فوزيه نمی تواند درست شعر بخواند. با رسيدن وحيد، هردو در مورد شعر صحبت می کنند. وحيد می گويد سرودن شعر کار اطفال نيست. در جريان همين گفتگو خاله گاديوان رسيده پس از احوالپرسی و اندک بحث درمورد دختری می گويد که شعر می سرايد. اطفال از خاله گاديران می خواهند تا آنها را به ديدن دختر ببرد. گاديران پذيرفته، همه باهم در گادی جادويی سوی شمسيه راه می افتند. گادی در خانه، شمسيه فرود می آيد، همه از گادی پياده می شوند، بعد شمسيه از مهما نانش پذيرايی می کند. فوزيه از او می پرسد چگونه به سرودن اشعار آغاز کرد؟  |  خداوندا تويی بخشاينده مسلمانان – خداوندا تويی پادشاه عالميان...  |
شمسيه می گويد: "دو سال قبل نزد استاد برکت الله سليم آموزش قرآن ديدم. استاد آيتی را معنی کرد، که در آن از صفات خداوند بزرگ ياد شده بود. همان بود، که احساس کردم بايد در صفت خداوند بزرگ شعر سرايم، بعد شعرش را برای اطفال به زمزمه می گيرد: خداوندا تويی بخشاينده مسلمانان – خداوندا تويی پادشاه عالميان... شمسيه تا اکنون صدو پنجاه قطعه شعر سروده، اما هنوز آنها را به شکل کتابی در نياورده است. سال گذشته يکی از اشعارش جايزه صلح را نيز دريافت کرد. شمسيه می گويد: "من بيشتر مطا لعه می کنم، به زبان های دری و پشتو شعر می سرايم و مشوقينم والدينم می باشند. شعر هايم را استاد ادبيات ما اصلاح می کند. | | | سال گذشته يکی از اشعارشمسيه برنده جايزه صلح شد. |
پدر شمسيه درمورد دخترش می گويد همواره شمسيه را تشويق می کند تا شعر سرايد، ازهمين رو برايش کتاب مجله و هر وسايل طرف ضرورتش را مهيا می سازد. درخاتمه طبق معمول خاله گاديران با شمسيه و خانواده اش خدا حافظی کرده به اتفاق اطفال در گادی جادوی دوباره راه خانه هايشان را در پيش می گيرند. | 
برنامه را بشنويد
يک قصروهزاردريچه: کار های شاقه 