Independent gazetesi yazarı Adrian Hamilton, yazısına "Irak'ın yabancı zevatın ziyaretlerine ihtiyacı yok" başlığını atmış... Hamilton'ın satırları şöyle başlıyor.

"Yabancı devlet adamlarının ziyaretleri, seçimlere övgüler düzülmesi, 'demokrasi için önemli bir adım' nutukları atılması, uluslararası kamuoyunun desteğinin dile getirilmesi herhalde Irak'ın ihtiyaç duyduğu son şey. Ancak, Irak'ın işgalinin öncülerinden Amerika Birleşik Devletleri Başkan Yardımcısı Dick Cheney'nin Irak'a yaptığı ziyaret doğrusu en hoş karşılanmayanıydı. Cheney ve Savunma Bakanı Donald Rumsfeld, Irak'ta yapılan pek çok hatanın da sorumlusu."

Adrian Hamilton, rejim değişikliği ve bir diktatörü devirme gerekçesiyle başlatılan Irak işgalinin, bölgede demokrasiyi yayma söylemiyle sürdüğünü belirtiyor ve şunları ekliyor.

"Demokrasinin hareketlendiği ortada ama asıl amaç, İsrail'e ve Amerika Birleşik Devletleri'nin çıkarlarına bir tehdit oluşturmayacak bir Orta Doğu yaratmak. Kimse Irak'ta bundan böyle ne olacağını kesin olarak söyleyemez. Belki ülke tamamen bölünecek, belki eski Sovyet Cumhuriyetleri gibi çetelerin yönetimine girecek, belki de daha iyi bir geleceğe doğru adım atacak. Ancak ne olursa olsun, Batılı politikacılar, demokrasi nutukları atmak yerine, başlarını önlerine eğip, yarattıkları rezalet için özür dilemeli, bundan böyle Irak'ın işine karışmayacaklarına söz vermeliler."

Irak'taki bölünmüşlük, Guardian gazetesinin de baş yazısında yer alıyor bugün.

"Alınan ilk seçim sonuçları, Irak'ta gelecekte çoğulcu bir demokrasinin kurulacağı, hatta ülkenin bir bütün olarak kalacağı yolunda hiçbir işaret vermiyor. Seçime katılım oranının yüzde 70 olması ardından oluşan iyimser hava ise çabucak bozuldu. Alınan sonuçlar, mezhep ayrılıklarını ve etnik bölünmeyi açıkça ortaya koydu. Seçimlerle ilgili iyi haber, daha önce oy kullanmayı reddeden Sünniler'in bu seçime katılması oldu. Kötü haber ise, Saddam Hüseyin döneminde sahip oldukları iktidarı geri isteyen Sünnîler, bunu elde edebilmek için her yolu deneyecekler. Irak'ta şiddetin sona ermesi beklenmiyor."

Daily Telegraph gazetesi yorum yazılarından birisini dün Rusya Parlamentosu'nun alt kanadı Duma'da görüşülen sivil toplum örgütleri yasa tasarısına ayırmış.

"Rusya geri viteste" başlıklı yazısında gazete, Boris Yeltsin döneminde, Rusya'nın olağanüstü bir liberalleşme sürecinden geçtiğini belirtiyor. "Ancak ülkede durumun kötüye gittiğini düşünen Vladimir Putin Kremlin'in yetkilerini geri getirdi" diye yazan Daily Telegraph'ın yazısı özetle şöyle:

"Putin Parlamento'yu sadece kendi kararlarının onay merkezi haline çevirdi. Bölgesel yetkililerin seçilmesini durdurdu, atama mekanizmasını geri getirdi. yargının üzerindeki devlet kontrolünü arttırdı, kendisine muhalif güçlü işadamlarını susturdu. Dün, bu güç hırsı bir adım daha ileri gitti ve devletin sivil toplum örgütlerini kontrol etmesine ve hatta kapatabilmesine olanak veren bir yasa tasarısı, Duma'da ikinci kez görüşüldü. Tasarı, 'ulusal çıkar, egemenlik, toprak bütünlüğü, ulusal birlik' ifadeleriyle dolu. Bunlar otoriter bir rejimin kullandığı temel araçlardır."

"Gelen tepkiler üzerine tasarıda bazı değişiklikler yapıldı" diye yazan Daily Telegraph, buna rağmen, Rusya merkezli sivil toplum örgütlerinin işinin kolay olmadığını belirtiyor ve Çeçenistan'da yaşanan insan hakları ihlallerine karşı kampanya yürüten Memorial adlı kuruluşu örnek olarak gösteriyor.

"Memorial'ın çalışmaları Vladimir Putin'i en hassas noktasından vuruyor. Bu nedenle uluslararası hükümetlerden fazla destek bulması mümkün değil. Batılı ülkeler, terörle savaşta Rusya'yı yanlarına alabilmek için Çeçenistan'da olanlara göz yumuyorlar. Peki Putin'in getirdiği değişikliklerin asıl amacı ne? Anayasayı değiştirip, üçüncü bir dönem için seçimlere katılmak mı? Daha fazla güç sahibi olmak mı? Bunu bilmek şimdilik imkansız."

Independent gazetesi, Latin Amerika'da değişen siyasî dengeleri bir yorum yazısıyla değerlendiriyor.

"Başkan Bush'un başına bela komşular" başlıklı yazısında gazete, Washington yönetiminin Güney Amerika'da kontrolü yitirmesini değerlendiriyor.

"Bolivya'da yapılan seçimlerden galibiyetle çıkan Evo Morales, Brezilya, Şili, Arjantin, Uruguay ve Venezuela'daki solcu yönetimlere katılan son isim. Tüm bu ülkeler, Amerika Birleşik Devletleri'nin 43'üncü Başkanı'na karşı bir antipati besliyor.

"Oysa bundan beş yıl önce, Başkan Bush göreve geldiği günlerde ilişkiler çok daha iyiydi. Peki kim, nerede hata yaptı?" diye soran Independent yazısını şöyle sürdürüyor.

"Doğrusu bunun ardında, Başkan Bush'u da aşan gerekçeler var. 1980'li yıllarda, Latin Amerika ülkeleri, Washington'la uzlaşma içinde ekonomilerini liberalleştirdiler. Bunun sonucu olarak ise büyük eşitsizlikler ortaya çıktı. Şimdi Latin Amerika'da neo-liberal ekonomilere muhalif iktidarlar göreve geliyor."

"Ancak gelişmelerde Bush yönetiminin de sorumluluğu var" diyen gazete "11 Eylül sonrasında, Washington Latin Amerika'yı ihmal etti. Latin Amerika ülkeleri Irak savaşına karşı çıktılar. 2002 yılında, Venezuela lideri Hugo Chavez'i yıkmaya yönelik darbede, CIA parmağı olduğu iddiaları ilişkileri daha da bozdu. Son olarak, yasa dışı göçmenleri engellemek amacıyla Meksika sınırına bir duvar inşa etme planları bardağı taşıran son damla oldu" saptamasını yapıyor. "Durum hâlâ düzeltilebilir" diyen Independent yazısını şöyle noktalıyor.

"Bölge hükümetlerinin çoğu sol eğilimli ancak ılımlı. Hugo Chavez gibi aşırı uçta olanlar azınlıkta. Ayrıca, pekçok ülke, Amerika Birleşik Devletleri'yle yaptığı ticarete bağımlı. Bu nedenle, işbirliği için güçlü bir ekonomik gerekçe var. Ancak Başkan Bush güneydeki komşularına daha fazla ilgi göstermezse, müttefiklerinin listesindeki isimler azalmaya devam edecek."