خاله گاديرا اطفال را به ديدن کاسه های گلی و آشنا شدن با مرسل دختر نقاش می برد.

آنها فکر می کنند که ممکن گلدان خارجی باشد. ليلا می گويد:

" خارجی نيست پدرش از کدام جای نزديک که به ميله رفته بود آورده است."

اما ويس قبول نمی کند و درين هنگام خا له گا ديران می رسد.

برای شنيدن صدای برنامه اين جا را کليک کنيد

او موضوع بحث آنها را می پرسد و بعد از فهميدن موضوع می گويد، او دختری را می شناسد که نقا شی های روی همين ظروف را می توا ند.

اطفا ل خوا هش می کنند که از نزديک دختر را ببينند و خاله گاديران قبول کرده همه سوار گادی جادوئی می شوند .

اطفا ل می پرسند که اسم دختر چيست و چند سال دارد؟ خاله گاديران می گويد: "اسمش مرسل است و سيزده سا ل دارد ".

ليلا می پرسد مرسل در کجا زندگی می کند؟ خاله گاديران می گويد "وقتی انجا رسيديم می دانيد ".

خيلی علاقه داشتم تا آموختم!  با شوق وعلاقه که داشتم،در خانه خود ما، از اعضای خانواده ام، نقش اندازی را ياد گرفتم". مرسل

اطفا ل از سرسبزی کوهدامن زمين، می گويند و خا له گا ديران، گا دی را در قريه کلالی های ولسوالی استالف ولايت کابل، جای که خانه مرسل است، فرود می آرد .

خا له گا ديران می گويد : "خا نه مرسل درهمين جا ست "، بعد همه با هم خا نه مرسل می روند.

اطفال تما م چيزها ی تيا رشده گلی را می بينند تا محل می روند که مرسل آ نجا کار می کند. همه با مرسل سلا عليکی می کنند.

ليلا ازاو می پرسد که در کجا و چطور کار نقش اندازی ظروف کلالی را ياد گرفته؟

مرسل جواب می دهد: "با شوق وعلاقه که داشتم،در خانه خود ما، از اعضای خانواده ام، نقش اندازی را ياد گرفتم". ويس می پرسد تما م خا نوا ده تان اين کار را می کنند؟

مرسل می گويد: "تنها خانواده ما نه، بلکه تما م قريه ما اين کار را می کند و به همين د ليل قريه ما، مشهور به قريه کلال هاست .

مرسل در درادامه می گويد: " من فقط روی کا سه ها، عقب گلدان ها و هر ظرف دگر نقش می اندازم " .

اودر مورد اين که کدام نکا ت صحی را در نظر می گيرد، می گويد :" کار را که انجا م می دهم گرد و خاک ندارد. فقط به خاطری که لباس هايم رنگه نشود، پارچه شبيه چپن را می پوشم".

	به خاطر کار نقش اندازی، قريه ما به نام قريه کلال ها مشهور است.

ليلا ا ز رسامی ها ی مختلف که در روی سفا لی ها نقش شده، يا د کرده از مرسل می پرسد چطور به فکرش می گردد که چه چيز ها را با يد رسم کند؟

مرسل می گويد چيزهای را که بايد نقش کنم، از روی مجله يا کتا ب ها ی مکتب و از ديدن باغ ها و گل ها انتخاب می کنم، بعد همان را روی ظروف سفا لين نقش می زنم " .

هيچ وقت خود را خسته نمی سازم ، هر وقت دلم خواست، کار می کنم و روی ظروف سفالين نقش می اندازم ، اگر نخواست، کارم را دوام نمی دهم .

مرسل درمورد مکتبش گفت در صنف پنجم درس می خواند.

اطفال از خاله گاديران می خواهند تا آنها را در مکتب مرسل ببرد، تا از همصنفی هايش در مورد مرسل چيز های بپرسند.

خاله گاديران با تائيد پيشنهاد اطفال آنها را به مکتب مرسل می برد .

يکی از معلمين مرسل درمورد مرسل می گويد :" هميشه بلند ترين نمره را در مضمون رسم مرسل می برد و درپهلوی استعداد خدا دادش، زحمت زياد می کشد و علا قه زياد دارد" .

يکی از صنفی های مرسل، می گويد: "مرسل در پهلوی کار های نقش اندازی در درس هايش هم لايق است، در پهلو ی رسم، مضمون سا ينس را هم زياد خوش دارد " .

بعدا همه تصميم می گيرند تا در دکان بروند که مرسل شان ظروف سفالين را می فروشند.

فقط به خاطر لباس هايم!  فقط روی کا سه ها، عقب گلدان ها و هر ظرف دگر نقش می اندازم ، هرچندسر و کارم با گرد و خاک نيست با آنهم به خاطری لباس هايم رنگه نشود، چپن می پوشم"

موقعی که اطفال در دوکان می رسند، سه نفر از اتباع خارجی را می بينند که يکی از انها فارسی صحبت می کند. او می گويد آمده تا ظروف کلالی بخرد .

همچنان کاکای مرسل در موردش می گويد :" روزی از روز ها بزرگان خانواده همه به مهمانی رفته بودند، وقتی برگشتند، ديدند مرسل روی يک گلدان نقش زده است .

ليلا، می پرسد راز موفقيت مرسل در چيست؟ کاکايش جواب می دهد هر آن چه در ذهنش می گردد آن را روی کاغذ رسم می کند .

بعدا آن را در اشيا سفالی نقش می اندازد، هرآن چه را که وی نقش می کند، در بازار به قيمت خوب و حتی بالا تر به فروش می رسد .

دراخير گاديران و اطفال، با مرسل خدا حافظی کرده با گاديران جادويی به خانه های شان می روند.