«صدای لحظه درون‌پاشی زیردریایی تایتان»، در ویدیویی که به دست بی‌بی‌سی رسیده است

لحظه گم شدن رد زیردریایی تایتان متعلق به شرکت اوشن‌گیت و صدای درون‌پاشی (انفجار به درون) در ویدیویی که در کشتی پشتیبان ضبط شده بود، دیده می‌شود.

زیردریایی تایتان حدود ۹۰ دقیقه پس از رفتن به زیر آب برای دیدن بقایای کشتی تایتانیک در ژوئن ۲۰۲۳ دچار درون‌پاشی شد و هر پنج سرنشین آن را کشت.

مسافران برای دیدن کشتی تایتانیک که در عمق ۳۸۰۰ متری در کف اقیانوس است با شرکت توریستی-دریایی اوشن‌گیت به این سفر رفتند.

پنج مسافر، استاکتون راش مدیرعامل اوشن‌گیت، همیش هاردینگ کاشف بریتانیایی، پل هنری نارگوله غواص کهنه‌کار فرانسوی، شهزاده داوود تاجر بریتانیایی-پاکستانی و پسر ۱۹ ساله‌اش سلیمان در این زیردریایی بودند.

بی‌بی‌سی دسترسی بی‌سابقه‌ای به تحقیقات گارد ساحلی ایالات متحده آمریکا (یواس‌سی‌جی) برای ساخت مستند «درون‌پاشی؛ فاجعه زیردریایی تایتان» داشته است.

در این ویدیو که به‌تازگی گارد ساحلی ایالات متحده ارائه کرده است، وندی راش، همسر استاکتون راش را نشان می‌دهد در حالی که روی عرشه کشتی پشتیبان سفر زیردریایی را تحت نظر دارد، صدای ضربه‌مانند درون‌پاشی را می‌شنود و می‌پرسد: «آن صدای ضربه چه بود؟»

این ویدیو به‌عنوان مدرکی در اختیار هیئت تحقیق دریایی گارد ساحلی ایالات متحده قرار گرفته بود که در دو سال گذشته به بررسی اشتباهات و قصور فاجعه‌بار در حادثه زیردریایی پرداخته است.

مستند بی‌بی‌سی همچنین نشان می‌دهد که الیاف کربن (فیبر کربن) مورد استفاده در ساخت این زیردریایی یک سال قبل از این حادثه مرگبار شروع به از هم پاشیدگی کرده بود.

کشتی پشتیبان در زمان زیرآب رفتن زیردریایی تایتان در اقیانوس اطلس همراه آن بود. این ویدیو خانم راش را که همراه همسرش مدیرعامل اوشن‌گیت بود را نشان می‌دهد که در مقابل کامپیوتری نشسته است که برای ارسال و دریافت پیام‌های متنی از تایتان استفاده می‌شد.

هنگامی که زیردریایی به عمق حدود ۳۳۰۰ متری می‌رسد، صدایی شبیه به‌هم خوردن در شنیده می‌شود. خانم راش مکث می‌کند، سپس به بالا نگاه می‌کند و از دیگر خدمه اوشن‌گیت می‌پرسد که این صدا چیست.

پس از چند لحظه او پیامی متنی از زیردریایی دریافت می‌کند که می‌گوید «دو وزنه/درجه» افت کرده است، که به نظر می‌رسد او را اشتباهی به این فکر می‌اندازد که مراحل فرورفتن عمیق‌تر تایتان طبق انتظار پیش می‌رود.

گارد ساحلی ایالات متحده می‌گوید این صدا در واقع صدای انفجار درون‌پاشی تایتان بود. با این حال، پیام متنی دیرتر از موعد به کشتی پشتیبان رسیده بود. پیام درست قبل از حادثه و انفجار فرستاده شد، اما صدای انفجار زودتر از پیام به کشتی رسیده بود.

هر پنج سرنشین تایتان بلافاصله جان باختند.

قبل از سفر مرگبار زیردریایی، کارشناسان اعماق دریا و برخی از کارکنان سابق اوشن‌گیت درمورد طراحی تایتان هشدارهایی داده بودند. یکی از آنها این زیردریایی را یک «نکبت» توصیف کرده و گفته بود که فاجعه «اجتناب‌ناپذیر» است.

تایتان هرگز تحت ارزیابی ایمنی مستقلی قرار نگرفته بود که شامل صدور گواهینامه می‌شود، و نگرانی اصلی این بود که بدنه اصلی زیردریایی که مسافران در آن می‌نشستند از لایه‌هایی از الیاف کربن مخلوط با رزین ساخته شده بود.

گارد ساحلی ایالات متحده می‌گوید که اکنون لحظه‌ای را که بدنه شروع به از هم پاشیدگی کرده بود، شناسایی کرده است.

الیاف کربن یک ماده بسیار غیرمعمول برای ساخت موادی است که در اعماق دریا فرو می‌روند، زیرا قابل اعتماد برای فشار زیاد نیستند. یک مشکل شناخته‌شده این است که لایه‌های الیاف کربن می‌توانند از هم جدا شوند، فرآیندی که «لایه لایه شدگی» نامیده می‌شود.

گارد ساحلی ایالات متحده معتقد است که لایه‌های الیاف کربن بدنه تایتان یک سال پیشتر از حادثه، زمانی که برای رسیدن به کشتی تایتانیک عمیق‌تر فرو رفت، شروع به از هم پاشیدگی کرد، یعنی در هشتادمین سفری که تایتان انجام داده بود.

مسافران آن سفر گفتند که زمان بازگشت زیردریایی به سطح آب، صدای ضربه بلندی را شنیدند. آنها گفتند که در آن زمان آقای راش گفت که این صدا به‌دلیل یک تغییر شکل و جابجایی در بدنه است.

اما گارد ساحلی ایالات متحده می‌گوید داده‌های جمع‌آوری‌شده از حسگرهای نصب‌شده بر روی تایتان نشان می‌دهد که صدای ضربه ناشی از لایه لایه شدگی بدنه آن بوده است.

ناوسروان کتی ویلیامز از گارد ساحلی ایالات متحده می‌گوید: «لایه لایه شدگی در هشتادمین فرو رفتن، آغاز پایان این زیردریایی بود.»

«و همه کسانی که بعد از هشتادمین سفر پا بر عرصه تایتان گذاشتند، جان خود را به خطر انداختند.»

زیردریایی تایتان در تابستان ۲۰۲۲ سه سفر دیگر انجام داد و مسافران را به زیر اقیانوس برد، دو تا به تایتانیک و یکی به صخره نزدیک آن، سپس در سفر بعدی خود به عمق اقیانوس در ژوئن ۲۰۲۳ از هم پاشید.

اویشین فانینگ، تاجر ایرلندی، در دو سفر قبل از فاجعه تایتان با این زیردریایی سفر کرده بود.

او به بی‌بی‌سی گفت: «اگر یک سوال ساده از من بپرسید: اگر آنچه را که اکنون می‌دانم می‌دانستم آیا باز هم به آن سفر می‎رفتم؟ جواب نه است.»

او گفت: «بسیاری از مردم دیگر هم نمی‌رفتند. افراد بسیار باهوشی جان خود را از دست دادند، آنها اگر همه حقایق را می‌دانستند، به آن سفر نمی‌رفتند.»

ویکتور وسکوو، کاوشگر اعماق دریا، می‌گوید که درمورد تایتان سوءظن و نگرانی‌های شدیدی داشت و به بعضی‌ها گفته بود که سفر با این زیردریایی مانند بازی رولت روسی است.

او گفت: «من خودم به بعضی‌ها هشدار دادم که وارد آن زیردریایی نشوند. من به‌ویژه به آنها گفتم که یک حادثه فاجعه‌بار حتمی است، هر آن ممکن است اتفاق بیفتد. به خود استاکتون راش هم گفتم که من به این مسئله باور دارم.»

پس از درون‌پاشی زیردریایی، تکه‌های بقایای آن که در کف اقیانوس اطلس پراکنده شده بودند، پیدا شدند.

گارد ساحلی ایالات متحده روند غربال و بررسی بقایای بازیابی‌شده را شرح داده و گفته است که لباس‌های آقای راش و همچنین کارت‌های تجاری و برچسب‌های تایتانیک پیدا شده است.

اواخر امسال، گارد ساحلی ایالات متحده گزارش نهایی از یافته‌های تحقیقات خود را منتشر خواهد کرد که هدف آن مشخص کردن اشتباهات و جلوگیری از تکرار فاجعه‌ای مشابه است.

کریستین داوود که همسرش شهزاده و پسرش سلیمان را در این فاجعه از دست داد، در گفتگو با تیم مستند بی‌بی‌سی گفت که این فاجعه او را برای همیشه تغییر داده است.

او گفت: «فکر نمی‌کنم کسی که خسران جانی و چنین شوکی را تجربه کرده باشد، بتواند هرگز همان آدم قبلی بماند.»

اثرات و ریزموج‌های فاجعه اوشن‌گیت احتمالا تا سال‌ها ادامه خواهد داشت؛ چند پرونده شکایت خصوصی باز شده است و احتمالا پیگرد کیفری در پی داشته باشد.

اوشن‌گیت به بی‌بی‌سی گفت: «ما دوباره عمیق‌ترین تسلیت خود را به خانواده‌های کسانی که در ۱۸ ژوئن ۲۰۲۳ جان باختند و به همه کسانی که متاثر از این حادثه غم‌انگیز شدند، ابراز می‌کنیم.»

این شرکت گفت: «از زمان وقوع فاجعه، اوشن‌گیت به‌طور دائم کار خود را متوقف کرد و منابع خود را بر همکاری کامل با تحقیقات متمرکز کرد. تا زمانی که منتظر گزارش‌های آژانس‌های مربوط هستیم، پاسخ و اظهارنظر بیشتر را مناسب نمی‌دانیم.»