«با این همه اسلحه، به جنگ می‌روید؟» گزارش بی‌بی‌سی از محله‌ای در لس‌آنجلس که در کانون اعتراض‌ها قرار دارد

مردی از سربازان گارد ملی می‌پرسد: «با این همه اسلحه، به جنگ می‌روید؟» سربازها بی‌احساس و ساکت، از پشت نرده‌ها و اسلحه در دست، فقط به او خیره شده‌اند.

ما در پارامونت هستیم؛ منطقه‌ای در جنوب لس‌آنجلس که روز شنبه، پس از پخش خبر یورش مأموران برای اخراج مهاجران، به صحنه درگیری میان نیروهای «اداره مهاجرت و گمرک ایالات متحده» و گروهی از معترضان تبدیل شد.

همین ناآرامی‌ها باعث شد دونالد ترامپ وارد عمل شود؛ او پس از دو روز اعتراضات پراکنده علیه یورش مأموران مهاجرتی، دستور اعزام دو هزار نیرو را برای «برقراری نظم و قانون» در این کلان‌شهر کالیفرنیا صادر کرد.

گوین نیوسام، فرماندار دموکرات کالیفرنیا هشدار داد: «این اقدام نمایشی فقط به تشدید تنش‌ها منجر خواهد شد.» او از پیش نسبت به آن‌چه روز بعد در مرکز لس‌آنجلس رخ خواهد داد هشدار داده بود: صدها معترض راه‌ها را می‌بندند، مأموران برای متفرق کردنشان از گاز اشک‌آور و نارنجک صوتی استفاده می‌کنند، و خودروهایی در شعله‌های آتش می‌سوزند.

مردی که روی نرده‌ها و روبه‌روی سربازان است، فریاد می‌زند: «شما وظیفه‌تان را انجام می‌دهید، ولی ما دشمن نیستیم.»

صدای او در میان دوازده نفری که یکشنبه گرد هم آمده بودند تا اعتراض خود را نسبت به حضور گارد ملی نشان دهند، به وضوح شنیده می‌شد.

این حس میان مردم پارامونت، منطقه‌ای شهری با حدود ۵۱ هزار نفر جمعیت، عمومیت دارد؛ حدود هشتاد درصد ساکنان اینجا لاتین‌تبار هستند و ۳۶ درصد آنها در خارج از ایالات متحده متولد شده‌اند.

او می‌گوید: «در اینجا فقط آدم‌های زحمت‌کش زندگی می‌کنند، چون این محله را مهاجران ساخته‌اند». همسایه‌ای دیگر پرچم مکزیک را تکان می‌دهد، دو جوان پلاکاردهایی علیه اداره مهاجرت در دست دارند و چند خودرو هنگام عبور بوق می‌زنند.

«مردم می‌ترسند»

مثل هر آخر هفته، سه نفر از مهاجرانی که در شکل گرفتن پارامونت نقش داشتند، آن سوی خیابان گرد هم آمده‌اند تا درباره خبرهای خانوادگی و اتفاقات روز گپ بزنند.

موضوع گفت‌وگوی این یک‌شنبه خوان، روخیلیو و هکتور که در ماشین‌های کارشان نشسته‌اند، درگیری‌هایی است که روز قبل در همان پارکینگ بین معترضان و مأموران فدرال رخ داده بود.

خوان، مرد ۶۳ ساله مکزیکی که ۱۷ سالگی از خالیسکو به آمریکا رفته، می‌گوید: «ظاهراً گزارش‌هایی بوده که آن‌ها درست همین‌جا یورش برده‌اند.»

او ادامه می‌دهد: «همین باعث شد مردم بیایند و در میان سردرگمی، اوضاع به آشوب کشیده شود.»

برخی از معترضان کوکتل مولوتوف و سنگ پرتاب کردند. پنجره‌ها شکسته شد و یک خودرو به آتش کشیده شد. مأموران با اسپری فلفل و گلوله پلاستیکی واکنش نشان دادند. اضطراب و ترس سراسر محله را فرا گرفت.

وزارت امنیت داخلی آمریکا در پیامی که برای بی‌بی‌سی فرستاد، گفت که اداره مهاجرت در روز شنبه هیچ عملیاتی در آن منطقه انجام نداده است.

اما این وزارتخانه اعلام کرد که هفته گذشته در لس‌آنجلس ۱۱۸ مهاجر فاقد مدارک قانونی در یورش‌های مأموران مهاجرتی بازداشت شده‌اند؛ سخت‌گیرانه‌ترین اقدامات مهاجرتی علیه این «شهر پناه‌دهنده» از زمان به قدرت رسیدن ترامپ و وعده انجام «بزرگ‌ترین اخراج تاریخ کشور».

اما، این سه دوست می‌گویند که نگران نیستند: «ما هیچ مشکلی نداریم و همه مدارک‌مان مرتب است»، هرچند قبول دارند که بسیاری از ساکنان بدون مدرک در حال حاضر نگران و مضطرب‌اند.

خوان، که همچنان ترجیح می‌دهد نام خانوادگی‌اش را نگوید، ادامه می‌دهد: «به همین دلیل امروز کسی اینجا نیست. معمولاً، به‌ویژه وسط هفته، اینجا می‌توانی ۲۰ یا ۳۰ وانت با کارگران روزمزد را ببینی که منتظر کار هستند.»

پدرو که خواست با نام مستعار معرفی شود، یکی از معدود افرادی بود که روز یک‌شنبه برای پیدا کردن کار به اینجا آمده بود.

روی شیشه جلوی وانت آبی‌رنگ و قدیمی‌اش که در گوشه‌ای پارک شده، روی تابلویی نوشته شده است: «سقف، تعمیرات، رنگ‌کاری».

پدرو که اهل السالوادور است و حالا بیش از پنجاه سال است در آمریکا زندگی می‌کند، با وجود اینکه هفتاد و چند ساله است و نزدیک بازنشستگی است، می‌گوید: «زندگی اینجا خیلی گران است و حقوق بازنشستگی‌ام کفاف نمی‌دهد.»

او ادامه می‌دهد: «برای همین مجبورم هر روز به اینجا بیایم تا دخل‌وخرج‌‌ام را برسانم.»

او از سال ۲۰۰۰ اقامتش قانونی شده و حالا با خیال راحت دنبال کار می‌رود، اما دیدن رنج و ترس همسایه‌هایش دلش را به درد می‌آورد.

این تظاهرات‌ها برای لس‌آنجلس تازگی ندارد؛ این شهر از نخستین جاهایی بود که ساکنانش پس از بازگشت ترامپ و سیاست‌های ضد مهاجرتی‌اش به کاخ سفید، به خیابان‌ها رفتند.

اما پدرو تظاهرات این روزها را «نقطه عطف» می‌نامد.

او می‌گوید: «خشم زیاد شده، عصبانیت زیاد شده. خیلی‌ها به خیابان‌ها آمده‌اند زیرا پدر و مادرهایشان یا نسل‌های قبلی‌شان سال‌ها در سایه و حاشیه زندگی کرده و سختی کشیده‌اند.»

او ادامه می‌دهد: «ولی ماجرا به این‌جا ختم نمی‌شود. این یورش‌ها ادامه خواهند داشت. با این رئیس‌جمهور، زندگی در اینجا دیگر ممکن نیست»، و اضافه می‌کند که به بازگشت به السالوادور فکر می‌کند.

ماریا گوتیرس که در تظاهرات شنبه پارامونت شرکت داشته، می‌گوید: «وقت قیام بود.» او با قاطعیت می‌گوید: «این‌ها مردمِ من هستند.»

او که در مکزیک به دنیا آمده و از کودکی در آمریکا زندگی کرده، در حالی که چشمش به نیروهای گارد ملی و خودروهای هاموی آن‌هاست، این را به بی‌بی‌سی می‌گوید.

او می‌گوید: «همه در اینجا یا یکی از نزدیکانشان بی‌مدرک است، یا کسی را می‌شناسند که مدارک ندارد.»

«جامعه‌ای پرشور»

بعضی از همسایه‌ها برای آرامش و دلگرمی به کلیسایی رفته‌اند که هر یک‌شنبه در آن جمع می‌شوند. کلیسای «چپل آو چِنج» تنها چند متر با فروشگاه هوم‌دیپو - محل درگیری‌ها - فاصله دارد.

نزدیک به دویست نفر، که بیشترشان لاتین‌تبار هستند، با دقت به خطبه‌ای گوش می‌دادند که آنان را به چنگ زدن به ریسمان ایمان دعوت می‌کرد.

ایرنه رامیرز، از کشیش‌های کلیسا، به بی‌بی‌سی موندو می‌گوید: «ما اینجا در پی وحدت هستیم و برای همه دعا می‌کنیم.» او جامعه اطراف را «پرشور، منسجم و خانواده‌محور» توصیف می‌کند.

برایان وورث، کشیش ارشد کلیسا، هم این نظر را تأیید می‌کند.

او برای بی‌بی‌سی می‌گوید: «در این سال‌ها، پارامونت واقعاً به منطقه‌ای زنده و پر شور تبدیل شده است.»

او با تأکید می‌گوید: «در دهه ۱۹۸۰، پارامونت یکی از بدترین جاها به حساب می‌آمد، اما با رهبران مدنی، کسانی که در حوزه آموش بودند و ما در کلیساها دست به دست هم دادیم تا این جامعه را متحول کنیم، متحدتر و آرام‌تر کنیم.»

دورا سانچز که در امور کلیسا کمک می‌کند، با تأسف می‌گوید: «هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم صحنه‌هایی را که از تلویزیون می‌دیدیم، اینجا هم ببینیم.»

او اضافه می‌کند: «واقعاً تکان‌دهنده است.»

تنها چند ساعت پس از آن گفت‌وگو، تنش‌ها در خیابان‌های مرکز لس‌آنجلس، در حدود بیست کیلومتر شمال پارامونت، بالا گرفت.

و اختلاف و تنش میان دولت فدرال و دولت ایالتی نیز عمیق‌تر شد.

این درگیری‌ها، رئیس‌جمهور مکزیک کلودیا شاینباوم را هم به واکنش واداشت.

کلودیا شینباوم روز یک‌شنبه گفت که با یورش‌های آمریکا موافق نیست و از کشور همسایه شمالی خواست اصلاحات مهاجرتی را به تصویب برساند.

شینباوم تأکید کرد: «مهاجرت مسئله‌ای نیست که با یورش یا زور حل شود؛ باید با گفت‌وگو و اصلاحاتی فراگیر در سیاست مهاجرتی پی‌گیری شود، که مکزیکی‌های آن‌سوی مرز را هم در نظر بگیرد. این موضع ماست.»

در حالی که فرماندار کالیفرنیا خواستار بازگرداندن گارد ملی به پادگان‌ها شده و رهبران دموکرات این اقدام را «سوءاستفاده‌ای نگران‌کننده از قدرت» می‌خوانند، ترامپ موضع خود را حفظ کرده است.

ترامپ در شبکه اجتماعی تروث سوشیال نوشت: «اکنون اوباش آشوبگر و خشونت‌طلب به مأموران فدرال ما حمله می‌کنند تا عملیات اخراج ما را متوقف کنند ـ اما این شورش‌های بی‌قانون فقط عزم ما را قوی‌تر می‌کند.»

«نظم برقرار خواهد شد، مهاجران غیرقانونی اخراج خواهند شد و لس‌آنجلس آزاد خواهد شد.»