آنی ارنو برنده نوبل ادبیات شد
منبع تصویر، Getty Images
آنی ارنو، نویسنده فرانسوی، به عنوان برنده جایزه نوبل ادبیات ۲۰۲۲ اعلام شد.
آکادمی سوئد، که برنده جایزه نوبل ادبیات را انتخاب میکند، گفته این جایزه را «به پاس جسارت و دقت در آشکار کردن ریشهها، بیگانگیها و محدودیتهای جمعی حافظه شخصی» به خانم ارنو میدهد.
هیئت اعطای جایزه گفته است که این جایزه را به پاس چهل سال تلاش «سازش ناپذیر» آنی ارنو به او داده که در کارهایش «زندگی با اختلافات بزرگ در زمینه جنسیت، زبان و طبقه اجتماعی نشان داده شده است».
این جایزه معتبر توسط آکادمی سوئد اعطا میشود و ارزش آن ۱۰ میلیون کرون سوئد (۸۰۷۰۰۰ پوند) است و آنی ارنو دریافت آن را «افتخاری بزرگ» توصیف کرده است.
پروفسور کارل هنریک هلدین، رئیس کمیته اعطای جایزه نوبل ادبیات، گفته است که کار این زن ۸۲ ساله «تحسینبرانگیز و ماندگار» بوده است.
او گفت که آنی ارنو با استفاده از «شجاعت و تیزبینی بالینی» داستانهای نیمه اتوبیوگرافیک خود را نوشت و در آنها «تضادهای موجود در متن تجربه اجتماعی [و] شرم، تحقیر، حسادت یا ناتوانی در دیدن خویشتن را توصیف میکند».
کتابهای او، از جمله جای یک مرد و داستان یک زن از آثار کلاسیک در ادبیات معاصر فرانسه محسوب میشود.
«نیروی رهاییبخش نوشتن»
پروفسور هلدین گفت که ارنو در سال ۱۹۴۰ در نرماندی متولد شد و کودکی او "با فقر اما جاهطلبی" همراه بود.
والدین او یک کافه و مغازه خواربارفروشی داشتند و آنطور که در وبسایتش گفته، هنگامی که با دخترانی از طبقه متوسط روبرو شد، «برای اولین بار از والدین و محیط کارگری زندگی خود شرمنده شد». این احساس بعدا به رمانهای او راه یافت.
در بیوگرافی رسمی او آمده که مضامین اصلی کارهایش «بدن و تمایلات جنسی، روابط صمیمانه، نابرابری اجتماعی و تجربه تغییر طبقاتی از طریق آموزش، زمان و حافظه، و سئوال کلی در مورد چگونگی نوشتن این تجربیات زندگی» است.
ارنو به تحصیل در رشته ادبیات ادامه داد و مدتی به عنوان پرستار بچه در خانهای در لندن کار کرد، ازدواج کرد و دارای دو فرزند شد و زمانی که اولین کتابش در سال ۱۹۷۴ منتشر شد در یک دبیرستان در فرانسه تدریس میکرد.
داستان او با نام «پاکسازی» روایتی آمیخته با تخیل از سقط جنین غیرقانونی او در سال ۱۹۶۴ بود که از خانوادهاش مخفی نگاه داشت.
او ۲۵ سال بعد دو مرتبه برای کتاب «حادثه» که در آن «خاطرات و نوشتههای روزانه خود را که مربوط به آن روزهاست» مرور کرده بار دیگر به بازنگری آسیب ناشی از سقط جنین پرداخت.
از روی این کتاب فیلمی ساخته شد که سال گذشته جایزه برتر جشنواره فیلم ونیز را برد.
پروفسور هلدین افزوده است: «آنی ارنو آشکارا به نیروی رهاییبخش نوشتن اعتقاد دارد. آثار او سازش ناپذیر است و به زبانی ساده و پاکیزه نوشته شده است.»
یکی دیگر از کتابهای ارنو، به نام «سالها» در سال ۲۰۰۸ برنده جایزه رنودو در فرانسه و در سال۲۰۱۶ برنده جایزه پرمیو اتسرگا در ایتالیا شد و یک سال بعد هم جایزه مارگریت یورسنار را برای مجموع کارهایش دریافت کرد.
در سال ۲۰۱۹، رمان «سالها» در فهرست نهایی جایزه بینالمللی من بوکر قرار گرفت که داوران آن را «نوآوری در این ژانر» نامیدند.
بوکر در آن زمان گفت که «زندگینامهنویسی شکل جدیدی میگیرد، یعنی همزمان ذهنی و غیرشخصی، خصوصی و جمعی میشود».
جوایز نوبل که از سال ۱۹۰۱ اعطا میشود، دستاوردهای برجسته ادبیات، علم، صلح و اخیرا اقتصاد را پاس میدارد.
جایزه ادبی سال گذشته به عبدالرزاق گورنا، رماننویس تانزانیایی داده شد.
از جمله دیگر برندگان این جایزه رماننویسانی چون ارنست همینگوی، گابریل گارسیا مارکز و تونی موریسون، و شاعرانی چون لوئیز گلوک، پابلو نرودا، جوزف برادسکی و رابیندرانات تاگور و نمایشنامهنویسانی از جمله هارولد پینتر و یوجین اونیل بودهاند.
