دنباله‌دار زی‌تی‌اف بعد از ۵۰ هزار سال به زمین نزدیک می‌شود

اگر جایی در نیمکره شمالی زندگی می کنید، حالا بهترین وقت برای دیدن یک دنباله دار نادر سبزرنگ در آسمان است.

آخرین باری که این دنباله‌دار - سی/۲۰۲۲ ای ۳ (زی تی اف) - در آسمان شب ظاهر شد ۵۰ هزار سال پیش بود.

مقام‌های سازمان هوافضای آمریکا، ناسا، گفتند که این مهمان منجمد ابتدا در ماه مارس ۲۰۲۲ شناسایی شد، زمانی که به جایی درون مدار مشتری رسیده بود.

این دنباله‌دار در چند هفته اخیر با دوربین چشمی در نیمکره شمالی قابل رویت بوده است، اما روز چهارشنبه به کمترین فاصله از زمین می رسد بنابراین روشن‌تر از هر زمان دیگری خواهد بود.

البته اگر انتظار یک جرم درخشان در آسمان را دارید مایوس خواهید شد. روشنایی این جرم درست در آستانه بینایی با چشم غیرمسلح قرار خواهد داشت، اما یک دوربین چشمی کمک زیادی می‌کند.

دکتر رابرت مَسی، نائب رئیس انجمن نجوم رویال بریتانیا، گفت: «ممکن است گزارش‌هایی دیده باشید که می‌گوید شاهد یک جرم سبز روشن در آسمان خواهید بود. متاسفانه باید بگویم که این طور نیست.»

با این حال اگر جایی دور از آلودگی نوری (دور از شهرهای بزرگ) زیر آسمان تاریک باشید، ممکن است بتوانید آن را به صورت یک توده تار شناسایی کنید - البته باید بدانید به کدام سو نگاه کنید.

اما مجهز بودن به یک دوربین چشمی کار را خیلی راحت‌تر می‌کند.

دکتر مسی می‌گوید: «حتی یک دوربین کوچک چشمی کمک خواهد کرد آن را پیدا کنید.»

دوربین‌ها در واقع ابزار خیلی مفیدی برای دیدن اجرام آسمانی هستند.

دنباله‌دارها عمدتا از یخ و غبار تشکیل شده‌اند. یخ آنها با نزدیک شدن به خورشید تبخیر و غبار آن بلند می‌شود تا دنباله‌ای را تشکیل دهد.

آقای مسی گفت: «اگر خوش شانس باشید شاید شبحی از دم آن را ببینید، که در آن صورت ظاهری مثل یک دنباله‌دار کلاسیک خواهد داشت.»

منجمان این دنباله‌دار را در ماه مارس با کمک رصدخانه پالومار در کالیفرنیا کشف کردند.

این جرم روز چهارشنبه به نزدیک‌ترین فاصله در مدار خود به زمین - حدودا ۴۱ میلیون کیلومتری - خواهد رسید.

سرمنشاء این دنباله دار ابر موسوم به اورت (Oort)، مجموعه‌ای از اجرام یخی در لبه منظومه شمسی - است.

آقای مسی می‌گوید که برای یافتن آن ابتدا ستاره قطبی که در آسمان جای ثابتی دارد را جستجو کنید. این ستاره رو به شمال قرار دارد و شناسایی آن آسان است چون در آن ناحیه تنها ستاره قابل تمیز است.

بعد می‌توانید با کمک نقشه‌هایی که در اینترنت موجود است جای آن را نسبت به ستاره قطبی پیدا کنید، چون جای آن هر شب تغییر می‌کند.

بهترین زمان برای دیدن آن ساعات نخست صبح پنجشنبه است زمانی که ماه غروب کرده و آسمان تاریک تر شده باشد.

در آن زمان دنباله دار باید درست در سمت راست ستاره قطبی باشد.

رنگ سبز دنباله دار هم غیرعادی نیست و معمولا نتیجه تجزیه یک ملکول واکنش‌پذیر به نام «کربن دو اتمی» - دو اتم کربن که با یک پیوند دو گانه به هم چسبیده اند - است.

البته این رنگ در عکس‌هایی که دوربین‌های دیجیتال ثبت می‌کنند خیلی بهتر دیده می‌شود، چون این دوربین‌ها به رنگ حساسند.