نیمه نهایی جام جهانی ۲۰۲۲؛ مراکش «دیوانه» نیست و جام می‌خواهد

این نخستین بار است که یک تیم آفریقایی به جمع ۴ تیم پایانی جام جهانی می رسد.

وقتی قبل از شروع جام جهانی، ساموئل اتوئو ستاره سال‌های قبل بارسلونا و چلسی پیشبینی کرد که مراکش و کامرون فینال ۲۰۲۲ را برگزار خواهند کرد، مورد تمسخر بسیاری از کاربران شبکه‌های اجتماعی قرار گرفت.

اما دست‌کم ۵۰ درصد از پیشبینی او البته نه درباره فینالیست‌ها، بلکه درباره یکی از دو بازی نیمه‌نهایی تحقق یافت، چون اتوئو پیشبینی کرده بود که فرانسه و مراکش یکی از دو مسابقه نیمه‌نهایی را برگزار می کنند.

رکورد حیرت انگیز قرمزها

مراکش درحالی به عنوان اولین تیم آفریقایی تاریخ، به نیمه نهایی جام جهانی رسیده که تاکنون در هیچ یک از ۵ بازی قبلی خود، حتی از حریفانش عقب نیفتاده است‌.

بیش از ۵۱۰ دقیقه بازی مقابل بلژیک، کرواسی، کانادا و سپس اسپانیا(۱۲۰ دقیقه) و پرتغال، بدون آنکه یک دقیقه از این تیم‌های بزرگ عقب افتاده باشد.

مراکش از گروه دشوار خود با ۷ امتیاز به عنوان تیم اول صعود کرد و اسپانیا را درحالی در ضربات پنالتی شکست داد که تیم لوئیس انریکه مارتینز فقط یک شوت یه چارچوب و البته یک ضربه به تیر دروازه در طول ۱۲۰ دقیقه داشت.

در یک‌چهارم نهایی هم پرتغال یک نیمه برای جبران گل خورده از مراکش فرصت داشت اما فقط توانست ۳ ضربه در چارچوب ثبت کند و درحالی که ستارگانی مثل کریستیانو رونالدو، لیائو و ژائو کنسلو به عنوان بازیکن تعویضی وارد زمین شده بودند، بدون گل زده به مراکش باخت.

به این ترتیب با تیمی مواجه هستیم که صلابت دفاعی آن کم نظیر است.

مشکلات ویژه رکاکی

هرچند مراکش در ۲۱۰ دقیقه بازی مقابل اسپانیا و پرتغال یک گل هم نخورد اما حالا در آستانه بازی مقابل فرانسه محدودیت های ویژه ای برای خط دفاع مراکش ایجاد شده است.

رومن ساس، مدافع میانی و کاپیتان مراکش که در اواخر بازی با پرتغال به دلیل مصدومیت زمین را ترک کرد، احتمالا بازی با فرانسه را از دست می دهد، نعیف آگوئر، دیگر مدافع میانی موفق مراکش در تورنمنت که در جریان بازی با پرتغال مصدوم شد هم شاید به بازی امشب نرسد.

نصیر مزروعی، مدافع کناری که در بایرن مونیخ بازی می کند هم پس از درخشش مقابل اسپانیا، بازی با پرتغال را از دست داده بود و احتمالا در بازی امشب در فهرست مراکش حضور نخواهد داشت.

پس ولید رکاکی سرمربی مراکش شاید مجبور شود با ۳ تغییر در ترکیب خط دفاع نسبت به حالت ایده‌آل‌اش، بازی با فرانسه را آغاز کند.

البته او در خط حمله هم ولید خدیرا را ندارد؛ مهاجم بلندقامت باشگاه باری ایتالیا که یک ذخیره طلایی در بازی‌های قبلی بود و در اواسط نیمه دوم وقتی به بازی می آمد، در ضدحملات مراکش حسابی خط دفاع حریف را دچار مشکل می کرد.

بازتاب روح تیمی در زمین

با همه این مشکلات، مراکش یک تیم متمرکز بر توانایی های گروهی است؛ تیمی که دو مدافع میانی خود را در جریان بازی با پرتغال از دست داد و در ۱۰ دقیقه پایانی هم پس از اخراج خدیرا از زمین، با ۱۰ بازیکن بازی کرد اما تسلیم حریف پرستاره خود نشد.

رکاکی در این تورنمنت با سیستم ۱-۴-۱-۴ بازی می کند و یک لیدر کم اشتباه در قلب خط میانی دارد؛ صوفیان آمرابات. هافبک ۲۶ ساله عضو باشگاه فیورنتینا یکی از بهترین هافبک‌های میانی حاضر در جام جهانی ۲۰۲۲ است و از مهمترین عوامل بسته ماندن دروازه مراکش مقابل اسپانیا و پرتغال بود.

بال راست و چپ مراکش هم در فاز دفاع و حمله از ستون های اصلی این تیم هستند.

حکیم زیاش در راست و صوفیان بوفال در چپ؛ دو بازیکنی که با پای مخالف به داخل می زنند و هنگام دفاع، مثل یک مدافع تمام عیار در نبردهای نفر به نفر شرکت می کنند و از مدافعان پشت سر خود حمایت می کنند.

و یوسف نصیری؛ که او را با پرش حیرت انگیزش مقابل دروازه پرتغال به یاد می آوریم؛ یک پرش بلند و ضربه سری که مراکش را به نیمه نهایی جام جهانی رساند.

تمام این نکات اما زیر پوشش روح تیمی مراکش قابل تحلیل است.

مراکشی‌ها در جریان بازی از ابتدای بازی تا لحظات پایانی، با شور و انرژی کم نظیری برای هر نبرد فیزیکی در مناطق مختلف زمین، از یکدیگر حمایت می‌کنند و حریفشان به ندرت می‌تواند برتری عددی در کار با توپ ایجاد کند.

مهم‌ترین عامل در موفقیت ویژه مراکش در این تورنمنت، همین ویژگی است.

فرانسه؛ بدون رمز و راز

در مورد فرانسه نکات مبهم چندانی در کار نیست. تیم دیدیه دشان با سیستم ۱-۳-۲-۴ بازی می‌کند و انتظار می‌رود امشب زمان زیادی از بازی را مالک توپ باشد.

فرانسه در تمام بازی‌هایش گل زده اما مقابل انگلیس بیش از هر بازی دیگر مشخص شد که واقعا در دفاع تیمی شکننده است، اما مسئله اینجاست که مراکش به اندازه انگلیس، مهارت انفرادی و تیمی ندارد که بتواند به اندازه تیم گرث ساوتگیت فرانسه را آزار بدهد.

با این حال بازهم احتمال آسیب دیدن فرانسه از ضعف دفاع تیمی‌اش کم نیست. فرانسه در بازی با توپ یکی از بهترین تیم‌های جام است.

مربع عثمان دمبله، کیلیان امباپه، آنتوان گریزمان و اولیویه ژیرو می‌توانند دروازه هر تیمی را باز کنند اما این چهار بازیکن زمانی که باید در دفاع به تیمشان کمک کنند، چندان فعال نیستند.

به این ترتیب ما با تیمی مواجه هستیم که هنگام مالکیت توپ بسیار موثر و برای حریفش خطرناک است اما زمانی که توپ را از دست می‌دهد هم در کنترل حریف، چندان قوی نیست.

حکیمی علیه امباپه

امباپه مقابل انگلیس اصلا نمایش خوبی نداشت و در جریان بازی تقریبا ایزوله شده بود؛ به این مفهوم که توپ چندان به او نمی‌رسید و وقتی هم می‌رسید تعداد بازیکنانی از انگلیس که او را احاطه می‌کردند، بیش از همبازیانش بود و به همین دلیل نمی‌توانست چندان کار موثری انجام دهد.

به نظر می‌رسد برنامه رکاکی هم برای مهار امباپه مشابه استراتژی ساوتگیت باشد. نکته امیدوارکننده برای مراکش این است که آنها هم مثل انگلیس، یک دفاع راست سریع و باکلاس دارند؛ اشرف حکیمی.

این مدافع سریع که همبازی امباپه در پاری‌سن ژرمن است، باید در چند کورس سرعتی سرنوشت‌ساز امباپه را مهار کند تا تیمش شانس فینالیست شدن داشته باشد.

رکاکی دیوانه نیست

قطعا روی کاغذ شانس برتری فرانسه بیش از مراکش است، به خصوص پس از مصدوم شدن چند مهره کلیدی مراکش و محرومیت خدیرا مهاجم این تیم.

مراکش اما در تمام طول این تورنمنت حتی یک بازی دشوار هم نداشته و بارها مشکلات ویژه برایش رخ داده و به رغم این مشکلات، حتی یک دقیقه هم از هیچ حریفی عقب نیفتاده است.

رکاکی در آستانه این بازی گفته: «شاید همه فکر کنند من دیوانه هستم اما ما برای فینالیست شدن و بالا بردن جام تلاش می‌کنیم.»

مسئله اینجاست که با نمایش‌های خوبی که مراکش داشته، هیچکس فکر نمی‌کند رکاکی دیوانه است و همه ادعای او را جدی می‌گیرند، از همه بیشتر فرانسوی‌ها.