فروریختن نمازخانه یک مدرسه در اندونزی کشته و زخمی داشت

نیروهای امداد در تلاشند ده‌ها دانش‌آموز و کارگر را از زیر آوار ساختمان یک مدرسه در اندونزی بیرون بکشند. مقام‌های جاوه شرقی اعلام کرده‌اند که سه نفر کشته و ۹۹ نفر دیگر بستری شده‌اند که حال برخی از آن‌ها وخیم گزارش شده است. به گفته امدادگران ممکن است شمار قربانیان «افزایش» یابد.

دست‌کم ۳۸ نفر دیگر که بسیاری از آن‌ها پسران نوجوان هستند، همچنان زیر آوار مدرسه شبانه‌روزی اسلامی «خزینی» در سیدوارجو در جاوه شرقی گرفتارند. زمانی که ساختمان فرو ریخت، برای نماز جمع شده بودند.

به گفته سازمان مدیریت بحران، پی این ساختمان دو طبقه «ناپایدار» بود و توان تحمل وزن دو طبقه جدید که روی آن ساخته شده بود را نداشت.

آسوشیتدپرس گزارش داده است تعدادی دانش‌آموز دختر که در بخش دیگری از ساختمان در حال نماز بودند توانستند فرار کنند.

دانش‌آموزان این مدرسه بین ۱۲ تا ۱۷ سال سن دارند.

تصاویر رسانه‌های محلی نشان می‌دهد بخشی از ساختمان کاملا فرو رفته و قطعات بزرگ بتنی از میان آوار بیرون زده است.

به گفته مقام‌ها، صدای گریه و فریاد از میان آوار شنیده می‌شود. تعدادی از بستگان نگران، شب را در مدرسه گذرانده‌اند و منتظر خبری هستند.

ده‌ها نیروی امداد شبانه در جست‌وجو بودند اما عملیات نجات امروز، سه‌شنبه، موقتاً متوقف شد زیرا مقام‌ها گفتند خطر فروریختن بیشتر ساختمان وجود دارد.

محمد سیفی، رئیس سازمان جست‌وجو و نجات باسارناس، گفت: «ساختمان فرو ریخته به ساختاری شبیه کیک طبقه‌ای با لایه‌های بتنی تبدیل شده است که تنها حفره‌های باریک باقی گذاشته است. شرایط ناپایدار است و امکان اینکه هنوز عده‌ای زیر آوار گرفتار باشند هست.»

او گفت امدادگران برای یک «عملیات ویژه» آماده می‌شوند و یگان‌هایی از سراسر منطقه با «ابزارهای ویژه» برای بیرون کشیدن گرفتار شدگان تجهیز شده‌اند.

آقای سیفی همچنین به دوگانگی استفاده از تجهیزات سنگین مانند جرثقیل و بیل مکانیکی اشاره کرد: «در حالی‌که این تجهیزات به بالا بردن صفحات بتنی و دسترسی کمک می‌کند، جابه‌جا کردن آن‌ها ممکن است جان بازماندگان گرفتار در زیر آوار را نیز به خطر بیندازد.»

روایت‌های جان‌بدربردگان نوجوان

روسیـدا، مادری که پسرش کفا احمد مولانا در میان مفقودشدگان است، گفت از عصر دوشنبه منتظر خبر مانده است.

او گفت: «آخرین بار روز قبل از حادثه با او صحبت کردم و هیچ چیز غیرعادی در آن گفتگو نبود.» این زن ۴۷ ساله افزود یکی دیگر از فرزندانش نیز در این حادثه آسیب دیده و اکنون در بیمارستان تحت درمان است.

دانش‌آموزانی که زنده مانده‌اند، داستان فرار هولناک خود را برای رسانه‌های محلی بازگو کردند.

محمد ریجال‌ غیب، دانش‌آموز کلاس هفت، گفت صدها نفر برای نماز جمع شده بودند که صدای ریزش سنگ‌ها را شنیدند. او گفت که «صدا بلندتر و بلندتر شد» و بعد بیرون دوید.

محمد افزود که آوار سقف به او برخورد کرد اما موفق شد خودش را از زیر آوار بیرون بکشد.

دانش‌آموز دیگری به نام صفا به روزنامه کومپاس گفت دانش‌آموزانی را با «زخم‌های زیاد» دیده است.

عبدالسلام مجیب، از مسئولان مدرسه، از خانواده‌های دانش‌آموزان عذرخواهی کرد و این حادثه را «خواست خدا» خواند و گفت: «امیدوارم خداوند چیزی بهتری جایگزین کند.»

رئیس شورای شهر سیدوارجو گفته است که مدیریت مدرسه برای بزرگ کردن ساختمان «مجوزی نگرفته» بود.

خزینی یک مدرسه شبانه‌روزی سنتی اسلامی در اندونزی است که به نام «پزنترن» شناخته می‌شود.

اینگونه مدارس بر مطالعات اسلامی مانند حفظ قرآن، یادگیری عربی و فقه اسلامی تمرکز دارند اما امروزه بسیاری از آن‌ها آموزش عمومی نیز ارائه می‌دهند. برخلاف مدارس عادی این مراکز تحت نظارت وزارت امور دینی اندونزی هستند نه وزارت آموزش و پرورش.

با این حال، نظارت بر آنها اغلب محدود است و بسیاری از آنها غیررسمی و خارج از مقررات و نظارت مداوم فعالیت می‌کنند.

بخش ساخت‌وساز اندونزی سابقه خوبی در ایمنی ندارد و سازمان بین‌المللی کار آن را در میان بدترین‌ها در جهان ارزیابی کرده است.

اوایل این ماه در جاوه غربی ساختمانی که مردم برای نیایش در آن گرد آمده بودند، ناگهان فروریخت و دست‌کم چهار نفر کشته و ده‌ها نفر زخمی شدند.