در حالی که تنها دو مسابقه تا پایان فصل مانده، با این پیروزی اختلاف همیلتون و آلونسو، به 12 امتیاز رسید

این مسابقه در هوایی بارانی در پیست فوجی برگزار شد، و بدی شرایط پیست به اندازه ای بود که به تصمیم چارلی ویتینگ، مدیر مسابقه، رانندگان تا دور نوزدهم پشت "اتومبیل ایمنی" حرکت می کردند.

لویس همیلتون که به واسطه ثبت بهترین زمان در روز شنبه 29 سپتامبر، مسابقه را پشت سر اتومبیل ایمنی از مکان اول آغاز کرده بود، به عبارتی خوش شانس ترین راننده بود.

او پس از آغاز رقابت در دور نوزدهم (با خروج اتومبیل ایمنی از پیست) تا زمانی که برای سوختگیری و تعویض لاستیک به گاراژ نرفته بود مسابقه را در مکان اول ادامه داد که به او امکان داد دید بهتری از مسیر داشته باشد.

اشتباه جبران ناپذیر آلونسو

فرناندو آلونسو که در آستانه مسابقه تنها دو امتیاز از لویس همیلتون، صدرنشین جدول رانندگان عقب تر بود، با مشکلات متعددی روبرو شد.

	آلونسو بعد از مسابقه اذعان کرد که تنها شانس او برای قهرمانی، نقص فنی اتومبیل همیلتون در دو مسابقه آینده است

این تصادف که باعث شد اتومبیل ایمنی بار دیگر وارد پیست شود، فرناندو آلونسو را از گردونه رقابت خارج کرد و بهترین موقعیت را برای همیلتون جهت تثبیت مقامش در صدر جدول ایجاد کرد.

هاراگیری در فراری

یکی از بحث برانگیزترین حوادث این مسابقه استراتژی تیم فراری در انتخاب لاستیک بود.

با وجود آنکه مدیر مسابقه، با در نظر گرفتن شرایط جوی و پیست، تمام تیمها را موظف ساخته بود که در آغاز و جهت مراعات اصول ایمنی، از لاستیک مخصوص پیست "خیس" استفاده کنند، اتومبیل های فراری با لاستیکهای پیست "مرطوب" مسابقه را آغاز کردند.

فراری مدعی شد که پیام مدیر مسابقه برای تغییر لاستیک را دریافت نکرده است، اما برخی کارشناسان معتقدند فراری انتظار داشت چند دور پس از آغاز مسابقه، از شدت باران کم شود و عبور اتومبیلها، پیست را برای لاستیکهای "مرطوب" مناسب سازد.

	استراتژی بحث برانگیز فراری، رایکونن را در کسب پیروزی ناکام گذاشت

هرچند کیمی رایکونن، راننده فنلاندی این تیم مسابقه را در مکان سوم به پایان برد اما در عمل بخاطر استراتژی تیم، موقعیت برای رقابت جهت کسب عنوان قهرمانی فصل را از دست داد.

رانندگی کور

عمق دید در هوای بارانی پیست فوجی به حدی کم بود که بسیاری از رانندگان، در دورهای اول مسابقه که اتومبیل ایمنی هنوز دیگر اتومبیلها را پشت سر خود نگه داشته بود و سرعت آنها را کنترل می کرد، در تماس رادیویی با تیمهای خود ادامه مسابقه در این شرایط را جنون آمیز خواندند و خواستار توقف مسابقه شدند.

کیمی رایکونن در کنفرانس مطبوعاتی گفت: "در مسیر مستقیم پیست (که سرعت اتومبیلها به بیش از 320 کیلومتر در ساعت می رسد) حتی اتومبیلی را که 50 متر جلوتر از من بود نمی دیدم!"

او که از مکان بیستم خود را به مکان سوم رساند گفت: "من فقط سعی می کردم دیگران را در نقاط کندتر پیست بگیرم چون در این نقاط، دید بهتر بود."

این شرایط باعث بروز تصادف‌های متعددی شد.

جنسون باتن، راننده بریتانیایی تیم هوندا که در زمانگیری مکان ششم را کسب کرده بود (بهترین نتیجه هوندا در فصل جاری) در آغاز رقابت، کنترل خود را از دست داد و در تصادفی با نیک هایدفلد، راننده ب ام و، باله جلو اتومبیل خود را از دست داد.

آلکس ورز از تیم ویلیامز با فیلیپه مسا راننده فراری برخورد کرد، و در مهمترین حادثه، سباستین وتل، راننده 20 ساله تورو روسو که توانسته بود سالم از این دو تصادف بگریزد، در حالی که امید داشت برای اولین بار روی سکوی قهرمانی قرار بگیرد، در اثر یک غفلت با مارک وبر، راننده ردبول (که در مقام دوم قرار داشت) برخورد کرد و هر دو مجبور به خروج از مسابقه شدند.

مسابقه بعدی در فاصله یک هفته در پیست شهر شانگهای چین برگزار می شود.