جان‌لوئیجی بوفون؛ کهنه‌کاری که هنوز رکورد می‌شکند

با شکست ناپولی مقابل رم، یوونتوس برای پنجمین‌بار پیاپی قهرمان سری‌آ شد و راه‌راه‌پوشان تورینی نشان دادند که کماکان تاج افتخار فوتبال ایتالیا متعلق به "بانوی پیر" است. در این میان هیچ‌کس نیست که منکر نقش "پیرمردی" باشد که از درون دروازه تیم را رهبری می‌کند و پشت سر هم رکورد می‌شکند: جان‌ لوئیجی بوفون.

این قهرمانی، هفتمین قهرمانی کاپیتان ۳۸ ساله یوونتوس در سری‌آ بود. یووه فصل جاری را ضعیف شروع کرد و حتی صحبت از اخراج ماسیمیلیانو آلگری هم به میان آمد، اما وقتی موتور این تیم روشن شد، در ۲۴ بازی از ۲۵ مسابقه پیروز شد تا بار دیگر ثابت شود که فعلا قلب فوتبال ایتالیا در شمال این کشور می‌تپد.

اما بوفون برای رکورد‌شکنی منتظر قهرمانی تیمش نماند. او این فصل رکورد بسته نگه‌داشتن دروازه در سری‌آ را شکست. بوفون قبل از گلی که در پیروزی ۱-۴ تیمش مقابل تورینو خورد، ۹۷۳ دقیقه بود که دروازه‌اش را بسته نگه داشته بود. رکورد قبلی متعلق به سباستیانو روسی، دروازه‌بان میلان، بود که در فصل ۹۴-۱۹۹۳ به دست آمده بود.

بوفون پیش از آن رکورد دینو زوف، دروازه‌بان افسانه‌ای سال‌های دور ایتالیا را نیز شکسته بود که در ۱۰ بازی متوالی و ۹۰۳ دقیقه دروازه‌اش را بسته نگه داشته بود. نگاهی می‌اندازیم به کارنامه یکی از بزرگ‌ترین دروازه‌بانان تاریخ فوتبال:

اولین حضور

۱۹ نوامبر۱۹۹۵ بود که پارما تصمیم گرفت دربازی مقابل میلان دروازه‌اش را به پسر بچه ۱۷ ساله‌ای بسپارد و اولین حضور بوفون در فوتبال حرفه‌ای رقم بخورد.

بوفون گفت: "من تمامی جزئیات آن روز را یادم هست، بخصوص حس هیجان و لذتی که قبل از سوت آغاز بازی داشتم که تنش و اضطرابم را به طور کامل از بین برد. در راه ورزشگاه که بودیم متوجه شدم همه کسانی که داخل اتوبوس تیم هستند از حضور من غافلگیر شده‌اند و شاید هم کمی از این که من در ترکیب اصلی بودم نگران بودند. برای همین هم برگشتم و به آلساندرو ملی (هم‌تیمی‌اش) گفتم: امیدوارم میلان صاحب پنالتی شود که من بتوانم توپ‌شان را بگیرم."

آن بازی با تساوی بدون گل تمام شد و بوفون توانست دروازه‌اش را بسته نگه دارد؛ اتفاقی که بعد از آن بارها تکرار شد.

بر قله دنیا

اولین حضور بوفون در جام جهانی به سال ۱۹۹۸ بر‌می‌گردد، هرچند که او در آن زمان پس از جان‌لوکا پالیوکا دروازه‌بان دوم ایتالیا بود و فرصت بازی پیدا نکرد. اما اولین‌باری که در جام جهانی توانست بازی کند سال ۲۰۰۲ بود.

چهار سال بعد از آن ایتالیا قهرمان جام جهانی شد و بوفون نقشی کلیدی در آن قهرمانی داشت. در هفت مسابقه ایتالیا در آن تورنمنت بوفون فقط یک گل به خودی خورد و یک پنالتی از زیدان در فینال مقابل فرانسه.

بوفون پس از آن در جام‌های جهانی ۲۰۱۴ و ۲۰۱۰ هم بازی کرد و حالا ۱۵۶ بازی ملی در کارنامه دارد.

عناوینی که برنده شده

علاوه بر جام جهانی ۲۰۰۶، او هفت بار به همراه یوونتوس قهرمان سری‌آ شده است. او همچنین در سال ۲۰۰۶ که یوونتوس به دلیل رسوایی تبانی به دسته پایین‌تر سقوط کرد، در این تیم باقی ماند و کمک کرد تا "بانوی پیر" بار دیگر به سری‌آ صعود کند.

بوفون همچنین دو بار قهرمان جام حذفی ایتالیا شده و زمانی که در پارما بود نیز یکبار جام یوفا را بالای سر برد.

عناوینی که برنده نشده

بوفون گرچه با قهرمانی در جام جهانی معتبرترین عنوان ملی را در کارنامه دارد اما هنوز نتوانسته در معتبرترین تورنمنت باشگاهی قهرمان شود. او به دنبال شکست یوونتوس از بایرن مونیخ در مرحله یک‌هشتم نهایی لیگ قهرمانان اروپا برای قهرمانی در این تورنمنت دست‌کم یکسال دیگر باید صبر کند.

او سال ۲۰۰۳ و در ورزشگاه اولدترافورد دو پنالتی میلانی‌ها را گرفت اما بازهم نتوانست باعث پیروزی تیمش شود. بوفون در فینال سال گذشته لیگ‌ قهرمانان در برلین که با پیروزی ۱-۳ بارسلونا به پایان رسید هم دروازه‌بان یوونتوس بود.

آیا می‌دانید؟

گفته‌های بوفون

در مورد رکورد: این رکورد متعلق به همه تیم و تماشاگران ما است. هم‌تیمی‌های من هم در این رکورد سهیم هستند، عملکرد خوب دفاعی‌ آن‌ها حتی قبل از این که توپ به دروازه من نزدیک شود، شروع می‌شود.

در مورد حضور احتمالی در لیگ برتر: یادم هست سال ۱۹۹۸ که بیست ساله بودم یک شب با آرسن ونگر سرمربی آرسنال شام خوردم. بعد وقتی که در پارما بودم، چشمان الکس فرگوسن برای مدتی طولانی به دنبال من بود. اما باید بگویم که جدی‌ترین پیشنهاد و تماس مستقیمی که داشتم از منچستر سیتی بود.

در مورد بازنشستگی: اگر بتوانم تا جام جهانی ۲۰۱۸ برسم، در آن مسابقات بازی خواهم کرد. بعد از آن دکانم را تخته می‌کنم و دیگر فوتبال بازی نخواهم کرد.