جهان خودرو؛ قوی‌ترین و گران‌ترین مدل تولید انبوه فراری به بازار آمد

این هفته در جهان خودرو: رونمایی از سوپرکار جدید فراری، شاسی بلند الکتریکی رنو که با الهام از مدل کلاسیک دهه شصت میلادی طراحی شده، معرفی نسل جدید لوکس‌ترین مدل سیتروئن و رقیب فرانسوی پورشه که با الهام از منظره یک رشته کوه طراحی شده است.

نماد تازه فراری

فراری می‌گوید مدل جدیدش فصلی تازه در تاریخ کارخانه است و«نهایت توانایی مهندسی» این خودروساز ایتالیایی را نمایش می‌دهد. این ماشین که نامش F80 است، هفته گذشته در محل کارخانه فراری در شهر مارانلو در ایتالیا رونمایی شد.

F80 عضو جدید گروهی از محصولات فراری است که هر یک در دوره خود نماد این کارخانه بودند. طرفداران فراری تاکنون این گروه را «بیگ فایو» (‌Big Five) یا پنج ماشین برتر کارخانه می‌نامیدند که شامل مدل‌های ۲۸۸ (تولید سال ۱۹۸۴)، F40 (۱۹۸۷)، F50 (۱۹۹۵)، انزو (۲۰۰۲) و لافراری (۲۰۱۳) است.

قوای محرکه F80 هیبرید است که با ترکیب یک موتور شش سیلندر و سه موتور الکتریکی ساخته شده و ۱۲۰۰ اسب بخار قدرت دارد. موتور بنزینی بر اساس موتور ماشینی ساخته شده که فراری با آن سال گذشته در مسابقات ۲۴ ساعته لومان برنده شد. موتورهای الکتریکی هم ساخت فراری و بخشی از فناوری است که قرار است سال آینده در اولین مدل کاملا الکتریکی کارخانه استفاده شود.

شتاب صفر تا ۱۰۰ کیلومتر در ساعت F80 کمی بیشتر از دو ثانیه است و سرعت ماشین در ۵.۷۵ ثانیه از صفر به ۲۰۰ کیلومتر در ساعت می‌رسد. حداکثر سرعت ماشین ۳۵۰ کیلومتر در ساعت است.

فلاویو مانزونی، مدیر طراحی فراری، F80 را با نگاهی به سوپرکارهای پیشین کارخانه مانند F40 و انزو طراحی کرده است. اما ماشین ظاهری مدرن دارد که شبیه هیچکدام از مدل‌های گذشته کارخانه نیست.

فراری همچنین از تجربه‌اش در مسابقات فرمول یک استفاده کرده تا مقاومت F80 در برابر هوا را تا جای ممکن کم کند. جریان هوا طوری هدایت می‌شود که در سرعت ۲۵۰ کیلومتر در ساعت فشاری معادل ۱۰۰۰ کیلوگرم ماشین را به زمین می‌چسباند.

برای کاهش عرض F80 صندلی راننده با زاویه و کمی جلوتر از صندلی سرنشین کناری گذاشته شده است. صندلی کنار راننده ثابت است و رنگش فرق دارد. مانند مدل‌های دیگر فراری، اکثر کنترل‌ها از جمله دکمه روشن و خاموش کردن ماشین روی فرمان است. F80 به جای آینه عقب یک نمایشگر دارد. دو نمایشگر هم روی داشبورد است و می‌توان نمایشگر سومی هم برای سرنشین کناری سفارش داد.

فراری قیمت F80 را اعلام نکرده، اما رسانه‌ها گزارش داده‌اند که قیمت پایه ماشین سه میلیون و ۶۰۰ هزار یورو (سه میلیون و ۹۵۰ هزار دلار) است. با این قیمت F80 گران‌ترین ماشین تولید انبوه فراری است.

فراری در سال ۲۰۱۳ از مدل لافراری ۴۹۹ دستگاه تولید کرد، اما می‌گوید تعداد کلکسیونرهای این کارخانه نسبت به ده سال پیش بیشتر شده و در نتیجه ۷۹۹ دستگاه F80 تولید خواهد کرد. به گفته کارخانه فروش این ماشین‌ها درآمد فراری را بین سال‌های ۲۰۲۵ تا ۲۰۲۷ افزایش خواهد داد.

نزدیک‌ترین رقیب F80، مک‌لارن W1 است که چند روز پیش رونمایی شد.W1 قوای محرکه هیبرید دارد که ۱۲۷۵ اسب بخار نیرو تولید می‌کند. شتاب صفر تا ۱۰۰ کیلومتر در ساعت ماشین ۲.۷ ثانیه است و سرعتش در کمتر از شش ثانیه از صفر به ۲۰۰ کیلومتر در ساعت می‌رسد. حداکثر سرعت W1 به ۳۵۰ کیلومتر در ساعت محدود شده است.

AMG، زیرمجموعه ماشین‌های اسپرت مرسدس بنز هم با مدل وان (One) از رقیبان فراری F80 است. پورشه درسال ۲۰۲۳ کانسپتی کاملا الکتریکی به نام «میشن ایکس» نمایش داد که گفته می‌شود مبنای ساخت سوپرکاری خواهد بود که در چند سال آینده به جمع رقیبان فراری F80 اضافه خواهد شد.

«شلوار جین» رنو

رنو در نمایشگاه خودروی پاریس مدل جدیدی به نام ۴ رونمایی کرد که با الهام از یکی از مشهورترین ماشین‌های کلاسیک کارخانه ساخته شده است. رنو ۴ یک شاسی‌بلند کوچک الکتریکی است که با قیمت پایه کمتر از ۳۵ هزار یورو و با هدف رقابت با محصولات چینی ساخته شده که به بازار اروپا هجوم آورده‌اند.

رنو ۴ ظاهری مدرن دارد و همزمان خطوط اصلی ماشین و چراغ‌هایش مدل کلاسیک را یادآوری می‌کند. رنو بین سال‌های ۱۹۶۱ تا ۱۹۹۴ بیش از هشت میلیون دستگاه مدل ۴ تولید کرد. گفته می‌شود مدیر وقت کارخانه از مهندسانش خواسته بود ماشینی بسازند که کاربردش شبیه شلوار جین باشد.

رنو ۴ دومین مدل الکتریکی است که رنو با الهام از ماشین‌های موفقش در گذشته طراحی کرده است. این کارخانه به تازگی رنو ۵ الکتریکی را به بازار عرضه کرده که با الهام از مدلی مشهور به همین نام در دهه هفتاد میلادی ساخته شده است.

رنو ۴ از نظر فنی اشتراک زیادی با رنو ۵ دارد. هر دو ماشین روی پلتفرمی ساخته شده‌اند که توسط آمپر، زیرمجموعه ماشین‌های الکتریکی رنو ساخته شده است. قوی‌ترین مدل رنو ۴ صد و پنجاه اسب بخار نیرو دارد، با هر بار شارژ تا ۴۰۰ کیلومتر حرکت می‌کند و حداکثر سرعتش ۱۵۰ کیلومتر در ساعت است.

اتاق رنو ۴ تا حد زیادی شبیه به رنو ۵ است، اما به خاطر ابعاد بزرگ‌تر فضای عقبش بیشتر است. در برخی مدل‌ها روکش صندلی‌ها و داشبورد از پارچه‌ای شبیه جین است که با بازیافت بطری‌های پلاستیکی ساخته شده است.

رنو همراه با دیگر خودروسازان اروپایی نگران رقیبان چینی است که ماشین‌های الکتریکی‌شان امکانات بیشتر و قیمت کمتر دارند. همزمان کاهش رشد فروش ماشین‌های الکتریکی هم خودروسازان اروپایی را نگران کرده است.

رنو هر دو مدل ۴ و ۵ را با توجه به قیمت محصولات چینی قیمت‌گذاری کرده و امیدوار است این دو مدل بتوانند با ایجاد حس نوستالژی مشتریان زیادی را به خود جلب کنند.

رنو در نمایشگاه پاریس کانسپتی از نسل جدید مدل تویینگو هم نمایش داد که کوچک‌ترین مدل الکتریکی رنو است و در سال ۲۰۲۶ با قیمت زیر ۲۰ هزار یورو به بازار عرضه می‌شود.

لوکس‌ترین مدل سیتروئن

سیتروئن با کانسپتی در نمایشگاه خودروی پاریس ظاهر نسل جدید شاسی‌بلند C5 ایرکراس را نمایش داد. این مدل جدید قرار است اواسط سال ۲۰۲۵ به بازار عرضه شود و لوکس‌ترین مدل این خودروساز فرانسوی خواهد بود.

تیری کوسکاس، مدیر سیتروئن در مراسم رونمایی گفت که این کانسپت تا ۹۵ درصد ظاهر نسل جدید C5 ایرکراس را نمایش می‌دهد.

C5 ایرکراس از پلتفرمی استفاده می‌کند که توسط استلانتیس، مالک سیتروئن ساخته شده است. پژو و اپل دو عضو دیگر استلانتیس به تازگی شاسی‌بلندهایی با این پلتفرم ساخته‌اند. جیپ هم قرار است از این پلتفرم برای ساخت یک مدل جدید استفاده کند.

C5 ایرکراس با قوای محرکه هیبرید، موتور بنزینی و موتور الکتریکی تولید می‌شود. سیتروئن می‌گوید مدل الکتریکی می‌تواند با هر بار شارژ تا ۶۸۰ کیلومتر حرکت کند.

ظاهر ماشین در عین عضلانی بودن با سطوح مسطح طراحی شده تا مقاومتش در برابر هوا کمتر باشد. سیتروئن می‌گوید با این طراحی مدل الکتریکی می‌تواند با هر بار شارژ ۳۰ کیلومتر بیشتر حرکت کند.

سیتروئن نمایش فضای داخل ماشین را به بعد موکول کرده، اما آقای کوسکاس گفت که این کارخانه مثل همیشه بر سواری راحت تمرکز کرده و اتاق C5 ایرکراس «احتمالا راحت‌ترین در کلاس خود» خواهد بود.

رقیب فرانسوی پورشه

آلپین، زیرمجموعه ماشین‌های اسپرت رنو کانسپتی از مدل جدیدش، A390 را در نمایشگاه پاریس رونمایی کرد. مدل جدید آلپین یک شاسی‌بلند الکتریکی است که سال آینده به بازار می‌آید و با ماشین‌هایی مانند پورشه ماکان الکتریکی و تسلا مدل Y رقابت خواهد کرد.

مدل جدید آلپین روی پلتفرمی ساخته خواهد شد که رنو از آن برای ساخت مدل الکتریکی مگان استفاده کرده است. A390 دو موتور الکتریکی در عقب و یک موتور الکتریکی در جلو دارد. باتری‌های ماشین هم ساخت شرکت فرانسوی «ورکور» (Verkor) است و به گفته کارخانه ویژه ماشین‌های اسپرت ساخته شده است.

آلپین درباره قدرت و سرعت ماشین اطلاعاتی نداده و فقط می‌گوید A390 با بسیاری از ماشین‌های اسپرت الکتریکی که فقط در مسیر مستقیم عملکرد خوبی دارند فرق خواهد داشت.

آلپین می‌گوید کانسپتی که در پاریس رونمایی شد تا ۸۵ درصد از ظاهر مدل A390 را نمایش می‌دهد.

آنتونی ویلن، مدیر طراحی آلپین می‌گوید در طراحی A390 از منظره یک رشته‌کوه الهام گرفته که در آن بخش‌هایی مانند سنگ سخت‌ و بخش‌هایی دیگر مانند برف نرم هستند. دلیل الهام گرفتن از رشته‌کوه به اسم کارخانه بر می‌گردد. ژان ردله، بنیانگذار آلپین یک راننده اتومبیلرانی بود که در سال ۱۹۵۵ میلادی پس از موفقیت‌های پیاپی در مسابقات رالی کوه‌های آلپ نام کارخانه‌اش را آلپین گذاشت.

آقای ویلن می‌گوید خطوط اصلی ماشین شبیه به مدل دو نفره A110 آلپین است که تا چند ماه پیش تنها مدلی بود که این کارخانه تولید می‌کرد.

آلپین در حال حاضر به جز A110، یک مدل تقویت شده از رنو ۵ الکتریکی هم در محصولاتش دارد که نامش A290 است. این شرکت سال گذشته اعلام کرد که تا سال ۲۰۳۰ هفت مدل الکتریکی جدید معرفی خواهد کرد.

آلپین همزمان اعلام کرده که سرمایه‌گذاری در تیم فرمول یک خود را افزایش خواهد داد و قصد دارد در مسابقات ۲۴ ساعته لومان هم شرکت کند. حضور در این مسابقات به آلپین کمک می‌کند تا نامش را بین طرفداران ماشین‌های اسپرت جا بیاندازد و به رقیبی جدی برای شرکت‌هایی مثل پورشه تبدیل شود.

آلپین می‌خواهد تا سال ۲۰۳۰ درآمدش را به بیش از هشت میلیارد یورو (هشت میلیارد و ۶۰۰ میلیون دلار) در سال افزایش دهد.