فاجعه گرنفل؛ برج مسکونی لندن که در آتش سوخت تخریب میشود
منبع تصویر، Reuters
دولت بریتانیا میگوید که هشت سال پس از آتشسوزی برج گرنفل که منجر به کشتهشدن ۷۲ نفر شد، این ساختمان تخریب خواهد شد.
این تخریب دو سال طول خواهد کشید و پس از هشتمین سالگرد آتشسوزی مرگبار در ماه ژوئن انجام خواهد شد.
اعلام این خبر موجب واکنشهای مختلف از سوی مردم محلی، آسیبدیدگان بازماندگان این سانحه شد. بعضی میخواهند که این برج در غرب لندن تخریب نشود تا یادآور خاطره این حادثه دردناک در سال ۲۰۱۷ باشد.
بعضی دیگر میگویند که شکل کنونی این ساختمان موجب رنجش خاطر کسانی میشود که عزیزان خود را در این حادثه از دست دادهاند. آنها میخواهند تا یک بنای یادبود جایگزین این برج شود.
دولت در بیانیه خود آورده که «گفتگوها مشخص کرد که باقیمانده این ساختمان در حکم یک مکان مقدس شده است. همینطور مشخص است که هنوز بر سر سرنوشت این بنا اتفاق نظر وجود ندارد.»
تصمیم بر تخریب این ساختمان پس از آن گرفته شد که کارشناسان برآورد کردند این برج پس از حادثه «بهشدت آسیبدیده است.»
ژوئن ۲۰۱۷؛ یک آتشسوزی مرگبار در برج مسکونی
آتشسوزی برج گرنفل در محله کنزینگتون در غرب لندن ۱۴ ژوئن ۲۰۱۷ به کشته شدن ۷۲ نفر انجامید.
بسیاری از کشتهشدگان از مهاجران یا اقلیتهای قومی و نژادی بودند. این مرگبارترین آتشسوزی مجتمعی مسکونی در بریتانیا از زمان جنگ جهانی دوم بود.
پس از این آتشسوزی، پلیس تحقیقات گستردهای را برای مشخص کردن عوامل ایمن نبودن این ساختمان آغاز کرد. گزارش نتیجه این تحقیقات که حدود هفت سال طول کشید، در سپتامبر ۲۰۲۴ منتشر شد.
گزارش فاجعه گرنفل: «فریبکاری» شرکتهای مسئول، «دههها قصور» دولتها
چندی پیش گزارش نهایی آتشسوزی برج گرنفل لندن منتشر شد که با متهم کردن شرکتهای سازنده پوشش نمای ساختمان به «فریبکاری سیستماتیک» گفت این شرکتها با «راهبردهای عامدانه و مستمر» محصولات خود را ایمن جلوه دادند، اما همین محصولات «بزرگترین عامل» آتشسوزی مرگباری بودند که ۷۲ نفر در آن جان باختند.
موسسه پژوهش عمران که یک نهاد مهم در بخش ساختمان بریتانیا است، صد سال پیش تاسیس شد تا استانداردهای مورد نیاز این صنعت را بر پایه یافتههای علمی تنظیم کند. این نهاد در سال ۱۹۹۷ مشمول خصوصیسازی شد و گزارش گرنفل گفته بود خصوصیسازی این نهاد آن را در معرض «تولیدکنندگان بیوجدان» قرار داده بود.
یک نهاد خصوصی دیگر به نام هیات تاییدیه بریتانیا نیز، که در استانداردهای صنعت ساختمان نقش دارد، با اتکا به اطلاعاتی که از یک تولیدکننده محصولات نمای ساختمان گرفته بود، اطلاعاتی نادرست ذرباره ایمنی آن داده بود.
این گزارش همچنین شرکتهای «بیکفایت» مسئول بازسازی و تعمیرات برج را به داشتن مسئولیت «قابل ملاحظه» در این فاجعه متهم میکرد و از فرهنگ کاری نهادینه شده «شانه خالی کردن» در یکی از این شرکتها انتقاد میکرد.
در گزارش نهایی همچنین آمده بود که دولتهای بریتانیا یکی پس از دیگری از اوایل دهه ۱۹۹۰ فرصت را برای اقدام در خصوص نمای اشتعالپذیر از دست دادند و «دههها قصور» را رقم زدند.
