اولین عکاس زن لیگ برتر: الکس فرگوسن گفت بیا بنشین کنار من روی نیمکت

اگر الکس فرگوسن در میانه یک مسابقه اروپایی به شما می‌گفت که بیایید و کنارش روی نیمکت ذخیره‌های منچستریونایتد بنشینید، چه می‌گفتید؟

در یک شب طوفانی در مسکوی سال ۱۹۹۲، مگی هارون (عکاس)، که از بارش شدید باران «خیس آب» شده بود، خود را در موقعیت غیرمنتظره‌ای یافت؛ هنگامی که سرمربی وقت منچستریونایتد دقیقا همین پیشنهاد را به او داد.

هارون میان دو گزینه مانده بود: ماندن زیر باران برای گرفتن یک عکس بی‌نقص، یا نشستن روی یک صندلی خشک بین فرگوسن و دستیارش برایان کید.

به عنوان یک عکاس زن (اولین زنی بود که هنگام کار برای روزنامه تودی، کارت پوشش رسمی لیگ برتر گرفت) قرار گرفتن در موقعیت‌های عجیب در آن زمان برای او امری عادی بود؛ بنابراین او صندلی روی نیمکت را انتخاب کرد.

اگرچه مگی هارون معمولا اجازه می‌دهد عکس‌هایش به جای او حرف بزنند، اما او در تلویزیون بی‌بی‌سی درباره دیدارهایش با فرگوسن و همچنین تجربه‌هایش از دستگیری تا نقش زمین شدن در حین انجام کار، صحبت کرد.

«بیا، بین من و کیدو بنشین»

پس از تساوی بدون گل در بازی رفت دور اول جام یوفا در منچستر، بازی برگشت در پایتخت روسیه در حالی برگزار شد که از آسمان سیل می‌بارید و در آن شرایط مسابقه‌ای رقم خورد که به اندازه آب‌وهوا پیش‌بینی‌ناپذیر بود.

مگی هارون گفت که هرگز بارانی مثل آن ندیده بود، باران به صورت مورب می‌بارید و اوضاع وحشتناک بود. وسایلش کاملا خیس شده بود و دوربین‌هایش هر لحظه ممکن بود از کار بیفتند.

در نیمه دوم، فرگوسن متوجه عکاس خیس شد و از او پرسید: «مگی، کمی خیس شدی؟» و به او گفت: «بیا، بین من و کیدو بنشین.»

او ادامه بازی را آنجا گذراند، هرچند اعتراف می‌کند که برای گرفتن عکس‌های بهتر ترجیح می‌داد، پشت دروازه باشد. پس از یک تساوی بدون گل دیگر، یونایتد در ضربات پنالتی مغلوب تورپدو مسکو شد و گری پالیستر که آخرین پنالتی را از دست داده بود، در حالی که سرش را در پیراهنش قایم کرده بود، گریه می‌کرد.

پالیستر رو به نیمکت ذخیره‌ها و مگی هارون بود؛ خانم هارون متوجه شد شانس گرفتن عکسی را پیدا کرده است که می‌دانست صبح روز بعد تیتر اصلی صفحات ورزشی می‌شود.

او آماده گرفتن آن عکس شد: «فلاش و لنز واید را آماده کرده بودم و با خودم فکر کردم الکس واقعا از این کار عصبانی می‌شود.» فرگوسن به او نگاه کرد و همان‌طور که هارون انتظار داشت گفت: «اگر این کار را بکنی، هرگز با تو حرف نخواهم زد!»

«چون زن بودم، هدف قرار می‌گرفتم»

مگی هارون به دلیل پیوندهای خانوادگی از شش سالگی کنار منچستریونایتد بود و همه بازیکنان را به خوبی می‌شناخت.

دایی او، لوئیس ادواردز، از سال ۱۹۶۵ رئیس باشگاه بود. پسردایی‌اش، مارتین ادواردز، پس از مرگ پدرش در سال ۱۹۸۰ مسئولیت را بر عهده گرفت و یکی از رئیسانی بود که به شکل‌گیری لیگ برتر کمک کردند. پدر مگی، دنزیل هارون، نیز یکی از مدیران اولدترافورد بود.

اما تجربیات او به عنوان یک عکاس زن همیشه به خوبی نشستن روی نیمکت در کنار سرمربی باشگاهی که تمام عمر از آن حمایت کرده بود، نبود. هارون گفت که برای «جدی گرفته شدن» در حرفه عکاسی لیگ برتر که فضایی تقریبا کاملا مردانه داشت، دوران سختی را پشت سر گذاشته است.

مگی هارون که فارغ‌التحصیل دانشکده هنر منچستر است، گفت: «از نظر نگهبانان و پلیس، من همیشه هدف قرار می‌گرفتم چون ضعیف‌ترین حلقه زنجیره بودم.»

با این حال، او قصد نداشت اجازه دهد دیگران مانعش شوند، حتی اگر این کار به معنای دردسر بود. در جریان بازی لیدز و منچستریونایتد در ورزشگاه الند رود، در حالی که هواداران با هم درگیر شده بودند، هارون خودش را وسط معرکه یافت و با خودش فکر می‌کرد که باید مراقب دوربین‌هایش باشد. او گفت: «این من بودم که بازداشت شدم، چون ضعیف‌ترین حلقه بودم، چون یک زنم.»

«اگر گل زدی، جلوی من خوشحالی کن»

نزدیکی بیش از حد به جریان بازی، خطرات شغلی دیگری هم به همراه داشت.

هارون گفت: «در بازی ترابزون‌اسپور مقابل استون ویلا، به دلیل سنگ‌پرانی هواداران ناگهان بیهوش شدم.»

سنگ‌ها تنها خطر این شغل نبودند، گاهی شوت‌های ستاره‌های فوتبال هم دردسرساز می‌شدند: «یک روز وین رونی، هنگام تمرین، مرا نقش زمین کرد. یک بار هم دنیس اروین بود. او به سمت دروازه شوت زد و من را به زمین انداخت. فکر می‌کنم برایان رابسون بود که رویش را برگرداند و گفت، " دنیس اگر می‌خواهی یک عکاس را بکشی، مطمئن شو که رئیس باشگاه پسردایی‌اش نباشد."»

با این حال، گاهی بازیکنان برای گرفتن یک عکس عالی کمک می‌کردند. قبل از یکی از بازی‌های اروپایی آرسنال، مگی هارون به ایان رایت، اسطوره توپچی‌ها، گفت اگر گل زد، مقابل او خوشحالی کند.

رایت گل زد، اما به سمت مخالف دوید، مگی هارون خوش‌شانس بود که این مهاجم خیلی زود به اشتباهش پی برد: «می‌توانستید ببینید که او دارد به طرف دیگر می‌رود، بعد ایستاد و پشت سرش را نگاه کرد و بعد برگشت، در حالی که دست‌هایش را باز کرده بود فریاد می‌زد آره! آن‌قدر نزدیک شد که مجبور شدم از لنز واید استفاده کنم. یک عکس بی‌نقص شد.»

گربه‌ای به نام کارینگتون

مگی هارون نه‌تنها یک عکاس فوتبال شناخته شده است، بلکه علاقه‌اش به گربه‌ها هم معروف است و الان هفت گربه دارد؛ این موضوع زمانی باعث یک تماس تلفنی غیرمنتظره شد.

هارون به دلیل پیوند شخصی‌اش با منچستر یونایتد، رابطه نزدیکی با بسیاری از کارکنان برقرار کرد، از جمله کت فیپس، مسئول پذیرش زمین تمرین کارینگتون که بیش از ۵۰ سال برای باشگاه کار کرد و در دسامبر ۲۰۲۴ درگذشت.

یک روز فیپس تماس گرفت و گفت: «مگی، ما این گربه را پیدا کردیم. رها شده است و به نظرم زندگی خوبی با تو خواهد داشت.»

او آن موقع صاحب ۲۳ گربه بود و به همین دلیل برای دادن پاسخ مثبت، مردد بود اما یک صدای اسکاتلندی آشنا در آن سوی خط گفت: «مگی، گربه را ببر.»

او طبق دستور الکس فرگوسن، گربه را به خانه برد و نامش را کارینگتون گذاشت.