فوت‌و‌فن؛ منچستریونایتد-منچسترسیتی: بازگشت به کورس قهرمانی با شاهکار آقای هلندی

احتمالا حساس‌ترین بازی این هفته فوتبال اروپا؛ داربی منچستر. پپ گواردیولا که تیمش در بازی رفت در ورزشگاه اتحاد ۶ بر ۳ یونایتد را شکست داده بود، این بار در موقعیتی ویژه دوباره به جدال منچستری‌ها رسید.

اختلاف ۵ امتیازی با تیم اول جدول یعنی آرسنال باعث شده بود منچسترسیتی در ورزشگاه اولدترافورد نیاز ضروری به کسب سه امتیاز داشته باشد.

اریک تن‌هاخ که در بایرن مونیخ مدتی دستیار گواردیولا بود و در تیم دوم بایرن مربیگری می‌کرد، در فصل جاری نشان داده که با مربیان پیشین یونایتد در ۱۰ سال گذشت تفاوت‌های اساسی دارد و می‌تواند پس از یک دهه رکود فنی این تیم در پی بازنشستگی سرآلکس فرگوسن، باشگاه منچستریونایتد را به تدریج به دوران خوبش برگرداند.

تن‌هاخ با رکورد ۸ پیروزی پیاپی در لیگ برتر، جام اتحادیه و جام حذفی انگلیس به بازی مقابل سیتی رسید. نتایج درخشان یونایتد در این دوره زمانی درحالی رقم خورده بود که کریستیانو رونالدو هم از این تیم جدا شده و جانشینی برای او جذب نشده بود.

جانشین رونالدو تازه دو روز قبل به شهر منچستر رسید. ووت وگهورست هلندی که به طور قرضی از بشیکتاش به یونایتد پیوسته و دیروز برای نخستین بار بازی همبازیان تازه خود را در ورزشگاه اولدترافورد تماشا می‌کرد.

ترکیب ویژه تن‌هاخ

تن‌هاخ که تجربه شگست سنگین در ورزشگاه سیتی را داشت، این بار با برنامه‌های تاکتیکی ویژه بازی را شروع کرد؛ نیمکت‌نشینی آنتونی و حضور برونو فرناندز در بال راست، نشان می‌داد که برنامه خاصی در کار است.

یونایتد مثل بازی‌های قبلی با سیستم پایه ۱-۳-۲-۴، بازی را شروع کرد اما این بار کریستین اریکسن پشت آنتونی مارسیال به عنوان هافبک هجومی بازی می‌کرد و در سمت چپ و راست او، مارکوس رشفورد و فرناندز قرار داشتند.

در قلب خط میانی فرد کنار کاسمیرو قرار گرفته بود و در خط دفاع هم نکات جالبی دیده می‌شد؛ حضور لوک شاو در قلب دفاع کنار رافائل واران، درحالی که لیساندرو مارتینز و هری مگوایر روی نیمکت نشسته بودند، نشان می‌داد که شاو تبدیل به یک گزینه جدی برای دفاع میانی شده است.

در راست و چپ خط دفاع آرون فن‌بیساکا و تیرل مالاسیا قرار داشتند.

گواردیولا هم بازی را با یک ترکیب هجومی در آرایش ۳-۳-۴ شروع کرد؛ مصدومیت لاپورته و دیاز باعث شده بود بار دیگر زوج آکانجی-آکه در قلب خط دفاع شکل بگیرد و در راست و چپ کایل واکر و ژائو کنسلو بازی کنند.

در خط میانی و حمله هم رودری، برناردو سیوا، کوین دی‌بروینه، فیل فودن، ریاض محرز و ارلینگ هالند حضور داشتند؛ ۵ نیروی کاملا هجومی که از سوی یک هافبک دفاعی کلاسیک یعنی رودری پشتیبانی می‌شدند.

رشفورد؛ ستاره نیمه اول

یونایتد با اعتماد به نفس خاصی بازی را شروع کرد و در دقایق ابتدایی تحت تاثیر حریف خود قرار نگرفت؛ این اعتماد به نفس از یک سو ناشی از نتایج خوب هفته‌های اخیر بود و از سوی دیگر، ۳ پیروزی بزرگ مقابل رقبای اصلی یعنی تاتنهام، لیورپول و آرسنال در اولدترافورد باعث شده بود تیم تن‌هاخ با خوشبینی و انرژی مثبت بازی را شروع کند.

هر دو تیم در دقایق ابتدایی به اجرای پرسینگ از بالای زمین اصرار داشتند و در چند صحنه هم موفق به گرفتن توپ از حریف خود شدند. سیتی در نیمه اول مالکیت ۷۰ درصدی داشت اما جریان بازی طوری پیش رفت که یونایتد به زدن گل نزدیک‌تر بود تا سیتی.

در این نیمه برنامه تاکتیکی ویژه تن‌هاخ، روشن شد؛ یونایتد، وقتی در دفاع در نیمه خودی جمع می‌شد، رشفورد به مرکز خط حمله می‌رفت و نزدیک به مارسیال قرار می‌گرفت.

به این ترتیب یونایتد پس از گرفتن توپ از سیتی در نیمه خودی، دو مهاجم نزدیک به هم در کانال‌های مرکزی داشت که خیلی نزدیک به دو مدافع میانی باقی مانده سیتی در نیمه خودشان قرار داشتند.

پاس‌های بلند فرناندز و اریکسن به فضای مارسیال و رشفورد، این دو بازیکن را در موقعیت دو مقابل دو با آکانجی و آکه قرار می‌داد و روی همین برنامه، رشفورد در نیمه اول دو موقعیت عالی به دست آورد که هر دو بار ضرباتش داخل چارچوب بود و ادرسن، دروازه‌بان سیتی با واکنش مناسب، دروازه‌اش را بسته نگه داشت.

در این نیمه سیتی به رغم انجام حملات پردامنه، حتی یک ضربه به چارچوب ثبت نکرد اما ۲ تا از ۴ شوت یونایتد در چارچوب بود و هر دو ضربه در چارچوب هم در موقعیت شانس گل زده شد.

شکل بازی یونایتد در نیمه اول، خوشبینی بازیکنان این تیم برای امتیاز گرفتن از یکی از بهترین تیم‌های کنونی اروپا را افزایش داد.

گارناچو آمد، و ورق برگشت

هرچند رشفورد در دقایق پایانی نیمه اول مصدوم به نظر می‌رسید و انتظار می‌رفت که تعویض شود اما با شروع نیمه دوم مارسیال جای خود را به آنتونی داد و این بازیکن برزیلی برای اولین بار در پست مهاجم مرکزی بازی می‌کرد، چون تن‌هاخ از برنامه تاکتیکی خود کاملا رضایت داشت و می‌خواست همان نقشه نیمه اول را اجرا کند.

بازی در دقایق ابتدایی نیمه دوم تحت تاثیر حملات سنگین سیتی قرار داشت اما آنچه این تیم را به گل رساند، تعویض موثر سیتی بود؛ جک گریلیش به جای فودن وارد زمین شد و فقط چند دقیقه بعد حرکت تیمی از سمت راست را با ضربه سر از مقابل دروازه داوید دخیا، تبدیل به گل اول بازی کرد.

پس از این گل، تسلط سیتی بر بازی تا دقایقی افزایش هم یافت اما این بار تعویض موثر تن‌هاخ، جریان بازی را تغییر داد. الخاندرو گارناچو پدیده این فصل لیگ برتر به جای اریکسن وارد زمین شد تا یک بال چپ سریع جانشین یک هافبک میانی شود.

گواردیولا به این تعویض واکنش خاصی نشان نداد درحالی که خیلی زود اثر تاکتیکی ورود گارناچو به میدان، روشن شد و یونایتد روی ضدحملات از نیمه اول هم خطرناک‌تر شده بود.

۷ دقیقه پس از این تعویض یونایتد روی یک انتقال سریع، توسط فرناندز به گل رسید و سه دقیقه پس از آن هم گل دوم را رشفورد زد.

یونایتد در ۳ دقیقه بازی باخته را به پیروزی تبدیل کرد. هرچند روی گل اول یونایتد بحث ویژه‌ای بر سر آفساید بودن یا نبودن آن در کار بود اما این گل پذیرفته شد و سیتی در ادامه بازی هم موقعیت‌ خاصی خلق نکرد تا بازی بزرگ را ببازد.

اعتراف گواردیولا به نمایش ضعیف

نکته فنی ویژه در جریان این شکست سیتی، تکرار رویکرد گواردیولا مقابل لیورپول بود. در آن بازی هم گواردیولا پس از خوردن گل غافلگیرکننده از لیورپول، دست به تعویض نزد و عملا منفعلانه شکست تیمش را تماشا کرد.

این بار هم چندین بازیکن هجومی روی نیمکت سیتی بودند اما گواردیولا پس از تعویض گریلیش، تعویض دیگری انجام نداد و با همان یک تعویض، بازی را به پایان برد و شکست خورد.

در این بازی هالند نیز یکی از ضعیف‌ترین نمایش‌های فنی فصل خود را داشت. سیتی در این بازی فقط یک ضربه داخل چارچوب داشت که تبدیل به گل شد.

حتی در آمار هم جدا از مالکیت توپ، یونایتد تیم برتر بود و این چیزی بود که گواردیولا هم پس از بازی، از زاویه‌ای جالب به آن اشاره کرد و گفت: «اینکه بازی را ببازیم و حتی قهرمان لیگ برتر نشویم، چندان مهم نیست چون این جام را بارها برده‌ایم. آنچه برای من مهمتر از نتیجه و کسب جام است، این است که چرا نمایش فنی تیم ما اینقدر ضعیف بود. این چیزی است که نمی‌توانم بپذیرم.»

پیوستن یونایتد به مدعیان قهرمانی

با این نتیجه، یونایتد با ۳۸ امتیاز به رده سوم جدول رسید و حالا فقط یک امتیاز کمتر از سیتی دارد. آرسنال هم امشب در دربی لندن مقابل تاتنهام، این فرصت بزرگ را دارد که فاصله ۵ امتیازی خود با سیتی را افزایش دهد.

نکته جالب اینکه حالا یونایتدی‌ها هم شانس قهرمانی برای خود قائل هستند و امتیاز از دست دادن آرسنال مقابل تاتنهام، تن‌هاخ و بازیکنان یونایتد را که به زودی قرار است با آرسنال در لندن بازی کنند، به رسیدن به صدر جدول امیدوار خواهد کرد.

تن‌هاخ و یونایتد در چهار بازی بزرگ مقابل رقبای اصلی خود در اولدترافورد پیروز شده‌اند و اگر چلسی را هم در اولدترافورد ببرند، نتایجی تاریخی را در بازیهای بزرگ اولدترافورد در جریان یک فصل ثبت خواهند کرد.

دربی منچستر این بار نقطه عطفی در سرنوشت لیگ بود و شاید پیروزی یونایتد مقابل سیتی، پیامدهای ویژه خود را در هفته پایانی لیگ به روشنی نشان دهد.