بازی‌های آسیایی هانگژو؛ نگاهی به ورزشکارانی که درخشیدند

کاروان ایران در نوزدهمین دوره بازی‌های آسیایی ۱۳ طلا، ۲۱ نقره، ۲۰ برنز و مجموع ۵۴ مدال کسب کرد و در رده هفتم قرار گرفت. کشورهای چین، ژاپن و کره جنوبی هم رده های اول تا سوم را به خود اختصاص دادند.

اگرچه ایران در دوره گذشته با تعداد ورزشکاران بیشتر به ۶۲ مدال و رتبه ششمی رسیده بود اما در این دوره برخی از رشته‌ها و ورزشکاران برای اولین‌بار در این رقابت‌ها به مدال رسیدند و تاریخ‌سازی کردند؛ ستاره‌هایی که می‌توان گفت با کسب این افتخار دریچه‌ای جدید به ورزش خود گشودند.

در هانگژو، ایران در ۷ رشته به مدال‌های ارزشمندی دست پیدا کرد که پیش از این نتوانسته بود در آن‌ها عملکرد درخشانی داشته باشد . هرچند که‌ این‌ها رشته‌هایی هستند که اغلب در ایران مورد توجه قرار نمی‌گیرند و دستمزد و شرایط تمرینی درستی ندارند. این مطلب نگاهی انداخته به این رشته‌هایی که با دست خالی افتخار آفریدند.

اسکیت؛ ترانه احمدی

یکی از با ارزش‌ترین مدال‌های کاروان ایران در بخش زنان نصیب ترانه احمدی دختر اسکیت باز شد که توانست نخستین مدال تاریخ اسکیت ایران در بازی‌های آسیایی را به دست بیاورد. پس از ۱۳ سال که این رشته به مسابقات اعزام شد او نقره‌ گرفت؛ بهترین مدالی که زنان ایران در این دوره مسابقات کسب کردند.

ترانه احمدی که ۲۱ سال دارد از ۱۱ سالگی وارد این رشته شده و از سال ۹۵ نیز عضو تیم ملی است. او در ۱۶ سالگی هم به طلای جهان رسید و اولین مدال تاریخ اسکیت ایران را کسب کرد.

این دختر اهل نجف آباد استان اصفهان مقام‌های زیادی از جمله پنجمی و چهارمی آسیا، هشتمی، ششمی و سومی جهان را نیز کسب کرده است.

اما هدف بزرگ او حضور در المپیک پاریس است و می‌گوید:« امیدوارم در سال ۲۰۲۴ که قرار است اسکیت وارد المپیک شود، بتوانم شرایط خوبی برای کسب آمادگی داشته باشم و در مسابقات نتیجه خوبی بگیرم. تا آن زمان تلاش می‌کنم و فکر می‌کنم آن بازی‌ها بتواند سکوی پرتابی برای من باشد.»

دوچرخه‌سواری؛ فرانک پرتوآذر

این دوچرخه سوار اهل شیراز با مدال برنزی که در هانگژو گرفت توانست خاطره تلخ پارگی زنجیر دوچرخه‌اش در جاکارتا را با خاطره شیرین مدال‌آوری جایگزین کند.

کسب مدال از ورزشی که برای زنان در ایران ممنوع است، نشان از تلاش بسیار زیاد خانم پرتوآذر داشت که با دوچرخه و تجهیزات قرضی از باشگاه‌اش در سوئیس در رقابت با حریفان قدر در کراس کانتری دوچرخه سواری کوهستان با ثبت زمان یک ساعت و ۴۲ دقیقه و ۴۴ ثانیه به مدال رنز رسید. دو رکابزن چین نیز مدال طلا و نقره را گرفتند.

تیم ملی شطرنج

در بخش مردان احتمالا باید افتخار کسب برجسته‌ترین دستاورد را به شطرنج داد که برای نخستین بار مدال طلا گرفت. شطرنج‌بازان پیش از این تنها در بازی‌های آسیایی ۲۰۰۶ دوحه در ماده تیمی مختلط موفق به کسب مدال برنز شده بودند.

ایران در دور پایانی مسابقات هانگژو با ترکیب پرهام مقصودلو، محمدامین طباطبایی، پویا ایدنی و بردیا دانشور مقابل کره جنوبی قرار گرفت و با ۳ پیروزی قاطع روی ۳ میز اول برد را قطعی کرد. در ادامه دانشور هم روی میز ۴ پیروز شد تا ایران با اقتدار کامل مقابل کره پیروز شود. ایران در پایان ۹ دور با ۷ پیروزی، ۲ تساوی و بدون باخت و کسب ۱۶ امتیاز به مقام قهرمانی رسید و آسیا در مات شطرنج ایران ماند.

شطرنج ایران که در سال‌های گذشته با موج مهاجرت ورزشکارانش مواجه شده و شماری از نخبه‌ترین چهره‌هایش را از دست داد. شطرنج ایران در شرایطی به مدال طلای آسیا رسیده که کاپیتان این تیم پرهام مقصودلو می‌گوید این طلا فقط با تلاش خود شطرنج‌بازان به دست آمده است:« با حضور قدرت‌هایی چون چین و هند که مربی تراز اول دنیا را داشتند، ما بدون مربی و با زحمت خودمان قهرمان شدیم. حتی یک کمپ تمرینی هم نداشتیم اما فوق‌العاده کار کردیم. همراه ما فقط سرپرست بود و حتی برای یک بازی هم کسی به ما کمک نکرد.»

«امکانات ما شاید یک‌صدم رقبا نیز نبود. حریفان ما در کمپ‌های تمرینی فوق‌العاده‌ای حضور داشتند که ما نداشتیم و این مدال فقط با تلاش و همت خودمان بود. انصافا باید بعد از این طلا برای شطرنج کاری کنند و توجه بیشتری داشته باشند.»

ژیمناستیک؛ مهدی الفتی

مهدی الفتی، تنها ژیمناست ایران در فینال پرش خرک بازی‌های آسیایی با حریفان خود در فینال رقابت کرد و با مجموع امتیاز ۷۸۳/۱۴ در جایگاه دوم ایستاد و به مدال نقره دست یافت.

موفقیت‌های ژیمناستیک در ایران از سال ۲۰۱۲ شروع شد که امین ارباب، علیرضا فرخ و رضا فرخیان پس از ویتنام روی سکوی دوم آسیا ایستادند. در حدود ۱۰ سال گذشته ژیمناست‌های ایران به ۱۰ مدال در رقابت‌های بین المللی دست یافته‌اند که مهم‌ترین آن را رضا بهلول‌زاده در المپیک ۲۰۱۸ جوانان با کسب مدال برنز خرک حلقه به دست آورد، این تنها مدال جهانی و المپیک تاریخ ژیمناستیک ایران در تمام رده‌های سنی است.

ایران که از بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴ تهران در این رقابت‌ها حضور داشته تا این دوره نتوانسته بود روی سکو برود و حالا پس از حدود ۵۰ سال از حضور در بازی‌های آسیایی، برای اولین‌بار به مدال دست یافت آنهم توسط جوان ۲۲ ساله گرگانی.

تنیس روی میز؛ برادران عالمیان

لقب برادران شگفتی‌ساز هم از آن نوشاد و نیما عالمیان شد. تیم ملی تنیس روی میز ایران با ترکیب برادران عالمیان و امیرحسین هدایی مقابل ژاپن قدرتمند تیم سوم المپیک توکیو تاریخ‌سازی کرد و بعد از 65 سال به مدال برنز رسید.

برادران عالمیان اما دست بردار نبودند و شش روز پس از این تاریخ‌سازی در رقابت‌های دوبل نیز با شکست مقابل چین قدرت اول جهان، دومین مدال برنز را به‌دست آوردند.

نوشاد عالمیان با این دو مدال به پرافتخارترین پینگ‌پنگ باز ایران تبدیل شد چراکه در بازی‌های آسیایی ۲۰۱۸ جاکارتا هم توانسته بود پس از نیم قرن به مدال برنز مشترک انفرادی برسد. او الان در انفرادی، دوبل و تیمی در این رقابت‌ها برنزی شده است.

او قبل از بازی‌های آسیایی هانگژو به خبرگزاری ایسنا گفته بود:«فکر می‌کنم ورزش ایران دیگر برای کسی مهم نیست. الان اگر من بگویم به چه چیزی احتیاج داریم، مگر فراهم می‌کنند؟ ۲۰ سال پینگ‌پنگ بازی می‌کنم و در این سال‌ها ندیده‌ام آنطور که باید به ما رسیدگی شود. دست من دچار مشکل شد مگر کسی پرسید که چه اتفاقی برای من افتاده و به چه چیزی احتیاج دارم؟ هیچ‌کسی پیگیری نکرد و خودم پیگیر بودم.»

پرتاب دیسک؛ حسین رسولی

در پرتاب دیسک ایران برای پنجمین دوره متوالی مدال طلای این مسابقات را از آن خود کرد و از این جهت شگفتی‌ساز شد که یک ایرانی طلسم قهرمانی‌های یک ایرانی دیگر را شکست.

حسین رسولی ورزشکار ۲۴ ساله اراکی توانست در اولین حضورش در این رقابت‌ها با ثبت رکورد ۶۲/۰۴ متر به مدال طلا برسد. احسان حدادی که از سال ۲۰۰۶ روی سکوی قهرمانی حضور داشت با حد نصاب ۶۱/۸۲ متر به مدال نقره رسید و در پایان مسابقات در حالی‌که لقب پرافتخارترین ورزشکار ایران را در کنار محمد نصیری پیشکسوت وزنه‌برداری از آن خود کرده بود از دنیای قهرمانی خداحافظی کرد.

اما اوایل بهمن سال ۹۸ دو پرتابگر دیسک ایران یعنی حسین رسولی و بهنام شیری برای برپایی اردوی آماده سازی سه ماهه راهی کشور بلاروس شده بودند تا زیر نظر یک مربی خارجی برای مسابقات کسب سهمیه المپیک آماده شوند، اما شیوع کرونا اردوی آنها را تحت تاثیر قرار داد.

همان زمان حسین رسولی در مصاحبه با خبرگزاری ایسنا از شرایط سخت اردوی بلاروس گلایه کرده و گفته بود:« من و بهنام شیری روزهای خیلی سختی را سپری می‌کنیم و هیچ‌کس جویای حال‌مان نیست. اگر فدراسیون خزانه‌اش خالی بود چرا ما را به اردویی پر از استرس فرستاد؟ اکنون سه هفته است که غذای درست و حسابی نخورده‌ایم و هر روز ضعیف‌تر از دیروز می‌شویم حتی صاحبخانه به دلیل ندادن اجاره می‌خواهد که ما را از خانه بیرون کند.»

پس از آن در خرداد سال ۹۹ در حالی که بلیت برگشت به ایران برای این دو ورزشکار فراهم شده بود، رسولی به ایران بازنگشت تا شایعاتی درباره پناهندگی او مطرح شود.

اما بلافاصله پدر حسین رسولی دلیل برنگشتن این ورزشکار را ازدواج او در بلاروس اعلام کرد و از علاقمند شدن پسرش به یک دختر بلاروسی سخن گفت. او اما تلویحا بحث تغییر تابعیت را هم مطرح کرد:« اگر مسئولان مدال می‌خواهند ماهیانه ۱۵۰۰ دلار به او بدهند تا در بلاروس تمرین کند در غیر اینصورت اگر مجبور شود برای کشور دیگری مسابقه دهد و مدال بگیرد، نباید دنبال مقصر باشند.»

در نهایت خبرگزاری تسنیم ۲۱ تیرماه سال ۹۹ خبر از بازگشت او به ایران داد و نوشت:« فدراسیون دوومیدانی با هماهنگی سفارت ایران در بلاروس وارد عمل شد و در این مدت تمام تلاش خود را برای اینکه حسین رسولی با مشکلی در بلاروس مو‌اجه نشود و پس از آن شرایط بازگشت وی به ایران فراهم شود، به کار گرفت.»

این ورزشکار که در رده جوانان هم به قهرمانی آسیا رسیده بود در چنین شرایطی به طلای بزرگسالان هم دست یافت و حالا مدعی است که در رقابت‌های المپیک هم اگر شرایط برای آماده‌سازی او فراهم باشد توانایی کسب مدال دارد.

سنگ‌نوردی؛ رضا علیپور

رضا علیپور که دوره قبل در جاکارتا دست به کاری تاریخی زده و به قهرمانی رسیده بود، در هانگژو دوباره طلایی شد. او در رقابت با حریف چینی بین آسمان و زمین بود که جشن قهرمانی گرفت و فریاد زد، فریادی که می‌گوید مخاطبانش کسانی بودند که می‌گفتند «رضا علیپور تمام‌ شده است.»

او گفت: «این یک رقابت نابرابر است. ۱۰سال است که می‌گویم دیواره داخل سالن ندارم و اگر در این بی‌امکاناتی هم مدالی به‌دست می‌آورم به عشق مردم ایران است.»

سنگ‌نورد قزوینی که ۴سال رکورددار جهان بود، حالا خودش را دورتر از رقبای جهانی می‌بیند:« اگر دیگر رکورددار نیستم‌ و از برخی‌ رقبایم عقب افتاده‌ام، برای این است که من به اندازه آنها امکانات ندارم.‌ فقط یک‌ماه با امکاناتی در سطح جهان تمرین کردم و رکورد ۴/۹۸ را زدم. اگر امکانات کافی داشتم، حتی یک باخت هم در کارنامه‌ام نبود. باز هم می‌گویم من امکانات ندارم و این برای ورزش ایران، برای کمیته ملی المپیک و وزارت ورزش زشت است.»

فدراسیون جهانی سنگ نوردی پس از قهرمانی رضا علیپور در مسابقات جام جهانی به او لقب یوزپلنگ آسیا را داده بود و پس از آنکه او توانست رکورد سرعت سنگ‌نوردی جهان رابه میزان ۵ ثانیه و ۴۸ صدم ثانیه بهبود ببخشد، برخی رسانه‌های جهان او را سریع‌ترین مرد عمودی جهان نامیدند.