آیا نتیجه انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا می‌تواند بر میزان حمایت این کشور از اروپا تأثیرگذار باشد؟

حضور یک گروه رزمی ناو هواپیمابر آمریکا - که شامل ناوگان عظیمی از کشتی‌های جنگی است - نماد قدرتمندی از توان نظامی ایالات متحده و نشانگر تمایل این کشور برای دفاع از متحدان و بازدارندگی دشمنان محسوب می‌شود.

از این رو، حضور چنین نیروی نظامی قدرتمندی در دریای شمال طی هفته‌های اخیر، علی‌رغم تلاطم‌های سیاسی در داخل ایالات متحده، با هدف اطمینان‌بخشی به متحدان اروپایی صورت گرفته است.

قدرت نظامی ایالات متحده در ۷۵ سال گذشته نقش مهمی در حفاظت از اروپا داشته است. اما انتخابات ریاست‌جمهوری پیش روی آمریکا این پرسش را مطرح می‌کند که این روند تا چه زمانی ادامه خواهد یافت؟

فرماندهان ارتش همواره سعی می‌کنند خود را از مسائل سیاسی دور نگه دارند.

با این وجود، در میان گروهی از خبرنگاران که به ناو یواس‌اس هری اس ترومن دعوت شده بودند، موضوع انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا در صدر گفتگوها قرار داشت. سؤال اصلی این بود که آیا ایالات متحده همچنان از اروپا حمایت خواهد کرد؟

دریادار شان بیلی گفت: «آنچه می‌توانم با اطمینان به شما بگویم این است که ما همچنان به اتحاد خود و تعهداتمان در قبال ناتو پایبند هستیم.»

اما او کسی نیست که تصمیم‌گیر سیاست خارجی ایالات متحده تصمیم‌گیری باشد و پاسخ او نیز احتمالاً نمی‌تواند تردیدهای موجود را کاملاً برطرف کند.

بوریس پیستوریوس، وزیر دفاع آلمان، از تغییرات احتمالی پیش رو آگاه است.

او هفته گذشته در پاسخ به سؤالی درباره تأثیر احتمالی انتخابات آمریکا بر اروپا گفت مسئله این است که «آیا آمریکا بسیار کمتر از گذشته به اروپا کمک خواهد کرد یا اندکی کمتر.»

اگرچه پیستوریوس از کسی نام نبرد، اما به نظر می‌رسد منظور او دونالد ترامپ است که احتمالاً حمایت کمتری از اروپا خواهد داشت.

ناو یواس‌اس هری اس ترومن با افتخار نام رئیس جمهوری را یدک می‌کشد که ۷۵ سال پیش نقش مهمی در تأسیس پیمان ناتو ایفا کرد.

با این حال، دور دوم ریاست‌جمهوری ترامپ می‌تواند بار دیگر پایه‌های این اتحاد را به لرزه درآورد.

دکترین ترومن که بر حمایت نظامی، اقتصادی و سیاسی از کشورهای دموکراتیک در معرض تهدید تأکید دارد، با سیاست «اول آمریکا»ی ترامپ تفاوت اساسی دارد.

ترامپ اخیراً گفته است که روسیه می‌تواند «هر غلطی که دلش می‌خواهد» با متحدانی که به اندازه کافی در امور دفاعی هزینه نمی‌کنند، بکند.

هرگونه خروج احتمالی نیروهای آمریکایی از اروپا می‌تواند خلأ بزرگی ایجاد کند.

ناو یواس‌اس هری اس ترومن با ۵۰۰۰ خدمه و بیش از ۶۰ هواپیما، نمونه‌ای از قدرت نظامی عظیم آمریکا از نظر اندازه و تعداد نیروها است.

حضور و گذر ناو هواپیمابر نیروی دریایی سلطنتی بریتانیا، ناو جنگی شاهزاده ولز، در مجاورت این ناو آمریکایی، به روشنی توان دفاعی محدودتر اروپا در مقایسه با ایالات متحده را تصویر کرده بود.

این ناو بریتانیایی تنها با چند فروند هلیکوپتر و هشت فروند جنگنده اف-۳۵ در حال حرکت بود که در مقایسه با قدرت نظامی عظیم آمریکا، بسیار ناچیز به نظر می‌رسد.

در حال حاضر، ایالات متحده بیش از ۱۰۰ هزار نیروی نظامی در اروپا مستقر کرده است.

ترامپ در دوره قبلی ریاست‌جمهوری خود تهدید کرده بود که بخشی از این نیروها را از اروپا خارج خواهد کرد. در صورت پیروزی مجدد، احتمال دارد که او این تهدید را عملی کند.

بسیاری از جمهوری‌خواهان بر این باورند که اروپا باید مسئولیت دفاع از خود را بر عهده بگیرد. البریج کلبی، از مقامات ارشد پنتاگون در دوره قبلی ریاست جمهوری ترامپ، نیز قویاً از این دیدگاه حمایت می‌کند.

کلبی می‌گوید ایالات متحده باید نیروهای خود را از اروپا «بیرون نگه دارد» تا بتواند بر تهدید چین تمرکز کند.

نتیجه انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا بر میزان کمک‌های نظامی این کشور به اوکراین نیز تأثیرگذار خواهد بود. در حال حاضر، ایالات متحده بزرگترین حامی نظامی اوکراین است.

اما یکی از مقامات ارشد ناتو که خواست نامش فاش نشود، اخیراً به بی‌بی‌سی گفته است: «صرف نظر از نتیجه انتخابات، احتمالاً سهم کمک‌های آمریکا به اوکراین به طور نسبی کاهش خواهد یافت.»

به گفته او اروپا نمی‌تواند انتظار داشته باشد که ایالات متحده همچنان به ارائه کمک‌های «فراتر از حد معمول» ادامه دهد.

واقعیت این است که تمرکز نظامی ایالات متحده از مدت‌ها پیش به سمت شرق و منطقه هند و اقیانوس آرام و ظهور چین معطوف شده است.

پنتاگون، چین را بزرگترین چالش امنیتی خود می‌داند. در حال حاضر، نیروی دریایی چین از نظر تعداد کشتی از ایالات متحده پیشی گرفته است. این کشور هر دو سال یکبار ناوگانی به بزرگی کل نیروی دریایی سلطنتی بریتانیا می‌سازد.

ملوانان و خلبانان مستقر در ناو هواپیمابر نیز از این تغییر جهت به سمت شرق آگاه هستند.

فرمانده برنی لوتز بخش عمده‌ای از خدمت دریایی خود را به پرواز با جنگنده‌های اف-۱۸ از روی ناوهای هواپیمابر آمریکایی در اقیانوس آرام و خاورمیانه گذرانده است.

او می‌گوید می‌داند که چرا اکنون در آب‌های اروپا حضور دارند. به گفته او «اتفاقات زیادی در حال رخ دادن است.»

اما لوتز اضافه می‌کند: «به نظر من، منطقه اقیانوس آرام هدف اصلی و کلیدی بلندمدت ایالات متحده است.»

همانند سایر ۵۰۰۰ خدمه ناو، او نیز هنوز از مقصد بعدی مأموریت خود اطلاعی ندارد. اما گزارش‌های متعددی حاکی از آن است که یواس‌اس هری اس ترومن به زودی راهی خاورمیانه خواهد شد.

خاورمیانه نیز همچنان یکی از چالش‌های اصلی رئیس‌جمهور آینده ایالات متحده خواهد بود.

ناخدا دیو اسنودن می‌گوید که این ناو را به هر کجا بفرستند آماده است پیش‌گام تنش‌زدایی، بازدارندگی یا حتی به دل خطر رفتن باشد.

اما عدم وجود مباحث جدی درباره سیاست خارجی در جریان رقابت‌های انتخاباتی، نشان‌دهنده بی‌میلی نسبت به درگیری مستقیم در جنگ‌های بیشتر است.

ایالات متحده همچنان برترین قدرت نظامی جهان باقی خواهد ماند.

سؤال اصلی این است که رئیس‌جمهور آینده چگونه از این قدرت نظامی استفاده خواهد کرد.