وقتی یک بسته نان به گرانبهاترین هدیه ازدواج در غزه تبدیل میشود
- نویسنده, امیره دکروری
- شغل, بیبیسی
- در, غزه
از نیمه شب مردم در برابر تنها نانوایی باقیمانده در شهر خان یونس در جنوب نوار غزه صف میکشند. آنها ساعتها منتظر میمانند به امید این که بتوانند کمی نان برای رفع گرسنگی فرزندانشان تهیه کنند. آرد در بازار کمیاب شده و قیمت آن چند برابر افزایش یافته است، آن قدر که تهیه غذا را برای مردم دشوار کرده است.
محمد شنا یکی از کسانی است که در صف طولانی نانوایی ایستاده است. او میگوید از حدود یک ماه پیش، حتی موفق به دریافت یک قرص نان هم نشده است.
محمد میگوید: «قیمت یک کیسه آرد به ۴۰۰ شِکِل رسیده و من از دو ماه و نیم پیش نتوانستم آرد تهیه کنم. آنچه بر ما میگذرد فراتر از حد تحمل ماست. گرانی زندگی دیگر غیرقابل تصور شده است. برای دریافت نان باید بیش از ۹ ساعت در صف بایستیم.»
آغاز شمارش معکوس بحران
بحران دسترسی به نان زمانی شدت گرفت که ارتش اسرائیل محدودیتهای شدیدتری اعمال کرد و همزمان با تعطیلات یهودیان، مسیرهای امداد را چندین روز در ماههای سپتامبر و اکتبر ۲۰۲۴ به صورت کامل بست.
پس از آن تعداد کامیونهای حامل کمکهای انساندوستانه که به غزه میرسید کاهش یافت و به ۳۰ کامیون در روز محدود شد؛ رقمی که به گفته آژانس امدادرسانی و کاریابی برای آوارگان فلسطینی (آنروا) تنها ۶ درصد از نیازهای مردم را پوشش میدهد.
با آغاز ورود کامیونها، مقدار آردی که به نوار غزه میرسید کاهش یافت. این امر باعث ایجاد بحرانی جدید شد، به طوری که مردم دیگر نمیتوانستند سهمیه آرد خود را برای پخت نان دریافت کنند و نانواییها هم در تامین آرد کافی برای پختن نان ناتوان بودند.
ارتش اسرائیل سرانجام اجازه ورود کامیونهای حامل آرد را صادر کرد، اما به گفته استفان دوجاریک، سخنگوی سازمان ملل متحد، یک کاروان شامل ۱۰۹ کامیون در نزدیکی گذرگاه کرم ابوسالم به سرقت رفت که بزرگترین حادثه از این نوع از آغاز جنگ در این منطقه بود و در جریان آن ۹۸ کامیون آرد از دست رفت.
این اتفاق بحران گرسنگی را تشدید کرد، زیرا این کمکها به شکل بسیار محدود و با قیمتهای چندین برابر بیشتر از قیمت اصلی در بازار ظاهر شد.
به این ترتیب، صدها هزار نفر از مردم نوار غزه دیگر نمیتوانند مانند گذشته آرد تهیه کنند و خودشان نان بپزند. همزمان فشار بر نانواییهای محدود فعال در منطقه به حدی افزایش یافته که فراتر از ظرفیت آنهاست.
ساعتها انتظار برای یک بسته نان
ام محمد الهندی میگوید از ساعت یک و نیم بامداد در صف نان ایستاده تا بتواند «یک بسته نان» برای خانواده ۱۲ نفرهاش تهیه کند.
او میگوید: «شوهرم بیمار است و نمیتواند حرکت کند. از ۷ ماه پیش دیگر آردی در خانه نداریم. حتی یک دانه برنج یا عدس هم ندارم که به فرزندانم بدهم. فقط امیدوارم جنگ تمام شود، ما چیزی جز صلح نمیخواهیم. خسارتهایی که به ما وارد شده کافی است. پسر ۱۲ سالهام را در برابر چشمانم از دست دادم.»
مشکل ام محمد در تهیه نان مانند ناریمان القرا، مادر پنج فرزند است که مجبور شده از نیمه شب همراه هزاران نفر دیگر در صف بایستد تا بتواند پیش از ظهر چند قرص نان برای فرزندانش تهیه کند.
او میگوید: «بزرگترین فرزندم ۸ ساله است. چطور آنها را سیر کنم؟ هر روز در صف نانوایی میایستم، اما گاهی به خاطر بازار سیاه نمیتوانم نان بگیرم. بعضیها نان را با واسطه میخرند.»
آژانس امدادرسانی و کاریابی برای آوارگان فلسطینی تایید کرده است که شرایط پناهجویان در چادرها و مراکز اسکان موقت، در میان گرسنگی، سرما و ناتوانی سازمانهای بینالمللی در تأمین نیازهای آنها به دلیل کمبود غذا، فاجعهبار است.
روضه علی اسطل، یکی از پناهجویان جنوب غزه، میگوید: «ما میخواهیم کمکها بدون سرقت یا تاخیر به دستمان برسد. ما میتوانیم صبر کنیم، اما کودکان چه؟»
نان؛ نماد عشق در زمان جنگ
وضعیت هلا موسی هم که در بحبوحه جنگ نامزد کرده، متفاوت نیست.
طبق رسوم منطقه، مرد باید به نامزد خود هدیهای ارزشمند بدهد. اما این بار نامزد هلا هدیهای غیرمعمول انتخاب کرد: «یک بسته نان» که مجبور شد برای تهیه آن ساعتها در شلوغی صفها بایستد. هلا این هدیه را ارزشمندترین چیزی دانست که میتوانست در زمان جنگ دریافت کند.
او میگوید: «دو روز پس از نامزدی ما، قحطی در جنوب آغاز شد و من هفت روز متوالی نتوانستم نان بخورم. از گرسنگی شکمم به شدت درد میکرد و این را به نامزدم گفتم که خودش هم همین وضعیت را داشت.»
برنامه جهانی غذا اعلام کرده است که تنها هفت نانوایی از ۱۹ نانوایی مورد حمایت سازمانهای امدادی در غزه همچنان فعال هستند: دو نانوایی در دیرالبلح، یکی در خانیونس و چهار نانوایی در شهر غزه.
این سازمان میگوید بسیاری از نانواییهای دیگر به دلیل کمبود آرد فعالیت خود را متوقف کردهاند.
