موناکو است که بیننده با دیدن تصاویر خروج رانندگان با سرعتی بیش از ۲۸۰ کیلومتر در ساعت از سر حد تاریکی تونل به نور خیره کننده این شهر ساحلی درخواهند یافت که چرا باید بخشهایی از سیستم عصبی بدن رانندگان فرمول یک را بسیار پیشرفته تر و ارتقاء یافته تر از دیگر آدمهای زمینی دانست.