Berliner Zeitung, partinin kaydettiği yaklaşık üç buçuk puanlık artışın, her iki kampta yarattığı havayı yorumlamış. Gazete muhalefetin bu gelişmeden ürktüğünü, zira tek başına iktidar olma şanslarını kaybedebileceklerini yazıyor.

İktidardaki Sosyal Demokrat - Yeşiller koalisyonu ise, seçimden galip çıkmasalar bile, büyük değil küçük bir farkla kaybetmeyi umuyor.

Financial Times Deutschland, bu durum karşısında Schröder'in rakibi Angela Merkel'in atması olası adımları değerlendirmiş. Gazeteye göre Hristiyan Demokrat lider, vergi reformu önerileri iktidar tarafından sert bir şekilde eleştirilen gölge Maliye Bakanı Paul Kirchhof'tan vazgeçmeyi düşünebilir.

Ancak bunu yaparsa, Sosyal Demokratların eleştirilerinin haklı olduğunu kabul etmiş olacak. Dahası otoritesi sarsılacak ve siyasette cesaret görmek isteyen Hristiyan Demokrat seçmeni kızdıracak.

Der Tagespiegel, bu seçimi Almanya tarihinin en garip seçimi olarak tanımlıyor ve sonuçlarının da bir o kadar garip olacağını savunuyor.

Parlamentoda bundan sonra üç liberal, üç de sol parti olacağını belirten gazete, her iki siyasi görüşün de böylesi bir çeşitliliği kaldırmayacağını vurguluyor. Gazete bu yeni dönemin bir hayli çalkantılı bir geçiş dönemi olacağı sonucuna varmış.

Die Welt için bir yazı kaleme alan İngiliz Lordlar Kamarası üyesi Ralf Dahrendorf da, bu partilerin birbirinden pek bir farkı olmadığını vurguluyor ve özellikle iki büyük parti; Sosyal Demokrat Parti ve Hristiyan Demokrat Parti'nin ne farkı olduğunu soruyor.

Yazara göre, ikisi de sosyal pazar ekonomisini, Almanya'nın Avrupa Birliği ve NATO'daki rolünü savunuyor.

Yazara göre bu tablodan ya bir Sosyal Demokrat - Hristiyan Birlik Partileri koalisyonu, ya da Hristiyan Birlik Partileri ile Hür Demokrat Parti arasında bir koalisyon çıkacak. Ancak çoğu seçmen arada bir fark göremiyor ve muhtemelen haklılar.

Almanya seçimleri İngiliz basınında da geniş yer buluyor. Independent, kamuoyu yoklamalarında şimdiye kadar gerilerde bulunan Sosyal Demokrat Parti'nin arayı hızla kapatmasının nedenlerine eğilmiş.

Gazeteye göre bunun iki nedeni var. Biri Başbakan Schröder'in taktiği, diğeri ise bir tesadüf. Şöyle diyor gazete;

"Merkel'in vergi indirimi öngören bir profesörü, olası bir Hristiyan Demokrat iktidarındaki Maliye Bakanı olarak sunması, ilk başlarda büyük destek topladı. Ta ki Schröder, bu önerilerin sadece zenginler için vergi indirimi olduğunu savunmaya başlayana dek.

"Başbakan Schröder ve Alman soluna ikinci beklenmedik fırsatı ise, Amerika'yı vuran Katrina kasırgası verdi. Bu Almanya seçmeninin, Amerikan serbest pazar siyasetinin tüm zaaflarını bir anda görmesini sağladı.

"Schröder'in sosyal devletin erdemlerini anlatması yetti. Gerisini Amerika'dan gelen görüntüler tamamlıyordu zaten."

Financial Times'ın sayfalarında Türkiye ile ilgili bir başlık dikkat çekiyor bugün. 12 Eylül 1980 darbesinin 25. yıldönümü nedeniyle bir yorum yazısı kaleme alan gazetenin Türkiye muhabiri Vincent Boland, darbenin mirasının Türkiye'de hala hissedildiğini belirtiyor.

Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne katılma çabalarının, dışarıda giderek büyüyen muhalefet, içeride yaşanan bölünmeler ve tarihten gelen yükler nedeniyle ciddi engeller ile karşılaştığı ifade edilen yazıda, yüzleşilmesi gereken en büyük sorunun, darbenin mirası olduğu ifade ediliyor.

"Darbenin en önemli uzantısı, demokrasiye geçişte generaller tarafından kaleme alınan 1982 anayasası.

"Bu Anayasa Avrupa Birliği uyum sürecinde ciddi bir değişime uğradı. Ölüm cezası kaldırıldı. Bireysel özgürlükler 5 yıl öncesine kıyasla daha fazla. Türkiye çoğulcu bir toplum olma yolunda. Ancak anayasanın askeri ruhu Türk siyasi hayatında hala hissediliyor.

"Darbenin en önemli sonucu, depolitizasyondu. Bunun bugüne en önemli etkisi ise herhalde, radikal siyasi İslam'ın ılımlı hale gelmesi oldu. Ilımlı Başbakan Recep Tayyip Erdoğan bu ödünün canlı örneği."

Kuzey İrlanda'da iki gündür devam eden şiddet eylemleri, İngiltere basınında öne çıkan bir başka başlık.

İngiltere ile birlik yanlısı olan Protestan grupların geleneksel yürüyüşünün güzergahının değişitrilmesi sonucu patlak veren ve çok sayıda polisin yaralandığı olaylar dün gece de sürerken, Guardian başyazısında birlik yanlısı siyasetçileri şu sözlerle göreve çağırıyor.

"Hafta sonu polise ateş edenin birlik yanlısı değil cumhuriyetçi bir kişi olduğunu düşünün. Cumhuriyetçi siyasetçilerden, taraftarlarını kontrol etmeleri beklenirdi.

"Birlik yanlılarından da aynı şeyi beklemeliyiz. Ancak ne yazık ki henüz böyle bir yaklaşım göstermediler. Protestanların en büyük kitlesel örgütlerinden Orange, taraftarlarının olaylara karıştığını bile reddediyor.

"Bu tür olayların görünenden karmaşık olduğunu herkes bilir. Genç taraftarların kontrolden çıkması, ipleri paramiliter grupların ele geçirmesi gibi. Ancak bu sefer liderlik gerekiyor ve şimdiye kadar bu gösterilmedi."

Independent'ta yazan David Mc Kittrick ise, birlik yanlılarının neden sokağa döküldüğü sorusuna yanıt arıyor. Yazara göre olaylar, karşı kamptaki IRA ne adım atarsa atsın, asıl tehdidin birlik yanlılarından gelmeye devam edeceğini gösteriyor.

"Son olaylar IRA silah bıraksa da, birlik yanlılarının eylemlerini sürdüreceğini gösteriyor. Zira IRA'nın kararı, birlik yanlıları arasında sıkıntı hatta infiale neden oldu.

"Çünkü bu süreçte, cumhuriyetçilerin Londra ve Dublin tarafından ödüllendirilmesi, kendilerinin ise cezalandırılmasından korkuyorlar. Eğer şiddet eylemleri devam ederse, IRA'nın da silah bırakmaktan vazgeçmesinden endişe ediliyor.

"Son şiddet dalgası daha çok güvenlik güçlerine yönelse de, savunmasız bölgelerdeki cumhuriyetçilerin, kendilerini koruması için IRA üzerinde baskı kurabileceği belirtiliyor.