ලෙනින්ටත් පරාජය කිරීමට බැරිවුණු රුසියාවේ මහ ජාතිවාදය: කළු රුසියානුවන්ගේ අත්දැකීම්

"කළු ජාතිකයන්ගේ ජීවිතවලටත් වටිනාකමක්" ඉල්ලමින් ලෝකය පුරා බොහෝ රටවල පෙරට යමින් තිබුන මහජන උද්ඝෝෂණ ව්‍යාපාරය රුසියානු දේශසීමා අබියස නතර විය. එවැන්නක් එම භූමියෙහි ප්‍රදර්ශනය කිරීමේ උවමනාවක් නැද්ද?

එහෙත් පවතින යථාර්තය වෙනස් තත්ත්වයක් බව එහි ජීවත්වෙන "සුදු නොවන සමක් සහිත" ජනතාවගේ අත්දැකීමයි. දිනපතා ජීවිතයේ දී තමන් අත්විඳින වර්ගවාදී අපහාස සහ වර්ගය නිසා මුහුණ දෙන වෙනස්කම් පිළිබඳ ඔවුහු බීබීසියට අදහස් දැක්වූහ.

"සුදු සමක් නොමැති" (people of colour) දසදහස් ගණනක ජනතාවක් රුසියාවේ ජීවත් වන බව ඇස්තමේන්තු කෙරෙයි.මිශ්‍ර උරුමයක් සහිතව උපන් රුසියානුවන් කොටසක් ද එම ජනයාට ඇතුළත් වෙයි. එපමණක් නොව, රුසියාවේ රැකියා හෝ අධ්‍යාපනය උදෙසා පැමිණි අප්‍රිකානු සහ කැරිබියානු ජනයාත් ඔවුන් අතර වෙති.

අපි මුලින්ම සිය අත්දැකීම් බීබීසීයට ප්‍රකාශ කළ රෝයි ඉබොන්ගාට (Roy Ibonga) සවන් දෙමු. රෝයි ආර්ථික විද්‍යාව හැදෑරීම සඳහා රුසියාවට පැමිණි විසිඑක් හැවිරිදි ශිෂ්‍යයෙකි.

කළු ජාතිකයකු සිය රථයට ඇතුල් කර ගැනීම ''සුදු'' කුලී රථ රියැදුරකු විසින් ප්‍රතික්ෂේප කරන ලද ආකාරය ඇතුළත් වීඩියෝ පටයක් රුසියාවේ අන්තරජාල සන්නිවේදනය ඔස්සේ පසුගියදා රැල්ලක් මෙන් හුවමාරු වෙමින් පැවතුනි.

එම කුලීරිය අසල මහමග ගැටියේ (kerb) සිටින පුද්ගලයා අන් කවරකුවත් නොව රෝයි ඉබොන්ගා විය. කොංගෝ ජාතික ඉවන්ගා, 'බ්‍රයාන්ස්කී' ('Брянский') රාජ්‍ය විශ්වවිද්‍යාලයේ අධ්‍යාපනය ලබයි.

ඉබොන්ගා විසින් සමාජ මාධ්‍ය ජාලයේ පළ කරනු ලැබ ඇති වීඩියෝ පටයෙහි ඉහත කී කුලීරථ රියදුරා මෙසේ පවසනු අසන්නට ලැබෙයි.

''මම යම්කිසි තැනැත්තෙකුට අකැමැති නම්, මම ඔහු අරගෙන යන්නේ නැහැ. මේක මගේ කාර් එක,''

ඒ සමඟ ඉබොන්ගා රියදුරාගෙන් මෙසේ විමසයි.

"ඔබ ජාතිවාදියෙක්ද?"

රියැදුරා පිළිතුරු දෙන්නේ නොබියව තමා කවර ආකාරයේ තැනැත්තෙක්ද යන්න එළිපිට පවසමිනි.

''ඔව් ඇත්ත වශයෙන්ම!''

එහෙත් එම කුලී රථය මෙහෙයවනු ලබන 'යන්ඩෙක්ස්' (Yandex) ආයතනය සිද්ධිය සම්බන්ධයෙන් ඉබොන්ගාගෙන් සමාව ඉල්ලා ඇත. 'යන්ඩෙක්ස්' යනු 'ඌබර්' ව්‍යාපාරයට සමාන මට්ටමින් රුසියාවේ ක්‍රියාත්මක කුලී රිය සේවා පහසුකම් සපයන සමාගමකි.

''අනුමත කළ නොහැකි එම හැසිරීම ගැන අප දැනුවත් කිරීම ගැන අපි ඔබට තුති පළ කරන්නෙමු. ඔබට අත්වූ අපහසුතාව ගැන අපි ඔබෙන් සමාව ඉල්ලා සිටිනවා'' කුලීරථ සමාගමේ පාරිභෝගික සේවා අංශය ඉබොන්ගාට ලියා යැවීය.

වාර්තාවන ආකාරයට ඉහත කී රියදුරා එදිනම රැකියාවෙන් ඉවත්කරනු ලැබ ඇත. එම සමාගම මෙසේ පවසයි.

''කුරිරු හෝ වර්ගවාදී රියැදුරන්ට 'යන්ඩෙක්ස්' (Yandex) සමාගමේ තැනක් නොමැත''

රෝයි ඉබොන්ගා තමා මුහුණ දුන් අමිහිරි අත්දැකීම සඳහන් කරමින් 'ඉන්ස්ට්‍රග්‍රෑම්' පණිවුඩයක් ද ප්‍රකාශයට පත් කළේය.

ඇතැමෙක් ඔහුට සහයෝගය දෙමින් පණිවුඩ එක් කළත් තවත් පිරිසක් ලියා තිබුනේ "වර්ගවාදී අපහාස කිරීම්ය''.

එම පරිසරය තුළ සිය ගිණුම වසා දැමීමට ඉබොන්ගාට සිදුවිය.

කුලීරථ රියැදුරා ඉවත්කරනු ලැබීම සමාජ මාධ්‍ය ජාලයෙහි හෙළා දුටු කණ්ඩායම් 'යන්ඩෙක්ස්' (Yandex) සමාගමේ කුලී රථ පාවිච්චිය වර්ජනය කිරීමක් පවා යෝජනා කර තිබුණි.

''ආපන ශාලාවේ දොරත් වැහුවා''

රෝයි ඉබෝන්ගා අධ්‍යාපනය ලබමින් ජීවත්වෙන 'බ්‍රයාන්ස්ක් ' නගරය පිහිටා තිබෙන්නේ මොසකව් අගනුවරින් කිලෝමීටර් 380 ක් ඈතිනි.එම නගරයේ දී වර්ගවාදී නොපනත්කම්වලට මුහුණ දුන් එකම අප්‍රිකානු ශිෂ්‍යයා ඉබොන්ගා පමණක් නොවේ. තවත් බොහෝ ''සුදු'' නොවන ශිෂ්‍යයන්ට එවැනි අමිහිරි සිද්ධීන්ට මුහුණදීමට සිදුවෙති. එහෙත් ගැටලුව වන්නේ ඔවුන් එම ප්‍රශ්නය කතාකිරීමට එලියට නොපැමිණීමය.

''කුලී රථයේ දී මුහුණ දුන් සිද්ධියට සමාන අවස්ථා රාශියක් තියෙනවා. මම මුලින් සඳහන් කළ සිද්ධිය ඇතුළත් වීඩියෝ පටිය ප්‍රසිද්ධ කළේ මහජනයාගේ දැන ගැනීමට. ඒවා තමයි, හැම තිස්සෙම සිද්ධ වෙන්නේ. මාගේ යාළුවොත් ඒවගේ අවස්ථාවන්ට මුහුණ දීලා තියෙනව. නමුත් ඔවුන්ට ඒ ගැන කතාකරන්න බැහැ. මොකද? ඒගොල්ලෝ රුසියානු භාෂාව කතා කරන්නේ නැහැ''

''මේක සිද්ධ වුනේ පහුගිය අවුරුද්දෙ. ආපනශාලාවක මිනිස්සු මට ඊට ඇතුල්වෙන්න දුන්නේ නැහැ. ආරක්ෂක නිලධාරියා මට කිව්වා- උඹට මේකට එන්න බැහැ- කියල. මට ඉස්සර ආපු අප්‍රිකානු කණ්ඩායමක් එතැන ගැටුමක් ඇතිකරගත් බවත් ඔහු මට කිව්වා. ඉතින් මම ඇහැව්වා- මගේ පැමිණීමත් - එම සිද්ධියත් අතර සම්බන්ධය මොකක්ද? කියල. ඒත් මුරකාරයා මට ආපන ශාලාව ඇතුලට යන්න ඉඩදුන්නේ නැහැ. ඊළඟට මම ආපනශාලාවේ කළමනාකරුට කතා කෙරුවා. ඔහුත් මට අවසර දුන්නේ නැහැ''

'බ්‍රයාන්ස්කී'' නගරයේ විදේශිකයන් බෙහෙවින් නොමැති අතර තමන් එහි වැසියන්ට ආගන්තුක කණ්ඩායමක් බවත් ඉබෝන්ගා පවසයි.

''මොස්කව් සහ 'බ්‍රයාන්ස්කී'' අතර ලොකු දුරක් තියෙනව. මොස්කව් කියන්නේ වෙනම ලෝකයක්. මම මොස්කව් ඉන්නකොට මේවගේ අත්දැකීමකට කවදාවත් මුහුණ දුන්නේ නැහැ''

''රුසියාවේ දී පොලිස් භටයෙක් කළු මිනිසකුට පහර දෙනු තමා දැක නැති බවත්'' ඉබෝන්ගා පවසයි. තමාටත් පොලිසියත් සමඟ බේරාගැනීමට කිසිවක් නොවූ බව ඔහු පවසයි.

''මිනිස්සු මට ජාතිවාදී මට්ටමින් සලකනවානම්, මම එතැනින් ඉවත්ව යනවා. කේන්ති ගැනීමේ තේරුමක් නැහැ. මිනිස්සු තේරුම් ගන්නේ නැහැ. ඔවුන් වෙනස් වෙන්නේ නැහැ. මම ජාතිවාදී වෙනස්කම් කිරීම් නොතකා ඉන්න උත්සාහ කරනවා. එහෙම නැත්නම් සිද්ධ වෙන්නේ මම සිත් තැවුලට පත්වීම විතරයි. එතකොට අපි හිතන්න පටන් ගන්නවා- ඇයි? මම කළු මිනිහෙක් වෙලා ඉපදුනේ? කියල''

''මම ඉපදුනේ කොංගෝවේ.රුසියාවට එනතෙක් මම ජීවත්වුණේ කොංගෝවේ. මම ජාතිවාදී ප්‍රශ්නයකට මුහුණ දුන්නේ 2017 රුසියාවට ආවට පස්සේ. ඒක මට විශාල වේදනාවක් වුනා. අපි ඇවිදින කොට අවට ඉන්න මිනිස්සු අපි දිහා මිනිස්සු නොවන කොටසක් දිහා බලන විධියට බලනවා නම්, ඒක ඇත්තෙන්ම අපරාධයක්!''

ඉසබෙල් කස්ටිලිඕ: වයස 27 යි

''මම ඉසබෙල් කස්ටිලිඕ, වයස අවුරුදු 27 යි. දැන් ජීවත්වන්නේ මොස්කව් නගරයේ. ඉගෙනගත්තේ ශාන්ත පීටර්ස්බර්ග් නගරයේ. ඉපදුනේ 'යුෂ්නෝ- සකාලින්ස්ක්' (Yuzhno-Sakhalinsk) නගරයේ. එය රුසියාවට අයත් ඈත පෙරදිග නගරයක්'.'

ඉසබෙල් පවසන පරිදි පාසලේ දී පවා වෙනත් ළමුන් විසින් ඇය පහත්කොට සලකනු ලැබ ඇත. ඉසබෙල්ගේ මතකය පරිදි හැම දිනකම මෙන් එවැනි අවමානයකට ලක්වීමට හේතුව අයගේ සමේ වර්ණයයි.

''හැමදාම මුහුණ දුන් එම තත්ත්වය දරා ගැනීම මට දුෂ්කර වුනා. ගණිතය සහ භෞතික විද්‍යාව පිළිබඳ විශේෂ හැදෑරීමකට මම අපේ නගරයේ හොඳම පාසලකට ගියත් මට බියක් නැතිව ඉදිරිපත් වෙන්න බැරිවුනා. මම ඒ ගැන මගේ දෙමව්පියන්ට කිව්වේ නැහැ. පාසලේ දී මගේ වැඩිමල් සහෝදරයා මාව බේරාගත්තා. මගේ අයියට මා වෙනුවෙන් ඇතැම් අවස්ථාවල සටන් වදින්න සිද්ධ වුනා.''

එවැනි පරිසරයක ඉසබෙල්ගේ සිහිනය වුනේ 'යුෂ්නෝ- සකාලින්ස්ක්' නගරයෙන් මිදී අනුන්ගේ අවධානය යොමුවීමෙන් තොරව දෙපයින් ඇවිද යාමට නිදහස් තිබෙන ස්ථානයක් කරා සංක්‍රමණය වීමය. එහෙත් ඉසබෙල්ට සහ 'ඩොමීනිකානු' සම්භවයක් සහිත ඇගේ පියාට දිගින් දිගටම සිදුවුනේ තමන් දෙස ඇස් දල්වා බලාසිටින මිනිසුන් ඉදිරියේ ජීවිතය ගෙවීමටය.

''නමුත් මම ශාන්ත පීටස්බර්ග් නගරයට ආවට පස්සේ සියල්ල යහපත් අතට හැරුනා. මම වෙනස් පෙනුමක් සහිතය කියන කරණය මට අමතක වුනා. ඒත් මම රැකියාවක් කරන්න පටන්ගත්තාම, ඒ වගේම නවාතැනක් සොයන්න පටන් ගත්තාම වර්ගවාදයට ගොදුරුවීම නැවතවරක් දැනෙන්න ගත්ත.''

"ස්ලාව්වරුන්ට පමණයි"

එම කරුණ අතින් විශේෂයෙන්ම මොස්කව් නගරයේ තත්ත්වය නරක ස්ථානයකි. තට්ටු නිවාස කුලියට දීමට අදාළ සියලු දැන්වීම්වල විශේෂ සඳහනක් විය.

''රුසියානු භාෂා පවුලට අයත් ස්ලවොනික් ජනයාට පමණයි''

''මට මොස්කව් නගරයේ ජීවත්වීමට බලපත්‍රයක් තිබුනත්, ගෙවල් අයිතිකාරයෝ දුරකතනයෙන් මගේ නම ඇහුවම, මට ගෙවල් කුලිය ගෙවාගන්න පුළුවන් වේවි කියලවත් විශ්වාස කළේ නැහැ. ඒ නිසා මට ඔවුන් මුහුණට මුහුණ හමුවෙලා කතාකරන්න සිද්ධ වුනා. මොකද, මමත් සාමන්‍ය මනුෂ්‍යයෙක් කියල, එතකොට ඒ මිනිස්සුන්ට පෙනෙනවා. මමත් සාමාන්‍යයෙන් රැකියාවක් තියෙන ඒ වගේම ඔවුන්ගේ තට්ටු නිවාසය ''කුඩු ගුහාවක්'' නොකරන ගෑනියෙක්ය කියල පේනවා.''

''මම අලුත් පුද්ගලයන් මුණගැහුන අවස්ථාවල ඔවුන් කරන විහිළු සරදමක් විතරක් නම්,මම කරන්නේ - ඒවා නොතකා හැරීම සහ ඒවාට සම්බන්ධ නොවීම. ඒවගේ හැම අවස්ථාවකම කෝප වෙන්න ගියොත් අපේ ඉවසීම නැතිවෙලා අපි කලබල වෙනවා''

"මහජන සතුරා"

ඉසබෙල් ගේ මව, සකාලින් (Sakhalin island) දූපතට අයත් තරුණියක් වූවාය. පියා උසස් අධ්‍යාපනය සඳහා 1980 වසරේ සෝවියට්- යුක්‍රේනයේ 'කීයෙෆ්' නගරයට පැමිණි ඩොමීනිකන් ජනරජයේ තරුණයකු විය.

යුක්‍රේනයේ දී මුණගැසුණ ඔවුහු ශිෂ්‍ය අවධියේදීම විවාහ වී ඇත. ඉන් අනතුරුව ඉස්බෙල්ගේ මව සරසවි ජීවිතය තුළදීත් හිරිහැර ආදියට මුහුණ දී ඇති බව ඓසබෙල් පවසන්නීය. සරසවියේ ප්‍රතිචාරය ශුභවාදී නොවුණි.

ඇය හංවඩු ගසනු ලැබ තිබෙන්නේ ''මහජන සතුරා'' ("enemy of the people") යනුවෙනි.

"මගේ අම්මා හැමදාම පන්තියේ දක්ෂතම ශිෂ්‍යාව වුනත් ගුරුවරු ඇයට ඉහළ ළකුණු දී නැහැ. මගේ අයියා ඉපදුනදාට ඊළඟ දවසෙයි - අම්මගේ විභාගය තිබිල තියෙන්නේ. ඒත් සරසවි පාලකයෝ ඇයගේ විභාගය කල්දැමීම ප්‍රතික්ෂේප කරලා. මගේ අම්මගේ උපාධි නිබන්ධනය හරිහැටි තහවුරු කරන්න අවස්ථාවක් දීල නැහැ. ඇයට දුන්නේ සාමාන්‍ය උපාධියක්."

''ඒ කාලේ උගත් මිනිස්සු සංචාරය කරද්දී ලෝකයේ විවධත්වය දැක්කා. එය තේරුම් ගත්තා. ඒත් රුසියාවේ බොහෝ මිනිස්සු ඒක තේරම් ගත්තේ නැහැ. සෝවියට් සංගමයට අයත්ව තිබුණ වෙනත් ජනරජවලින් එන මිනිස්සු දිහාත් රුසියාවේදි වර්ගවාදී ඇසකින් බලන්නේ. ඔවුන් මේ ගැන විරෝධය පළ කළ යුතුයි. නමුත් ඔවුන් බයයි. මොකද, ඔවුන්ගෙන් වැඩිදෙනෙක් රුසියාවේ ජීවත්වන්නේ අනවසරයෙන්''

මක්සිම් නිකොල්ස්කි: මාධ්‍යවේදියෙක්

"මම මක්සිම් නිකොල්ස්කි. වයස අවුරුදු 24 යි. මොස්කව් නගරයේ දී වර්ගවාදීන්ගේ හිරිහැරවලට ලක්වීම සම්බන්ධයෙන් මට අත්දැකීම් තියෙනව. මම උමං දුම්රියේ අසුනක වාඩි වුනාම සමහර අය මා දිහා සැකයෙන් වගේ බලපු අවස්ථා තියෙනවා. ඒ වගේම 'උඹ වෙනත් අසුනකට ගියානම් හොඳයි' කියන විධියට මා දිහා බලල තියෙනව. නමුත් වැඩිහිටියෙක් වශයෙන් ඉතාම බරපතල වාර්ගික වෛරයක් දැකල නැහැ.''

''මම ප්‍රාථමික සහ ද්විතීයික පාසල්වලදී වර්ගවාදයට මුහුණ දීල තියෙනවා. එය සිහිගන්වන කැළලකුත් ඇඟේ තියෙනව. මම ජීවත් වුණේ මොස්කව් අගනුවරට යාබද කලාපයක. ළමයින් විතරක් නොවෙයි, ජාතිවාදයට ඔවුන් තල්ලු කිරීම සම්බන්ධයෙන් ඔවුන්ගේ ඇතැම් දෙමව්පියන් පවා වගකියන්න ඕන''

''මගේ අම්මා සන්ධ්‍යා කාලවල ඉස්කෝලේ පැවැත්වෙන දෙමව්පිය හමුවීම්වලදී මේ ගැන පැමිණිලි කරලා තිබෙනවා. අනිත් ළමුන් මට අපහාස කරමින් අම්මට කියල තිබුන 'මම වගේ එකෙක් මේ ලෝකෙට බිහිකිරීම වරදක්ය' කියල. හැබැයි, මම ඊට වඩා හොඳ ඉස්කෝලෙකට ගියාම එතැන ළමයින්, ඒවගේම විශේෂයෙන්ම ඔවුන්ගේ දෙමව්පියන් විවෘත මනසකින් බැලුව.''

''ළමා කාලය මම ගෙව්වේ හිතේ අමාරුවෙන්. මට හැමදාම ඉස්කෝලේ යන්න බැරිවුනා. ඒත් මට දැන් ඕවා ගණනක් නැහැ. නමුත් වර්ගවාදය රුසියානු සමාජයේ තවමත් පවතිනවා'.'

''මම විශ්වවිද්‍යාලෙ ජනමාධ්‍යය පීඨයේ ඉගෙනගන්න කාලෙ දවසක් මගේ පිටුපසින් පැමිණෙමින් සිටි ශිෂ්‍යාවකට ඇතුල්වෙන්න පහසුවෙන විධියට මම දොර ඇරල අල්ලගෙන හිටිය. එතකොට මගේ පස්සෙන් ආපු තවත් පුද්ගලයෙක් කිව්වා- ඕහ්! ජනමාධ්‍යය පීඨයට දැන් "කළු දොරටුපාලයෙක්" ඉන්නව කියල. ඒ ප්‍රකාශය මම කෝප ගැන්වීමට හේතුවක් වුනා...ඒත් මම ප්‍රගුණ කළා - මම මා ගැන ශුභවාදී ආකල්පයකින් ඉන්න. මගේ පෙනුම වාසියක් කියල හිතාගන්න.''

"ජන වර්ගය හෝ වර්ණය පදනම් කරගත් වර්ගවාදය, රුසියාව තුළ ප්‍රශ්නයක්. එය එන්නේ අනවබෝධයත් එක්ක. මම හිතන්නේ නැහැ - රුසියාවේ බටහිර රටවල වගේ ආයතනගත වර්ගවාදයක් බල පැවැත්වෙනවා කියල''

කැමිලා ඔගුන් - පැසිපන්දු ක්‍රීඩිකාවක්

''මම කැමිලා ඔගුන්. වයස විසි එකයි. ඇමෙරිකාවේ විරෝධතා ව්‍යාපාර පටන් ගත්තම මම ඒ ගැන අවධානය යොමුකරමින් හිටියේ. ඇමෙරිකාවේ කළු මිනිස්සුන්ට විරුද්ධව සිදු කෙරෙන ම්ලේච්ඡ ක්‍රියා මට කම්පාවක් වුණා. වර්ගවාදය රුසියාවෙත් ප්‍රශ්නයක්! නමුත් මෙහේ සිද්ධ වෙන්නේ ඔක්කොම ප්‍රශ්න යටපත් කිරීම.''

කැමිලා රුසියානු සහ නයිජීරියානු සම්භවයක් සහිත තරුණියකි. ඇය හැදී වැඩුනේ මොස්කව් නගරයෙන් කිලෝමීටර් 600 ක් ඈතින් පිහිටි 'ස්තරි ඔස්කොල්' (Stary Oskol) නගරයෙහිය. එම නගරය අයත් කලාපයට කළු හෝ මිශ්‍ර ඡවි වර්ණයෙන් යුත් මිනිසුන් ආගන්තුකය.

''අපේ නගරයේ ජීවත් වෙන කළු මිනිස්සුන්ගේ ගණන එක අතක ඇඟිලිවලින් ගණන් කරන්න පුළුවන්. ළදරු පාසලේ පටන් එකට හිටිය ළමුන්ගෙන් මට ඉස්කෝලෙදි ප්‍රශ්නයක් වුණේ නැහැ. ඒත් වෙනත් පන්තිවලදී ළමුන් මට කතා කළේ පටබැඳපු නම්වලින්, නරක වචනවලින්. එය නිසැකවම වර්ගවාදයක්. ඔවුන් මට අපහාස කළා.''

''මම මොස්කව් නගරයට ආවා- ක්‍රීඩා කණ්ඩායමට සම්බන්ධ වෙන්න. එතකොට මගේ වයස අවුරුදු දොළහයි. එතැන ඒ තරමට වර්ගවාදය බල පැවැත්වුණේ නැහැ. ඒත් සමහරු අහනවා- උඹ ආවේ අප්‍රිකාවෙන්ද? කියල. ඒ වගේ ප්‍රශ්න! ඒ වගේ ප්‍රශ්න පීඩාකාරී බව ඔවුන් තේරුම් ගන්නේ නැහැ. මම කරන්නේ - ඒ වගේ ප්‍රශ්නවලදී ඇනුම්පදයකුත් ඇතුළත් උත්තරයක් දීම.නැත්නම්, ඔවුන් ගණන් නොගෙන ඉන්නෙක.''

''පැසි පන්දු ක්‍රීඩා සමාජවලට දැන් හැමතැනම කළු කෙල්ලෝ බඳවා ගන්න පටන් අරගෙන තියෙනව. වර්ගවාදය අඩුයි. නමුත්

අපි රුසියානු පිලකට ක්‍රීඩාකරන කොට සමාජ මාධ්‍යජාලයේ හැමදාමත් 'කොමෙන්ට්ස්'. 'ඒ කෙල්ල නියම රුසියන් කෙල්ලක්ද? නැත්නම්, මිශ්‍ර එකියක්ද?', ඔය වගේ 'කොමෙන්ට්ස්'. කළු කෙල්ලෙක් රුසියාව වෙනුවෙන් ක්‍රීඩාකිරීම ඔවුන්ට විහිළුවක්!''

''පුංචි කාලේ ඒ වගේ දේවල් මට විශාල පීඩාවක් වුණා.මගේ හදවතට දැනුනා. නමුත් මම දැන් ඒවා ගණන්ගන්නේ නැහැ. ඇයි, ඔවුන් මට නරක වචන පාවිච්චි කරන්නේ? උත්තරය සරලයි. මේක මගේ වරද නොවෙයි. වගකීම පැවරෙන්නේ මා අවට සිටින අයටයි.''

අලීනා එල්-හුසේන්- භාෂා විශේෂඥවරියක්

විස්පස් හැවිරිදි අලීනා එල්-හුසේන් භාෂා විශේෂඥවරියකි. මොස්කව් නගරයේ උපත ලද අලීනා රුසියානු- සුඩාන් සම්භවයක් සහිතය. අලීනාට සිය ජීවිතකාලය පුරාම දැනුනේ තමා වෙනත් පෙනුමක් සහිත කාන්තාවක් හැටියටය.

''හැම මොහොතක්ම ආක්‍රමණකාරී නැහැ. ඒක තීන්දු වෙන්නේ පවතින කොන්දේසි අනුව. රුසියානු භාෂාවෙන් කළු පාට හඳුන්වන්නේ 'චෝර්නය '(chernaya) කියන වචනයෙන්. කලාතුරකින් සමහරු මට කතා කරනවා - 'චෝර්නයා ' කියල. ඒ කියන්නේ 'කළු කෙල්ල'' කියල. නමුත් එහෙම කරන්නේ කොහෙත්ම සැලකිය යුතු නැති පුද්ගලයෙක් විසින්. ගැටුම් තිබුනා.ඒත් ඒවා සිද්ධ වුණේ මගේ හමේ පාට නිසාම නොවෙයි - මගේ පෞරුෂය මුල්කරගෙන. මිනිස්සු මට 'චොකලට්' කියල කතා කරපු අවස්ථා තිබුනා. ඒවගේ අවස්ථා තියෙනව.''

අලීනා විශ්වාස කරන ආකාරයට රුසියාවේ සහ ඇමෙරිකාවේ වර්ගවාදය අතර වෙනසක් පවතී.

''රුසියානු ජාතික ගැහැණු සහ පිරිමින් ඔවුන් විසින්ම තමන් හඳුන්වා ගන්නේ - සුදු යුරෝපීය යටත්විජිතවාදීන් කොටසක් විධියට. ඉතිහාසය පිළිබඳව පවතින නොදැනුවත්කම විසින් ඔවුන් මායාකාරී අධිපතිවාදයක් කරා නොමඟ යවනවා.''

''පැරණි සෝවියට් ජනරජවලින් රුසියාවට එන මිනිස්සුන්ට එරෙහි වර්ගවාදය තරම් දරුණු වර්ගවාදයක්, කළු මිනිස්සුන්ට විරුද්ධව දකින්න නැහැ.''

''දරුණුතම වර්ගවාදී ඉලක්ක බවට පත්වන්නේ මධ්‍යම ආසියාවෙන් එන මිනිස්සු. නමුත් පුදුමය තමයි- ඒ තත්ත්වයට විරුද්ධව හඬක් නැතිකම. මම හිතන්නේ -රුසියානු සමාජය තවමත් නිදි ඇති!'' අලීනා එල්-හුසේන්- භාෂා වැඩිදුරටත් සඳහන් කළාය.

(බීබීසී රුසියානු සේවයේ ඇමලියා සටාරි විසින් සකසන ලද වාර්තාවක් ඇසුරෙනි)