انور خضری زندانی کرد بعد از ١٤ سال حبس اعدام شد
بنابر گزارشها انور خضری، زندانی سنی که یکی از اتهامات او «عضویت در گروههای سلفی» بود صبح روز چهارشنبه بعد از تحمل بیش از ١٤ سال حبس در زندان قزلحصار کرج اعدام شده است.
انور خضری پنجمین نفری است که در ارتباط با یک پرونده شامل هفت نفر اعدام میشود.
همزمان نسبت به اجرای حکم اعدام خسرو بشارت در همین پرونده بعد از انتقال او به سلول انفرادی ابراز نگرانی میشود.
نهادهای حقوق بشری از جمله هرانا گزارش میدهند که آقای بشارت روز چهارشنبه ١٢ اردیبهشت به سلول انفرادی در قزلحصار منتقل شده و نسبت به اعدام او نگرانی وجود دارد.
سازمان حقوق بشر ایران نوشت که علاوه بر خسرو بشارت، کامران شخیه هم در ارتباط با همین پرونده «در خطر اعدام قریب الوقوع» قرار دارد.
شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ابوالقاسم صلواتی در ماه ژوئن سال ۲۰۱۸ انور خضری، ایوب کریمی، داود عبداللهی، فرهاد سلیمی، قاسم آبسته، کامران شیخه و خسرو بشارت را در ارتباط با اتهامات امنیت ملی به «فساد فی الارض» و مجازات اعدام محکوم کرده بود.
فرهاد سلیمی روز ٢٣ ژانویه امسال – سوم بهمن ١٤٠٢- اعدام شد.
پیش از آن قاسم آبسته در روز ۱۴ آبان (۵ نوامبر)، ایوب کریمی در روز ۸ آذر (۲۹ نوامبر) و داوود عبداللهی در روز ۱۲ دی (دوم ژانویه) اعدام شده بودند.
عفو بین الملل در گزارشی در ماه ژانویه نوشت: «این هفت نفر در یک محاکمه بسیار ناعادلانه که با ادعای شکنجه و بدرفتاری با متهمام همراه بود به 'فساد فی الارض' محکوم شدند و برای آنها حکم اعدام صادر شد.»
این سازمان اشاره کرد که در جریان محاکمه رئیس دادگاه اجازه نداد وکیل متهمان صحبت کند.
این سازمان نوشت: «علیرغم نقض جدی فرآیند عادلانه قضایی، شعبه ۴۱ دیوان عالی این احکام و مجازاتهای اعدام را در روز ۳ فوریه ۲۰۲۰ مورد تایید قرار دارد و در اوایل ماه سپتامبر ۲۰۲۰ شعبه ۳۸ دیوان عالی درخواست آنها را برای محاکمه مجدد رد کرد.»
این هفت نفر بعد از بازداشت در فاصله دسامبر ۲۰۰۹ تا ژانویه ۲۰۱۰ در آذربایجان غربی به بازداشتگاه وزارت اطلاعات در ارومیه منتقل و به عضویت در یک «گروه سلفی» متهم شدند، اتهامی که همگی رد کردند.
انور خضری، کامران شیخه و خسرو بشارت بعدا به زیر گرفتن و کشتن یک مرد متهم شدند که این اتهام را هم رد کردند.
این سه در نامههای سرگشادهای گفتند که ماموران وزارت اطلاعات مکررا آنها را در جریان بازجویی شکنجه کردهاند و از آنها «اعتراف اجباری» گرفتهاند.
آویزان شدن از سقف، ضرب، اعدامهای ساختگی، محرومیت از خواب و شکنجه روانی از جمله مواردی است که آنها ذکر کردند.
