'เพื่อนรักสัญญากับฉันว่าจะอุ้มท้องแทน และตอนนี้ฉันได้เป็นแม่คนแล้ว' เรื่องเล่าจากหญิงที่เกิดมาไม่มีมดลูก

จอร์เจีย แบร์ริงตัน เพิ่งเป็นคุณแม่มือใหม่ แต่เธอไม่ได้ให้กำเนิดลูกสาวของเธอเอง แต่เป็นเพื่อนสนิทของเธอ เดซี่ โฮป ซึ่งอุ้มท้องลูกของเธอให้ ตามคำมั่นสัญญาที่ทั้งสองมีให้ต่อกันตั้งแต่ตอนยังเป็นวัยรุ่น

พวกเธอทั้งสองเป็นเพื่อนสนิทและไม่เคยอยู่ห่างจากกันเลยตลอดชีวิต โดยพวกเธอเรียกตัวเองว่าเป็น "พี่น้องแท้ ๆ" เพราะเติบโตมาด้วยกัน และพ่อของพวกเธอคือเพื่อนสนิทกัน

ความสนิทสนมในวัยเด็กของพวกเธอกลายเป็นจุดเริ่มต้นของการกระทำอันเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่นี้ที่เปลี่ยนแปลงชีวิตของทั้งสองไป

เมื่ออายุ 15 ปี จอร์เจียได้รับรู้ถึงสิ่งที่เด็กสาวทุกคนคาดไม่ถึง นั่นคือ เธอเกิดมาโดยปราศจากมดลูก และจะไม่มีวันตั้งครรภ์ได้

การวินิจฉัยโรคที่เรียกว่ากลุ่มอาการเมเยอร์-โรคิแทนสกี-คุสเตอร์-เฮาเซอร์ (Mayer-Rokitansky-Küster-Hauser - MRKH) ซึ่งพบในผู้หญิงประมาณหนึ่งใน 5,000 คน และสำหรับจอร์เจียแล้ว เธอรู้สึกเหมือนอนาคตของเธอถูกเขียนขึ้นใหม่ในชั่วพริบตา

"มันน่าเศร้ามาก โลกทั้งใบของฉันพังทลายลง" เธอเล่า "จากเดิมฉันคิดว่า เติบโตมาเธอจะเป็นแม่คน และความคิดนั้นก็ถูกพรากไปจากฉัน และทุกสิ่งทุกอย่างที่ฉันเคยฝันไว้ก็สลายไป"

ครอบครัวของจอร์เจีย ช่วยให้เธอทำใจยอมรับการวินิจฉัยโรคนี้ เช่นเดียวกับเดซี่ โฮป เพื่อนสนิทสมัยเด็กของเธอ

ในตอนนั้น เดซี่ไม่ได้มีความอยากเป็นแม่คนสักเท่าไหร่ แต่เธอจดจำถึงช่วงเวลาของการรับรู้ผลวินิจฉัยโรคนี้ได้อย่างชัดเจน และจำความรู้สึกถึง "ความไม่ยุติธรรม" ของโรคนี้ที่มีต่อเพื่อนของเธอ ผู้ซึ่งอยากมีลูกมาโดยตลอด

"ฉันอยากให้เธอรู้สึกโอเค และอยากมอบความหวังกับเธอว่านี่ไม่ใช่จุดจบของโลก ฉันจึงบอกกับเธอว่าสักวันหนึ่งฉันจะอุ้มท้องลูกให้เธอเอง" เธอกล่าวในพอดแคสต์เรดี ทู ทอล์ค (Ready to Talk) ซึ่งดำเนินรายการโดยเอมมา บาร์เน็ตต์

"ตอนนั้นฉันไม่คิดว่าตัวเองเข้าใจในสิ่งที่พูดออกไป แต่ฉันรู้มาตลอดว่านี่คือสิ่งที่ฉันจะทำเพื่อจอร์เจีย"

กว่าทศวรรษต่อมา เดซี่ก็ทำตามสัญญานั้น ในปี 2023 ทั้งสองก็เริ่มกระบวนการทำเด็กหลอดแก้ว (IVF)

ด้านจอร์เจีย ก็ได้รับการฝึกฝนเพื่อเป็นพยาบาลผดุงครรภ์ และทุ่มเทให้กับโลกที่เธอเคยกลัวว่าจะไม่มีวันได้เป็นส่วนหนึ่งของมัน

"ฉันเคยถูกถามว่านี่คืออาชีพที่เหมาะกับฉันหรือไม่" เธอกล่าว "แต่จริง ๆ แล้ว มันช่วยเยียวยาฉัน และลึก ๆ แล้วฉันก็รู้ว่าฉันจะต้องมีลูกให้ได้ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง"

หลายปีต่อมา เดซี่ก็มีลูกคนแรก โดยมีจอร์เจียเป็นพยาบาลผดุงครรภ์ และการได้เป็นแม่ก็ทำให้เธอมีความเชื่อมั่นมากขึ้นที่จะทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับจอร์เจีย

"ความรักที่ฉันรู้สึกต่อลูกนั้นวิเศษมาก และฉันคิดว่าทุกคนควรที่จะได้รู้สึกแบบนั้น" เธอกล่าว

เธอยอมรับว่าตอนแรกเธอ "ค่อนข้างไร้เดียงสา" เพราะเธอตั้งครรภ์ลูกสาวได้แบบสบาย ๆ และ "จึงคิดว่าทุกอย่างจะราบรื่นอีกครั้ง"

'ความหวังทั้งหมดสลายหายไป'

เธอตั้งครรภ์ตัวอ่อนตัวแรก และทุกอย่างดูเหมือนจะดำเนินไปตามปกติ

ทั้งสองต่างปล่อยให้ตัวเองเชื่อว่าอนาคตที่พวกเธอจินตนาการไว้นั้นจะเป็นจริงในที่สุด แต่ผลการสแกนเมื่ออายุครรภ์ได้ 7 สัปดาห์กลับปรากฏว่าภาพที่เห็นคือ มดลูกที่ว่างเปล่า

จอร์เจีย ยังคงจำช่วงเวลาที่พยาบาลบอกกัยเธอว่ามองไม่เห็นอะไรในภาพสแกนเลย

"ฉันรู้สึกหดหู่ใจ และความหวังทั้งหมดก็สลายหายไป" เธอกล่าว

"ฉันไม่เคยรู้สึกเศร้าขนาดนี้มาก่อนในชีวิต และฉันคิดว่ามันเป็นความผิดของฉันเอง" เดซี่ยอมรับเธอบอกว่าตัวเองรู้สึกเสียใจอย่างสุดซึ้ง เพราะรู้สึกว่าเธอทำให้เพื่อนผิดหวัง ขณะที่จอร์เจียต้องต่อสู้กับความจริงที่ว่า แม้ความพยายามที่มีความหวังที่สุดก็ยังไม่ประสบสำเร็จ

ทั้งคู่เห็นพ้องต้องกันว่าวันที่ควรจะเป็นวันที่มีความสุขที่สุดวันหนึ่งในชีวิต กลับกลายเป็นวันที่เลวร้ายที่สุดวันหนึ่ง และอีกหนึ่งสัปดาห์ต่อมาพวกเขาก็ได้รับการยืนยันว่าตัวอ่อนไม่ได้พัฒนาเป็นทารก

อย่างไรก็ตาม พวกเขายังคงพยายามอีกครั้ง และในครั้งที่สอง ฉันรู้สึกว่ามีบางอย่างแตกต่างออกไป โดยเดซี่บอกว่า "เมื่อฉันรู้ว่าฉันตั้งครรภ์อีกครั้ง ฉันคิดว่าโลกนี้คงไม่โหดร้ายแบบนี้สองครั้งหรอก"

ผ่านไปหกสัปดาห์ ทั้งคู่นั่งกลั้นหายใจลุ้นอยู่ในห้องโรงพยาบาล ขณะที่เสียงหัวใจเต้นเบา ๆ ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ แต่ในวันนั้นเอง เดซี่ก็เริ่มมีเลือดออกปริมาณมาก

"ฉันคิดว่ามันเกิดขึ้นอีกแล้ว และฉันก็กลัวมาก" เธอกล่าว

เธอมีเลือดออกอยู่หกชั่วโมง และเชื่อว่าเธอแท้งลูกไปแล้ว แต่เมื่อแพทย์ตรวจดู เสียงหัวใจก็ยังคงดังอยู่ และการตั้งครรภ์ก็ดำเนินไปจนครบกำหนด

เดซี่คลอดเร็วกว่าที่กำหนดเล็กน้อย และเมื่อไม่กี่เดือนก่อน เธอก็ให้กำเนิดลูกสาว

จอร์เจียรู้สึกตื้นตันใจมากในตอนนั้น จนเธอ "ลืมดูเพศของทารก"

"ทันทีที่ฉันเห็นหัวของทารก ฉันก็คุมน้ำตาตัวเองไม่ได้ และพวกเราทุกคนก็ร้องไห้"

เธอกล่าวว่าเธอยังคงพยายามที่จะเชื่อว่าเธอได้มีลูกจริง ๆ และหวังว่าเธอจะ "ใช้ช่วงเวลานี้ให้กับตัวเองเมื่อตอนอายุ 15 ปี ขณะที่นั่งอยู่ในคลินิกแพทย์ประจำครอบครัว"

ขณะที่จอร์เจีย พูดถึงความรู้สึก "โชคดีและตื้นตัน" ของเธอ เดซี่ก็บอกว่าเธอรู้เสมอว่าเธอจะช่วยเพื่อนรักของเธอให้ได้ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดก็ตาม

"เรามีความผูกพันที่ไม่มีใครจะมีกับเพื่อนได้ เพราะเราเคยผ่านเรื่องส่วนตัวมากมาแล้ว" เดซี่กล่าว และเสริมว่ามิตรภาพของพวกเขานั้นพิเศษมาก.