فوت‌و‌فن؛ منچسترسیتی-لیورپول: پایان پیروزی‌های پیاپی «سیتی‌زن‌ها» در خانه

این بار در آستانه بازی بزرگ منچسترسیتی-لیورپول، آن هم در شرایطی که دو تیم بار دیگر رقبای اصلی قهرمانی لیگ برتر شده‌اند و شرایط خوبی دارند، بحث‌های پیش از بازی، محدود به مسائل فنی نبود.

پپ گواردیولا، سرمربی سیتی، در کنفرانس مطبوعاتی پیش از بازی، مهم‌ترین جملاتش نه راجع به بازی، بلکه متمرکز بر احتمال جریمه سنگین و محرومیت باشگاه منچسترسیتی بود؛ جریمه‎‌ای که براساس ادعای برخی رسانه‌ها، می‌تواند حتی منجر به سقوط سیتی به دسته پایین‌‌تر شود.

سرمربی اسپانیایی مجبور بود وا‌کنش روشنی به این موقعیت حساس داشته باشد؛ واکنشی با این جملات: «تا لحظه‌ای که حکم محرومیت یا جریمه سیتی اعلام نشده، این باشگاه بی گناه است. می‌دانم که بسیاری از افراد در انگلیس دوست دارند جریمه سنگینی شامل حال سیتی شود اما ما تا این لحظه بی‌گناه هستیم و حتی در صورت جریمه شدن، من قصد ترک این باشگاه را ندارم.»

تغییرات مهم در خط دفاع دو تیم

گواردیولا با حداقل تغییرات نسبت به دیگر بازی‌های بزرگ، تیمش را به میدان فرستاد.

البته در خط دفاع، اینکه ژوسکو گواردیول و جان استونز بیرون از ترکیب ماندند و اتان آکه کنار روبن دیاز و مانوئل آکانجی و کایل واکر بازی می‌کرد، کمی دور از انتظار بود. به نظر می‌رسد فشار بازی‌های ملی در دو هفته گذشته، گواردیول را نیمکت‌نشین کرده بود.

در خط میانی و حمله اما گواردیولا تمام مهره‌های مهم خود را در اختیار داشت؛ از رودریگو گرفته، تا برناردو سیلوا، فیل فودن، جرمی دوکو، خونین آلوارز و ارلینگ هالند.

در سوی دیگر کلوپ یک تغییر اجباری در سمت چپ خط دفاع داشت و ‌کنستانتین زیمیکاس به جای اندی رابرتسون مصدوم در ترکیب قرار گرفته بود.

حضور جوئل ماتیپ در قلب خط دفاع کنار ویرجیل فان‌دایک و نیمکت‌نشینی ابراهیم کوناته هم نکته ویژه‌‌‌ای در ترکیب لیورپول بود.

در خط میانی هم کرتیس جونز ۲۲ ساله کنار الکسیس مک آلیستر و دومنیک سوبوسلای بازی می‌کرد و به احتمال فراوان حضور این هافبک انگلیسی در ترکیب اصلی، برای بسیاری از هواداران لیورپول غافلگیرکننده بود.

در خط حمله هم داروین نونیز در مرکز و محمد صلاح و دیه‌گو ژوتا در راست و چپ بازی می‌کردند.

کودی گاکپو و لوییز دیاز اما مهره‌های مهمی روی نیمکت بودند که شانس زیادی برای حضور در میدان در نیمه دوم داشتند.

هدیه بکر و فان‌دایک به هالند

لیورپول در همان دقایق ابتدایی با حفظ توپ و پاس‌های کم خطر در عقب زمین، تمایلش به کنترل بازی و دور نگه داشتن سیتی از توپ را نشان داد.

اما با گذر از دقایق ابتدایی، سیتی شکل بازی خودش را پیدا کرد و با طراحی حملات متمرکز به خصوص از سمت چپ، جایی که دوکو بازی می‌کند، لیورپول را تحت فشار قرار داد.

مهمترین موقعیت گل در ۱۵ دقیقه ابتدایی را اما لیورپول خلق کرد؛ فرصتی که با ارسال صلاح از سمت راست و ضربه سر نونیز ایجاد شد و اگر واکنش خوب ادرسن نبود، سیتی گل اول را می‌خورد.

کلید بازی اما در انتقال سریع دو تیم بود.

در واقع توپ گیری از نزدیک دروازه حریف و طراحی حمله سریع با کمترین تعداد پاس و لمس توپ ممکن؛ چیزی که در دقیقه ۲۷ گل اول بازی را برای سیتی خلق کرد.

ابتدا آلیسون بکر در دادن پاس اشتباه کرد و آکه که توپ را در فاصله حدود ۲۵ متری از دروازه لیورپول گرفته بود، پس از عبور از الکساندر آرنولد، پاس پشت دفاع خوبی به هالند داد و این مهاجم نروژی دروازه را باز کرد.

نکته جالب روی این گل این بود که سه مهره دفاعی لیورپول روی ثبت آن مقصر بودند.

اول بکر که پاس ناشیانه‌اش به اکه رسید، سپس نحوه جاگیری ماتیپ و فان‌دایک که به طرز عجیبی فضای بسیار بزرگی را تقدیم هالند کردند تا او بدون هیچ مشکل و مانعی پشت خط دفاع لیورپول، به توپ برسد و گل بزند.

این گل بار دیگر نشان داد که بزرگترین تیم‌های جهان هم در برخی صحنه‌ها و برخی بازی‌ها بزرگ، اشتباهات ناشیانه و تعیین کننده مرتکب می‌شوند.

پایان «نیمه انتقال» با یک گل

پس از این گل، چند موقعیت دیگر در نیمه اول شکل گرفت. یکی از مهمترین فرصت‌ها را لیورپول روی صحنه‌‌‌ای مشابه گل سیتی به دست آورد؛ پاس اشتباه اکانجی نزدیک محوطه جریمه و حمله سریع لیورپول که ضربه آخر نونیز از زاویه بسته نسبت به دروازه، در چارچوب قرار نگرفت.

گل هالند، عملا فضا برای ضدحملات سیتی را هم بیش از قبل کرده بود و سیتی در دو صحنه یک بار توسط فودن و یک بار توسط آلوارز می‌توانست روی انتقال سریع از دفاع به حمله دروازه لیورپول را باز کند.

با همه اینها نیمه اول یک بر صفر به پایان رسید؛ نیمه‌‌‌ای که از نظر تاکتیکی می‌توان به آن لقب «نیمه انتقال» را داد، با تعداد زیادی حملات سریع موثر، که یکی از آنها تنها گل در این نیمه شد.

دور افتادن لیورپول، از دروازه سیتی

گواردیولا و کلوپ نیمه دوم را بدون تعویض شروع کردند. در چند دقیقه ابتدایی سیتی باز هم به خلق موقعیت نزدیکتر از لیورپول بود.

کلوپ ۱۰ دقیقه پس از شروع این نیمه دست به تغییر زد. گراونبرخ به جای جونز و دیاز به جای ژوتا که البته مصدوم هم شده بود، وارد میدان شدند. اما تا دقایق میانی نیمه دوم، لیورپول حتی با این تغییرات هم موفق به تغییر جریان بازی نشد.

در این دقایق چند بار سیتی با حملات مبتنی بر پاس‌های متوالی و سریع وارد محوطه جریمه لیورپول شد.

یک بار آلوارز و یک بار هم رودریگو از داخل محوطه جریمه، به سمت دروازه لیورپول شوت زدند، که هر دو بار ضربه برگشت داده شد.

رویکرد گواردیولا در این دقایق، ادامه حفظ توپ و حضور با نفرات زیاد در نیمه حریف بود، تا تیم کلوپ را تا جای ممکن از دروازه سیتی دور نگه دارد‌.

ورود مهاجم چهارم کلوپ، به بازی

کلوپ تعویض سوم خود را با رکورد تبدیل ترکیب تیمش، به ترکیبی بسیار هجومی انجام داد و سوبوسلای که یکی از سه هافبک میانی تیمش بود را بیرون کشید و گاکپو را وارد زمین کرد. به این ترتیب لیورپول در ۱۸ دقیقه پایانی بازی، با ۴ مهاجم بازی می‌کرد.

یک دقیقه پیش از این تعویض، نونیز بهترین فرصت لیورپول در نیمه دوم را با شوتی دیگر از زاویه بسته از دست داده بود.

بازی درحالی وارد ۱۵ دقیقه پایانی شد که عملاً کلوپ پس از گل سیتی، از نظر تاکتیکی نتوانسته بود تیم گواردیولا را تحت تاثیر قرار دهد و بازی کاملا مطابق انتظار و برنامه‌های فنی گواردیولا پیش می‌رفت.

یک دقیقه پرهیجان و سرنوشت‌ساز

در دقیقه ۷۹ سیتی تا آستانه زدن گل دوم پیش رفت. دوکو که از بهترین بازیکنان زمین بود، یک بار دیگر حرکت انفرادی خوبی با توم از سمت چپ انجام داد و پاس آخر را برای هالند در دهانه دروازه آماده کرد اما ضربه بغل پای هالند، با واکنش بکر دفع شد.

در برگشت، لیورپول ضدحمله سریع خود را طراحی کرد و آرنولد که چند ثانیه پیش، سیتی از فضای پشت سرش شانس‌گل خلق کرده بود، با شوتی از پشت محوطه جریمه، بازی را یک بر یک کرد. این یک دقیقه پرهیجان، بازی را ابتدا تا مرز دو بر صفر برد و سپس نتیجه یک بر یک شد.

پپ بدون تعویض بازی را تمام کرد

کلوپ به گل مهمی که تیمش خلاف جریان بازی زده بود، واکنش سریع نشان داد. هاروی الیوت و واتارا آندو به جای نونیز و مک‌آلیستر وارد زمین شدند تا از یک سو تعداد مهاجمان لیورپول دوباره به عدد ۳ برگردد و از سوی دیگر رویکرد لیورپول در خط میانی هم دفاعی‌تر از قبل شود.

گواردیولا اما مثل بسیاری از بازی‌های بزرگ دیگر سیتی در یک سال اخیر، بدون تعویض به کار ادامه داد.

حتی پس از عبور از دقیقه ۹۰ باز هم گواردیولا دست به تعویض و ایجاد تغییر در ترکیب تیمش نزد؛ رویکردی که نشان دهنده رضایت گواردیولا از عملکرد تیمش بود.

سیتی در وقت اضافه، آن هم یک دقیقه پیش از پایان ۸ دقیقه اعلام شده، روی کرنر می‌توانست به گل برسد اما ضربه سر هالند در اطراف تیر نزدیک، با فاصله بسیار کم از کنار دروازه بیرون رفت.

لیورپول به این ترتیب در روزی که از نظر تاکتیکی تحت تاثیر سیتی بود، یک امتیاز ارزشمند گرفت.

نتیجه ایده‌آل برای آرسنال و تاتنهام

سیتی با ۱۶ شوت و ۸ ضربه داخل چارچوب، نتوانست مقابل لیورپول که ۸ ضربه زده بود و ۳ ضربه‌اش در چارچوب بود، به پیروی برسد.

سیتی با این تساوی و البته پس از پیروزی آرسنال مقابل برنتفورد صدر جدول را از دست داد و با یک امتیاز اختلاف (۲۹) در رتبه دوم جدول قرار گرفت. گرچه هنوز خیلی زود است که راجع به سرنوشت قهرمانی صحبت کرد و سیتی هم قبلا بارها چند امتیاز اختلاف را در اواخر فصل جبران کرده، اما به نظر می‌رسد که این فصل گواردیولا و منچستر سیتی کار بسیار سختی برای تکرار قهرمانی‌شان دارند.