کاروان صلح هلمند پس از ۷۰۰ کیلومتر پیاده‌روی به کابل رسید

شماری از ساکنان ولایت هلمند که از حدود ۳۶ روز قبل کاروان صلح را از این ولایت راه اندازی کرده بودند، امروز دوشنبه ۲۸جوزا/خرداد به شهر کابل رسیدند.

این کاروان برای رسیدن به کابل حدود ۷۰۰ کیلومتر را پیاده پیمود تا به پایتخت افغانستان برسد.

ابتکار این برنامه را اقبال خیبر، دانشجوی ۲۷ ساله رشته پزشکی به عهد دارد که همراه با هفت نفر دیگر شامل قیس هاشمی، پاچاخان، بهلول خان، عبدالسلام بیان، لعل محمد زهیر، سردارمحمد سروری و قدرت الله همدرد از هلمند با پای پیاده به طرف کابل راه افتادند.

این کاروان هفت نفری با گذشت از ولایتهای مختلف افغانستان اکنون به ۱۰۰ نفر رسیده و هدف اصلی این راه رفتن طولانی تامین صلح در افغانستان خوانده شده است.

این کاروان صلح برای رسیدن به کابل مشکلات زیادی را پشت سرگذاشته است؛ بیشتر افراد در این مدت روزه دار بوده و از دشتهای سوزان جنوب افغانستان عبور، ده‌ها شهر و روستای کوچک و بزرگ را به پشت سرگذاشته‌اند.

بیشتر مسیری را که این "کاروان صلح" طی کرد تحت حاکمیت گروه طالبان است. به گفته اعضای این کاروان طالبان نیز در این مسیر به آنان گفته که آنها نیز از جنگ و از عمل کردن به دستور کسانی که نمی‌شناسند و از نزدیک ندیده‌اند، خسته‌اند.

در نخستین روزهای سال نو خورشیدی، مسابقه کشتی در شهر لشکرگاه مرکز ولایت هلمند به مناسب جشن نوروز بر پا بود که انفجار انتحاری در محل برگزاری مسابقه رخ داده و جان ۱۳ نفر را گرفت. بعد از این حادثه جمعی از اهالی لشکرگاه خیمه تحصن برپا کردند و خواهان برقراری آتش‌بس در ولایت هلمند شدند.

معترضان اعلام کردند که با کاروانی از نیروی انسانی به ولسوالی موسی‌قلعه، مرکز اقتدار طالبان خواهند رفت، ولی گروه طالبان هشدار داد که حاضر نیست امنیت این کاروان را تامین کند.

این کاروان مسیر کابل را انتخاب کردند و بعد از ۳۴ روز پیاده روی به کابل رسیدند.

یکی از اعضای این گروه لعل محمد زهیر است. کسی که به دلیل جنگ از روستایش آواره شد و با خواهرش به شهر لشکرگاه رفت. اما به دلیل فقر قادر به تامین هزینه زندگی خود نشد و دوباره مجبور شد به روستای محل تولدش برگردد.

او چهارسال قبل همراه با خواهرش از ولایت قندهار به هرات می رفت که خودروش در مسیر راه هدف مین کنار جاده قرار گرفت، خواهرش در این انفجار سوخت و خودش بینایی دوچشمش را از دست داده است.

اعضای این کاروان خواستهای مشخص از طرفهای درگیر در افغانستان دارند. برقراری آتش‌بس، مشخص شدن محلی برای گفت‌و‌گوی دو طرف درگیر، تشکیل حکومت مشترک و سرانجام توافق بر سر تعیین جدول زمانی، خروج نیروهای خارجی از افغانستان.

کاروان صلح در نظر دارد برای جلب حمایت بیشتر مردم، مدتی را در کابل بماند. دومین گام آن نیز راهپیمایی به سوی ولایت بلخ درشمال خواهد بود که متعاقب آن ولایت‌های جوزجان، فاریاب، بادغیس و هرات را هم در می‌نوردند.