صد زن؛ نامه ملاله به دختر دانش‌آموز افغان که از تحصیل محروم شده

در بخشی از مجموعه ۱۰۰ زن بی‌بی‌سی از چهار نفر از زنان پیشروی جهان خواستیم برای چهار زن افغان نامه بنویسند و از آنان بخواهند کار و زندگی و علاقه‌های خود را تعریف کنند.

ملاله یوسف‌زی، برنده جایزه نوبل صلح که سال ۲۰۱۲ نیروهای طالبان در پاکستان به دلیل دفاع از حق تحصیل دختران گلوله‌ای به سرش شلیک کردند، خبردار شد که روهیلا (نام واقعی او نیست) دختر ۱۷ ساله افغان از زمان تسلط طالبان در افغانستان در ماه اوت حدود چهار ماه است که به مدرسه نرفته است.

روهیلا یکی از دختران دانش‌آموز دبیرستانی است که پس از به قدرت رسیدن طالبان در افغانستان از تحصیل محروم شد.

ملاله عزیزم،

هر روز صبح که از خواب بیدار می‌شوم فکر می‌کنم مدرسه‌ام دیر شده است اما زود به‌خاطر می‌آورم که مدرسه‌ای در کار نیست. مدرسه من فقط چند کیلومتر با خانه‌ام فاصله دارد و برای رفتن به مدرسه همراه با خواهران و برادرانم ریکشا (سه‌چرخه) سوار می‌شدیم. حالا هر روز صبح می‌بینم که ریکشا از راه می‌رسد و پسر‌ها را به مدرسه می‌برد و مرا در خانه جا می‌گذارد.

هر روز پیگیر خبرها هستم که شاید خبر بازشدن مکاتب/مدرسه‌ها را در منطقهٔ ما بدهند و دوباره بتوانم با دوستان و معلم‌هایم گپ‌و‌گفت داشته باشم. حقیقت این است که هیچ‌کس نمی‌داند مدرسه‌ها برای دخترانی به سن من چه زمانی ممکن است دوباره باز شوند.

من از این که به دلیل زن بودن از حق بدیهی و طبیعی تحصیل محروم مانده‌ام، خیلی غمگینم.

نگران معلم‌های مدرسه‌ام هم هستم. آنها تنها نان‌آوران خانواده‌های خود بودند و ماه‌هاست که معاش (حقوق) دریافت نکرده‌اند. خیلی دلتنگ دوستانم هستم. در جمع دوستانم فقط چند نفر از ما به اینترنت دسترسی داریم. من تمام تلاشم را می‌کنم که به صورت آنلاین انگلیسی یاد بگیرم اما بدون معلم کار آسانی نیست.

دلم تنگ شده، برای آزمایش‌هایی که در کلاس علوم در آزمایشگاه مدرسه انجام می‌دادیم. یادم هست یک بار هم در رقابت‌های سخنرانی در جمع شرکت کردم که خیلی لذت‌بخش بود. خوب به خاطر دارم که با توصیف مدرسه‌‌ام چه احساس افتخار و سربلندی کردم و در این رقابت بر مدرسهٔ رقیب پیروز شدیم.

من همیشه احساس می‌کردم که باید در راه آنچه به آن علاقه دارم تمام تلاشم را بکنم. وقتی بچه بودم پدرم یک جعبه بزرگ از کتاب‌های کمیک‌استریپ به زبان انگلیسی آورد و مرا تشویق می‌کرد که برنامه‌های علمی تلویزیون را تماشا کنم. به همین دلیل است که به این موضوعات علاقه‌مند شدم.

در آینده می‌خواهم در رشته علوم تحصیل کنم و موقعیت شغلی خوبی داشته باشم. رؤیای من این است که بتوانم بورسیه‌ای برای تحصیل در خارج از کشور به دست بیاورم و بعد با تجربه و دانش به کشورم برگردم.

اما حالا ارتباط افغانستان با تمام دنیا قطع شده است و رؤیا‌های من برای ادامه تحصیل نقش بر‌آب شده است.

امیدوارم جهان و مجامع بین‌المللی، افغانستان را از یاد نبرند و نگذارند سال‌ها تلاش ما بر باد رود. کاش همه دنیا کمک کنند صدای ما شنیده شود.

با بهترین آرزو‌ها،روهیلا

ملاله یوسفزی، از بنیان‌گذاران بنیاد غیر‌انتفاعی "ملاله" است که هدف آن ساختن جهانی است که هر دختری بتواند بدون ترس‌ و هراس تحصیل کند و بیاموزد و پیشرفت کند.

روهیلای عزیزم،

می‌خواهم بدانی که تو تنها نیستی.

یادم هست که مردان مسلح به خانه من در پاکستان حمله ‌کردند و مدارس دخترانه را تعطیل کردند. خوب می‌دانم وقتی آدم از فردای خودش خبر نداشته باشد چه حالی دارد، هراس و نگرانی اینکه هرگز دوباره در کلاس مدرسه نخواهی بود.

وقتی طالبان در ماه اوت کابل را تسخیر کردند من به دلیل ششمین عمل جراحی در ۹ سال گذشته برای ترمیم آسیب گلوله‌های آنها در بیمارستان بودم. خبرها را می‌شنیدم و زنان و دختران افغانستان را می‌دیدم که در خیابان‌ها اعتراض می‌کنند و حق و حقوق خود را طلب می‌کنند. از این که می‌دیدم تاریخ تکرار می‌شود دلم به درد می‌آمد.

اگر همه دختران به مدرسه بروند، می‌توانیم زنانی پیشرو در همه نقش‌های کلیدی داشته باشیم. از خودمان بهتر می‌توانیم دفاع کنیم. می‌توانیم تلاش کنیم جهان بهتری بسازیم. با مشارکت زنان تحصیل‌کرده پیشرفت جهان در زمینه‌هایی مثل تهیه واکسن و یافتن راه‌حل‌های زیست‌محیطی سریع‌تر می‌شود. من چشم‌انتظار چنین آینده‌ای هستم.

خوب می‌دانم وقتی آدم از فردای خودش خبر نداشته باشد چه حالی دارد، هراس و نگرانی اینکه هرگز دوباره در کلاس مدرسه نخواهی بود.

در نبرد هر روزه‌ام برای حق تحصیل و برابری زنان به تو فکر می‌کنم و به شیفتگی تو به علم و پدرت که مانند پدر من می‌خواهد که یاد بگیری و پیشرفت کنی. من قول می‌دهم که ماجرای زندگی تو را با دیگران به اشتراک بگذارم و به فراخوان یاری ادامه دهم.

فقط از تو می‌خواهم باور به خودت را از دست نده. به توانایی خودت ایمان داشته باش. تو به هر کاری توانایی.

امضا: ملاله یوسف‌زی

تهیه کنندگان: جورجینا پیرس، لارا اوون، کاوون خاموش، زحل احد. ویرایش شده توسط والریا پراسو. تصویرگری ژیلا دستمالچی. تصاویر اضافی از جوی رکساس.

مطالب بیشتر از مجموعه صد زن: