سرنوشت پسر ۱۶ ساله‌ای که بیش از چهار دهه پیش در بوئنوس آیرس ناپدید شد

بیش از چهار دهه پس از ناپدید شدن یک نوجوان در بوئنوس آیرس، ناشناخته‌های این پرونده توجه آرژانتینی‌ها را به خود جلب کرده است.

دیه‌گو فرناندز، روز ۲۶ ژوئیه ۱۹۸۴، ساعت دو بعدازظهر، از خانه بیرون رفت.۱۶ ساله بود و یک نارنگی در دست داشت. با مادرش خداحافظی کرد و گفت که قصد دارد بعد از دیدن دوستش به مدرسه برود.

به گفته برادرش، خانواده‌اش دیگر هرگز او را ندید.

با وجود تلاش‌های فراوان برای پیدا کردنش او، چهار دهه پس از ناپدید شدنش هیچ اثری از دیه‌گو نبود. تا اینکه در ماه مه گذشته، کشفی غیرمنتظره‌ انجام شد.

کارگران ساختمانی در ۲۰ مه، در حال حفاری قطعه زمینی در شمال بوئنوس آیرس برای ساخت دیوار حائل بودند. در حین کار، حدود ۴۰ سانتی‌متر از سطح زمین، متوجه سوراخی شدند که بقایای استخوان از آن بیرون زده بود.

در کنار بقایا، یک ساعت مچی کاسیو، یک جاکلیدی، یک پاپیون، یک برچسب لباس و یک سکه پیدا شد.

یکی از کارگران به روزنامه لاناسیون گفت: «ما در حال کار بودیم که استخوان‌ها را دیدیم. بیشتر حفاری کردیم تا ببینیم استخوان حیوان است یا نه.»

در مجموع، آنها ۱۵۱ قطعه استخوان پیدا کردند.

کارگران به پلیس اطلاع دادند و پس از تجزیه و تحلیل اولیه، مقامات تشخیص دادند که بقایای جسد انسانی است و در نهایت تائید کردند که استخوان‌های پیدا‌شده متعلق به دیه‌گو است.

بررسی‌های اولیه پزشکی قانونی نشان داد که قربانی مردی بین ۱۶ تا ۱۹ سال با قد ۱.۷۲ متر است با جراحات ناشی از چاقو بر کمرش. همچنین شواهدی از ضربات به جا‌های مختلف بدنش هم وجود داشت.

پزشکی قانونی گفت نشانه‌هایی از «تلاش برای دستکاری جسد» و احتمالاً تکه‌تکه کردن آن وجود داشت.

همچنین تأیید شد که اشیاء یافت‌شده مربوط به زمان ناپدید شدن او بودند.

پلیس اعلام کرد بقایای جسد در حیاط خانه همسایه مجاور محل ساخت‌و‌ساز قرار داشت.

این کشف سوالاتی را در مورد شرایط مرگ این نوجوان، چه کسی در این قتل دخیل بوده و انگیزه قتل ادعایی مطرح کرده است.

تحقیقات نشان داد کریستین گراف، همکلاسی دیه‌گو، در سال ۱۹۸۴ به همراه خانواده‌اش در خانه‌ای که بقایای استخوان‌ها پیدا شد، زندگی می‌کرد.

مقامات در تلاشند تا مشخص کنند پس از این‌ که این نوجوان از خانه بیرون رفت چه اتفاقی افتاده و چگونه بقایای جسدش به جایی رسیده که کارگران پیدا کردند.

از آنجا که ناپدید شدن چهار دهه پیش رخ داده است، اگر قتل بوده باشد، طبق قانون آرژانتین مشمول مرور زمان می‌شود.

اما پلیس در حال بررسی این پرونده است تا مشخص کند چه کسی در مرگ دیه‌گو و دفن جسد او دست داشته است.

کریستین گراف که حالا ۵۸ سال است، پس از پیدا شدن جسد در اطراف ملک خانوادگی‌اش، برای شهادت احضار شده است.

برای خانواده، کشف بقایای دیه‌گو و تحقیقات دوران سختی بوده است. خاویر فرناندز، برادر دیه‌گو گفت: «این دوران دردناکی بوده است.»

این پرونده پوشش رسانه‌ای قابل توجهی در آرژانتین داشته است چون در ابتدا گزارش شد که بقایای اسکلت در خانه‌ای پیدا شده است که گوستاوو کراتی، خواننده سرشناس مدتی در آن زندگی کرده است، اگرچه بعداً مشخص شد که او در خانه کناری بوده است.

کارشناسان پزشکی قانونی که به این پرونده رسیدگی کرده‌اند می‌گویند نشانه‌هایی از جراحاتی یافته‌اند که ممکن است با جسم تیز ایجاد شده باشد.

ماریلا فومگالی، مدیر تیم انسان‌شناسی پزشکی قانونی آرژانتین، به رسانه‌ها گفت: «روی بدن آثاری هست که با مرگ خشونت‌آمیز و تلاش برای مثله کردن مطابقت دارد، اما این موضوع شاید هم به تلاش برای دستکاری بدن به منظور دفن مرتبط باشد.»

«با دردی بزرگ سر کرده‌ام»

مادر دیه‌گو که ۸۷ ساله است، هرگز تلفن خانه را قطع نکرد، به این امید که روزی پسرش به او زنگ بزند.

خاویر فرناندز، برادر نوجوان ناپدیدشده، به بی‌بی‌سی موندو گفت: «تا همین اواخر، او همچنان از پنجره بیرون را نگاه می‌کرد تا ببیند دیه‌گو برمی‌گردد یا نه.»

خاویر به یاد می‌آورد که زندگی با بلاتکلیفی درباره سرنوشت دیه‌گو، که بازیکن برجسته فوتبال باشگاه اتلتیکو اکسکورسیونیستاس بود، چقدر برای خانواده سخت بوده است.

او از بوئنوس آیرس، با صدایی بغض‌آلود، توضیح می‌دهد: «با درد شدیدی در سینه‌ام بزرگ شدم؛ عذاب دائمی بود.»

«دیه‌گو بت من بود. من ۱۰ ساله بودم و ما با هم فوتبال بازی می‌کردیم. او در اتاق خوابم پنالتی می‌زد.»

در روزهای اخیر، او ترکیبی آشفته از احساسات شدید را تجربه کرده است. وقتی خبر را شنید، به‌سختی می‌توانست باور کند چه اتفاقی افتاده است.

«احساس خشم، درماندگی، غم و در عین حال شادی داشتم، چون برادرم را بعد از ۴۱ سال پیدا کرده بودم.» می‌گوید این کشف، دست‌کم به خانواده اجازه می‌دهد تا برایش مراسم خاکسپاری شایسته‌ای برگزار کنند.

«وقتی جسدش را به من تحویل بدهند، می‌توانم با آرامش و همان‌طور که شایسته‌اش است با او خداحافظی کنم.» او می‌گوید: «طفلک! او را از من گرفتند، او مجموع همه خوبی‌های زندگی من بود.»

پدری که در خیابان‌ها دنبال پسرش بود

مجله آرژانتینی استو، در سال ۱۹۸۶، دو سال پس از ناپدید شدن این پسر نوجوان، گزارشی درباره این پرونده منتشر کرد.

در آن گزارش، خوان بنینیو فرناندس، پدر دیه‌گو تعریف کرد که تمام اطلاعاتی را که شاید در پیدا کردن پسرش مفید باشد، در دفتری یادداشت کرده و بریده‌های روزنامه‌ها را جمع‌آوری کرده است.

او همچنین شروع به جمع‌آوری اطلاعات درباره ناپدید شدن سایر کودکان کرده بود.

«از زمانی که این فاجعه رخ داد، مدام به این آگهی‌ها که در روزنامه‌ها و تلویزیون منتشر می‌شود گوش می‌دهم و تصمیم گرفتم به دیدن والدین هر کودکی که ناپدید شده بروم.»

پدر دیه‌گو که فروشنده قطعات یدکی خودرو بود، گفته بود که هر وقت حدسی به ذهنش می‌رسید، دوچرخه‌اش را برمی‌داشت و در جست‌وجوی پسرش به خیابان‌ها می‌رفت.

تا اینکه یک روز هنگام تلاش برای یافتن دیه‌گو، یک خودرو زیرش گرفت و کشته شد.

چندین همکلاسی سابق دیه‌گو در مدرسه، اطلاعاتی که می‌تواند به حل پرونده کمک کند، را در اختیار دادستانی قرار داده‌اند.

پیام‌های همبستگی بی‌شماری به دست خانواده این نوجوان رسیده است.

برادرش، که هر بار به یاد دیه‌گو می‌افتد تلاش می‌کند جلوی اشک‌هایش را بگیرد، می‌گوید که با وجود تمام دردها، کشف بقایای برادرش به خانواده کمک خواهد کرد تا پس از دهه‌ها بلاتکلیفی، چرخه‌ای را به پایان برسانند.

«این به ما کمک می‌کند کمی آرام‌تر باشیم.»