در حالی که روسیه به نیروگاه‌های برق حمله می‌کند، اوکراین در تلاش است تا چراغ‌ها را روشن نگاه دارد

در میان توده‌های غول‌پیکر فلزات پیچ‌خورده، حوضچه‌های روغن منجمد و دیوارهایی که با ترکش‌ها سوراخ سوراخ شده‌اند، یک جزئیات غیرمعمول توجه من را جلب می‌کند:

لکه‌های برف. درون یک نیروگاه حرارتی.

با رسیدن زمستان دیگری به اوکراین، تالار وسیع توربین مملو از فعالیت است. مهندسان که در برابر عظمت این مکان کوچک به نظر می‌رسند، آنچه را که می‌توانند، تعمیر می‌کنند و آنچه را که نمی‌توانند، برمی‌دارند. همه این‌ها پس از حمله اخیر هوایی روسیه به این تأسیسات است.

به دلایل امنیتی، اجازه نداریم بگوییم کجا هستیم یا این بازدید چه زمانی انجام شده است. همچنین نمی‌توانیم میزان خسارت، یا اینکه این نیروگاه همچنان فعال است یا نه را توضیح بدهیم.

به ما گفته شده که روسیه هر اطلاعات کوچکی را جمع‌آوری می‌کند تا فهرست اهداف بعدی خود را تهیه کند.

روز پنجشنبه، مسکو دومین حمله گسترده خود به زیرساخت‌های انرژی اوکراین را در کمتر از دو هفته انجام داد.

۱۰ حمله از این نوع در سال جاری، فشار زیادی بر کل سیستم انرژی اوکراین وارد کرده است.

پیش از اولین حمله این ماه، در ۱۷ نوامبر، اوکراین قبلاً ۹ گیگاوات ظرفیت تولید برق خود را از دست داده بود. این میزان حدود نیمی از برق مصرفی اوج فصل گرمایش زمستان گذشته است.

از ما خواسته شده مشخص نکنیم که آیا نیروگاهی که از آن بازدید کردیم، در میان اهداف حمله پنج‌شنبه بوده است یا نه. اما از زمانی که ولادیمیر پوتین تهاجم تمام‌عیار خود را در فوریه ۲۰۲۲ آغاز کرد. این تأسیسات قدیمی با چندین دهه سابقه، مانند سایر نیروگاه‌ها در سراسر کشور بارها هدف حملات پهپادی و موشکی قرار گرفته است.

نشانه‌های نیت مخرب روسیه در همه جا مشهود است.

در گوشه‌ای از تالار توربین، زیر یک حفره بزرگ در سقف، کارگران دستانشان را بر فراز یک آتش موقت گرم می‌کنند.

ورقه‌های بزرگ پلاستیکی روی تجهیزات کشیده شده‌اند تا آن‌ها را از عناصر محیطی محافظت کنند.

الکساندر، که توافق کرده‌ایم بیشتر شناسایی نشود، می‌گوید: «شرایط دشوار است.»

او ادامه می‌دهد: «حتی وقت نمی‌کنیم تجهیزات اصلی را بازسازی کنیم، چه برسد به سقف و دیوارها. همه‌چیز از یک حمله تا حمله بعدی دوباره تخریب می‌شود.»

متحدان غربی اوکراین در تلاش‌اند کمک کنند.

شرکت «دتک» (DTEK)، بزرگ‌ترین شرکت خصوصی انرژی اوکراین، اعلام کرد ۱۱۳ میلیون دلار از کمیسیون اروپا و دولت ایالات متحده دریافت کرده است تا ظرفیت تولید انرژی را بازسازی کند و تجهیزات حیاتی را از برف، باران و دماهای زیر صفر محافظت کند.

برای مردان خسته‌ای که وظیفه دارند چراغ‌های اوکراین را روشن نگه دارند، این یک مبارزه حماسی است.

در اتاق کنترل که با یک دیوار از کیسه‌های شنی از تالار توربین جدا شده است، دمیترو در حال استراحت است.

او می‌گوید: «برخی در خط مقدم در میدان نبرد از کشور دفاع می‌کنند. ما در جبهه انرژی خودمان دفاع می‌کنیم.»

اما در حالی که مهندسان این شرکت، با وظیفه تقریباً غیرممکن برای جلوتر بودن از حملات بی‌وقفه روسیه دست و پنجه نرم می‌کنند، بقیه کشور همان کاری را می‌کنند که از آغاز جنگ انجام داده‌اند: تطبیق دادن خود.

با آغاز سومین زمستان تهاجم همه جانبه روسیه به اوکراین، خیابان‌های شهرهای این کشور بار دیگر با صدای ژنراتورهای کوچک و بزرگ زنده شده‌اند. ممکن است چراغ‌های خیابان خاموش باشند، اما مغازه‌ها و رستوران‌ها روشن و پرنور هستند.

بوی گازوئیل در هوای سرد زمستان سنگینی می‌کند.

در ساختمان‌های بلند که قطع برق آسانسورها را از کار می‌اندازد و مانع از رسیدن آب گرم به طبقات بالایی می‌شود، ساکنان که پیش‌تر به داشتن پاوربانک و چراغ‌قوه عادت کرده بودند، اکنون شروع به نوآوری کرده‌اند.

برخی برای خانه‌های خود باتری و اینورتر خریده‌اند که به محض قطع شدن برق فعال می‌شوند.

در یک ساختمان ۲۵ طبقه در محله پوزنیاکی کی‌یف که محل زندگی حدود ۷۰۰ نفر است، ساکنان با هم پول جمع کرده‌اند تا سیستمی بزرگ‌تر را در زیرزمین نصب کنند که به اندازه کافی قدرتمند است تا یک آسانسور را فعال نگه دارد و آب گرم را به طبقات بالا پمپ کند.

برای ناتالیا آندرییکو که با شوهرش و حیوانات خانگی‌اش در طبقه ۱۹ زندگی می‌کند، این یک نعمت است.

او می‌گوید: «احساس عجیبی است.»

در حالی که در آشپزخانه‌ای که تنها با یک چراغ باتری‌دار روشن شده است، نشسته‌ایم، ادامه می‌دهد: «عجیب است که چقدر از این نیازهای اساسی خوشحال هستم. اینکه می‌توانم سگ را با آسانسور به پایین ببرم، نه با پای پیاده در تاریکی. اینکه در شیر آب، آب دارم.»

پس از دو زمستان سخت، ناتالیا از همسایگان خود بسیار قدردانی می‌کند.

او می‌گوید: «ما گروه فوق‌العاده‌ای از مردم را اینجا داریم. افرادی که مدرن هستند و می‌فهمند می‌توان چیزی ابداع کرد.»

او اضافه می‌کند: «ما با هم قوی هستیم.»

کنار آمدن با قطع برق به دغدغه‌ای ملی تبدیل شده است. مردم مدام گوشی‌هایشان را چک می‌کنند تا ببینند قطع بعدی چه زمانی است و منابعشان را برای خرید ژنراتور و پنل خورشیدی به اشتراک می‌گذارند.

برای سازندگان فیلم «زِبوری اُ‌اس‌بی‌بی» (که تقریباً به معنای «جلسه انجمن مالکان خانه» است)، این شرایط همچنین زمینه‌ای حاصلخیز برای کمدی است.

این فیلم که به زودی به نمایش درمی‌آید، گروهی ساکن پرتنش را نشان می‌دهد که در آستانه زمستان بر سر خرید یک ژنراتور بحث می‌کنند.

ایوان ملاشنکو، نویسنده و تهیه‌کننده فیلم می‌گوید: «وقتی بیش از ۱۰ نفر دارید و آن‌ها باید به تفاهم برسند، همیشه تا حدی وضعیت خنده‌دار می‌شود.»

او می‌گوید برخی از ایده‌ها از بحث‌های داغ در چت گروهی ساختمان خودش به دست آمده‌اند.

او اضافه می‌کند: «این همیشه یک کابوس است، چون هر کسی نظر خودش را دارد و پیدا کردن راه‌حل غیرممکن است.»

فرضیه فیلم – چگونه در سرمای سخت زمستان اوکراین گرم بمانیم – شاید موضوع کمدی نباشد.

اما ایوان می‌گوید: «وقتی مردم شروع به این کشمکش‌ها و اختلافات می‌کنند، مسلماً همه شوخی‌هایی که می‌توانید تصور کنید هم وجود دارند.»

او می‌گوید مخاطبان به دنبال فرار از واقعیت نیستند – جنگ پس‌زمینه‌ای آشکار و گریزناپذیر است – اما آن‌ها به دنبال اخبار مثبت هستند.

او می‌گوید: «امکان ندارد که سه سال در چنین شرایط دراماتیک و استرس‌زایی زندگی کنید بدون هیچ احساس مثبتی.»

او ادامه می‌دهد: «مردم به این نیاز دارند.»

گزارش تکمیلی از هانا چورنوس