AB Türkiye'yle müzakereleri sekiz başlıkta askıya almıştı

Birlik içindeki tartışmaları 'orta yaş krizi'ne benzeten dergi, gelinen noktada Türkiye-Avrupa Birliği ilişkilerinin de 2005 yılında müzakerelerin açılması kararından bu yana yokuş aşağı gitmekte olduğu yorumunu yaptı.

Economist, Hırvatistan'ın 2010 yılına kadar birliğe katılması ardından Türkiye'nin önünde birkaç seçenek olacağını vurguluyor ve bu seçenekleri de şöyle sıralıyor:

''Ya reformlara kaldığı yerden devam edecek, müzakereleri gelecek 10 yıl içinde tam üyelik hedefiyle rotasına yerleştirecek ya da yolunu Avrupa'dan tamamen başka yöne çevirecek.''

Dergiye göre, Türkiye'yle Avrupa Birliği arasındaki üyelik sürecinin kopmasının yan etkileri ise ''felaket'' olur:

''Kopma Kıbrıs sorunun çözüm umutlarını mutlaka sona erdirecektir. Daha da kötüsü çoğu Müslüman, Türkiye'nin üyelik umutlarının sonlanmasını bir Hıristiyan Kulübü'nün terslemesi olarak görecektir.''

''Bu ise Batı'nın İslam dünyasıyla ilişkilerini daha da zedelemekle kalmayacak, halihazırda zaten yaşadıkları ülkelere karşı düşmanca tutum içinde olan Avrupa'nın kendi içindeki yaklaşık 15 milyon etkili Müslüman nüfusu yabancılaştıracaktır."

Dergi Almanya ve Fransa'da Türkiye aleyhindeki seslerin de bir kırılma noktası yaratabileceğine dikkat çekerek, 'acaba AB'nin sınırlarını tanımlama vakti geldi mi?' diye soruyor.

'Genişleme en başarılı AB politikası'

Dergiye göre tüm bu tartışmaların temelinde yatan genişleme stratejisi, Avrupa Birliği'nin en başarılı politikası:

''1980'lerin başında birliğe üyelik süreci Yunanistan, Portekiz ve İspanya'nın diktatörlüklerden demokrasiye yumuşak geçiş yapmalarında hayatî rol oynadı. Yakın zamanda da Doğu Avrupa ülkeleri merkezi planlamaya dayalı komünist sistemden liberal demokrasiye dönüş yaptı.''

''Balkanların batısındaki ülkelerse, Avrupa Birliği'ne tam üyelik umutları sayesinde 1990'ların kanlı dönemi ardından durulup istikrar yakaladı. Türkiye de, tam üyelik şansını arttırabilmek için siyasi, ekonomik ve toplumsal alanda toptan değişiklikler gerçekleştirdi.''

''Gerçekten de, değerlerini arka bahçesine ihraç etme başarısı ölçeğinde irdelendiğinde, Avrupa Birliği'nin komşularına Amerika Birleşik Devletleri'nin Orta ve Güney Amerika ülkeleriyle olduğundan daha olumlu katkılar yaptığı söylenebilir. Bu ise büyük oranda genişlemenin ödül olarak kullanılması sayesinde oldu.''

'Ama genişleme sorgulanıyor'

Ancak son dönemde Avrupa'da genişlemenin sorgulandığını anımsatan Economist, bunun üç nedeni olduğu görüşünde:

''Birincisi, Avrupalı seçmenlerin genişlemeye karşı çıkması. İkincisi, bununla bağlantılı olarak özellikle Fransa, Avusturya ve Almanya'da hükümetlerin genişleme konusunda son 10 üyenin katılımı ardından heyecanlarını kaybetmiş olması. Üçüncüsü de, Avrupa anayasasının reddedilmesi.''

Genişleme tartışmaları yapılırken Türkiye'nin de gözardı edilemeyecek bir unsur olduğunun altını çizen Economist, en erken başvuru yapmış ve uygunluğu 1963 yılında kabul edilmiş olmasına karşın hala kapının dışında tutulmasının, Doğu Avrupalı adayların kendilerinden önce içeri alınmış olmasının Türkleri küstürdüğünün altını çiziyor.

Dergi, ad vermeden bir Türk generalin ''Türkiye NATO yerine Varşova Paktı içinde 40 yıl harcamış olsaydı daha iyi durumda mı olurdu?'' sorusunu gündeme getirdiğini de anımsatıyor.

Economist, peki gelinen noktada, genişlemenin sınırlarını belirlemenin huzursuz seçmenleri rahatlatmak için belki faydalı olabileceğini kabul etmekle beraber, seçmenlerin şüphelerinden liderlerin birliği genişletmenin faydalarını anlatmayı başaramamasını sorumlu tutuyor.

Dergiye göre, her şey bir yana, "mucizeler yaratmış olan" genişleme gibi bir siyasete sınır getirmekse saçma olur.