سقوط هواپیمای کلمبیا؛ مادر به بچه‌ها گفته بود که بروند و جان خود را نجات دهند

مادر کلمبیایی که چهار فرزندش پس از ۴۰ روز در جنگل‌های آمازون نجات یافتند، پس از سقوط هواپیما به مدت چهار روز زنده مانده بود. ماگدالنا موکوتوی، در حال مرگ، به فرزندانش گفته بود که او را ترک کنند و دنبال کمک بگردند تا جان خود را نجات دهند.

مانوئل رانوک، پدر این کودکان، به خبرنگاران گفت که دختر بزرگش گفته است که مادرشان از آنها خواسته بود «از محل حادثه خارج شوند» و خود را نجات دهند.

این چهار خواهر و برادر که سیزده، نه، پنج و یک ساله بودند، روز جمعه، ۹ ژوئن، نجات یافتند و از جنگل به بیمارستان نظامی در بوگوتا، پایتخت کشور منتقل شدند.

آقای رانوک به خبرنگاران بیرون از بیمارستان گفت: « تنها چیزی که لزلی، دختر بزرگم، برای من توضیح داد این بود که در واقع مادرش تا چهار روز زنده مانده بود.»

او اضافه می‌کند که مادرشان قبل اینکه بمیرد چیزی شبیه این به آنها گفته بود: «شما بچه‌ها از اینجا بروید و خود را نجات دهید. پدرتان مردی خواهد بود که همان عشق بزرگی را که من به شما دارم، به شما خواهد بخشید.»

نیکلاس اوردونز گومز، از گروه امداد و نجات، جزئیاتی را از لحظه‌ پیدا کردن معجزه‌آسای بچه‌ها به شبکه تلویزیونی آرتی‌وی‌سی می‌گوید که لزلی درحالیکه برادر کوچکش را در آغوش داشت به سمت او دوید و گفت: «گرسنه‌ام.»

یکی از برادرها روی زمین دراز کشیده بود، تا من را دید، بلند شد و به من گفت: «مادرم مرد.»

امدادگران در مقابل تلاش می‌کردند با خوشرویی آنها را آرام کنند: «خانواده‌تان ما را فرستاده‌اند که به شما کمک کنیم.»

پسر اما پاسخ داد: «به من مقداری نان و سوسیس بدهید.»

این کودکان متعلق به یک گروه بومی هویتوتو هستند. اعضای این جامعه بومی امیدوار بودند که دانش آنها در مورد میوه‌ها و مهارت‌های بقا در جنگل شانس بیشتری برای زنده ماندن به آنها بدهد.

لزلی اکنون به عنوان دلیل و عامل کمک به خواهر و برادرانش و کمک به زنده ماندنشان مورد تمجید بسیار است.

هنری گوئرِرو، از جامعه هویتوتو که بخشی از تیمی بود که در نهایت بچه‌ها را پیدا کردند، گفت که آنها توانسته بودند برای خود یک پناهگاه کوچک بسازند.

«آنها یک چادر کوچک برزنتی درست کرده بودند و از حوله‌ای به عنوان زیرانداز استفاده می‌کردند. این چهار خواهر و برادر تلاش می‌کردند که تمام مدت در کنار رودخانه بمانند. لزلی هم همیشه یک بطری کوچک نوشابه با خود داشت که آن را با آب نوشیدنی پر می‌کرد.»

در ویدئویی که روز یکشنبه از نجات کودکان منتشر شده است، به نظر می‌رسد که این چهار خواهر و برادر در طول این ۴۰ روز بسیار لاغر شده‌اند.

آقای گوئرِرو می‌گوید: «زمانی که آنها را پیدا کردیم تنها چیزی که در ذهن داشتند این بود که چیزی برای خوردن به آنها بدهیم. از ما شیر برنج و نان می‌خواستند.»

این بچه‌ها در ۱ مه به همراه مادرشان در پرواز هواپیمای سسنا ۲۰۶ از آراراکوارا در استان آمازوناس به مقصد سن‌خوزه دل گواویار پرواز می‌کردند که هواپیما دچار خرابی موتور شد.

دو هفته بعد جسد مادر و دو خلبان هواپیما توسط ارتش در محل سقوط هواپیما پیدا شد، اما به نظر می‌رسید که بچه‌ها از لاشه هواپیما فرار کرده و به دنبال کمک، در جنگل‌های بارانی سرگردان شده‌‌اند.

پس از آن بود که جستجوی گسترده با حضور بیش از ۱۰۰ سرباز، مردم بومی و سگ‌های ردیاب به دنبال این چهار کودک آغاز شد و در ماه مه، امدادگران اقلام به جا مانده از کودکان، از جمله یک بطری شیر، یک جفت قیچی، یک کش مو و یک پناهگاه موقت را پیدا کردند.

دست یافتن به ردپاهای کوچکی باعث شد تا تیم‌های جستجو به این نتیجه برسند که بچه‌ها هنوز هم در این جنگل، جایی که محل زندگی جگوارها، مارها و دیگر شکارچیان است، زنده هستند.

همزمان هلیکوپترهایی بر فراز منطقه پرواز می‌کردند و پیام ضبط شده‌ای از مادربزرگشان به زبان هویتوتو پخش می‌کردند که از آنها خواسته بود تغییر مکان ندهند و در یک جا بمانند تا ردیابی آنها آسان‌تر شود.

بچه‌ها پس از نجات به امدادگران گفتند که صدای هلیکوپترها و پیام مادربزرگشان را شنیده بودند.

سرانجام روز جمعه وقتی که امدادگران و مردم بومی صدای گریه یکی از آنها را شنیدند به سمت صدا رفتند و آنها را پیدا کردند.

آقای گوئرِرو در توصیف آن لحظه گفت: «واقعاً خوشحالی وصف‌ناپذیری بود.»

فیدنسیو والنسیا، پدربزرگ بچه‌ها نیز به خبرنگاران گفته است: «آنها "بسیار ضعیف" شده‌اند، زخم‌ها و کبودی‌های کوچکی بر بدنشان دیده می‌شود و به نظر می‌رسد که در جنگل به بیماری‌هایی مبتلا شده‌اند. اما حالشان در کل خوب است و دیگر در امان هستند.»

او ادامه می‌دهد که یک کیسه آرد کاساو که در هواپیما پیدا کرده بودند، آنها را در هفته‌های اول نجات داد.

این کودکان هم‌اکنون تحت مراقبت‌های پزشکی قرار دارند.

ارتش کلمبیا نقاشی‌هایی را که کودکان کشیده‌اند، در توییتر منتشر کرده است که در یکی از آنها یک سگ ردیاب به نام ویلسون دیده می‌شود.

ویلسون که تصور می‌شود ارتباطش را با امدادگران از دست داده بود، بچه‌ها را پیدا کرده و مدتی را نیز با آنها در جنگل گذرانده است. اما اکنون نشانه‌ای از این سگ تربیت‌شده نیست.

ارتش کلمبیا گفت که به تلاش برای یافتن این سگ ادامه خواهد داد و در توییتی به مردم کلمبیا اطمینان داد که «ما هیچکس را پشت سر جا نمی گذاریم.»

ماه گذشته گوستاوو پترو، رئیس‌جمهور کلمبیا مدعی شده بود که این کودکان پس از یک «جستجوی طاقت‌فرسا» زنده پیدا شده‌اند. ادعایی که اشتباه بود و منجر شد آقای پترو مورد انتقاد قرار بگیرد.

او روز بعد این توییت را پاک کرد و گفت که اطلاعاتی که دفتر او توسط آژانس رفاه کودکان کلمبیا دریافت کرده بود، قابل تایید نیست.

رئیس‌جمهور کلمبیا روز پیدا شدن این کودکان را «روز جادویی» خوانده و افزود: آنها تنها بودند، این کودکان به عنوان نمونه‌ کاملی از بقا در تاریخ باقی خواهد ماند.