بابا اسلم دکلي له بدامنۍ نه سمندرته سرټکوي، ځکه چې په بابااسلم باندې هم چاډزې کړې وې.

ماه جبينې حميدې ته اندېښنه څرګنده کړه، چې ناظر په غوسه له ټوپک سره له کوره وتلی، هسې نه، چې کومه بده پېښه رامنځته کړي.

لومړۍ برخه:

ناظر رحيمداد ته وويل، چې دهوسۍ ښکار ته ځي. رحيمدادوېره څرګنده کړه هسې نه، چې ناظر پخپله د ځنګلي ځناورو ښکار شي.

ناظر رحيمداد ته په ټوپک کې خپل مهارت ورښودچې ناڅاپه د ډز غږ او ورسره سم د ناظرفريادپورته او بې هوښه پرځمکه پرېوت.

دويمه برخه:

له بلې خوا ګلمکۍ د عبدل د کور خالي پاتې کېدل د غفار لپاره يو سرخوږی وباله، ځکه په ژمي ددوو کورونو دواورې پاکول ستونزمن برېښي.

سمندر له بابا اسلم نه وغوښتل، چې غنم يې ترماښام پورې اوړه کړي، خوبابااسلم هغه ته د کلي د بدامنۍ وويل ، چې پر ده هم ډزې شوې وې.

	رحيمداد وېره څرګندوي، چې د هوسۍ د ښکار پرځای ناظرپخپله دځنګلي ځنا ورو ښکار نشي.

درېيمه برخه:

پريګلې د چينې پرسر دشپې لخوا په کلي کې دوسله والوکسانو دګرځېدا وويل. ښاپيرۍ غوره وګڼله چې دکلي نارينه دشپې لخوادبامونوپرسره پيره وکړي. هغې خبره له کريم سره هم شريکه کړه، خو هغه يې خبره بابېزه وګڼله.